|
|  | appārēre, appāret (adpāret), appāruit, appāritūrum est |
es zeigt sich |  |  | appārēre, appāret (adpāret), appāruit, appāritūrum est |
es ist offenkundig |  |  | comperīre, comperiō, comperī, compertum |
erfahre genau |  |  | comperīre, comperiō, comperī, compertum |
erhalte sichere Kenntnis |  | | | compertum habeō |
weiß sicher (Erfahrungswissen) | |  | cōnscius, cōnscia, cōnscium |
mitwissend |  |  | cōnscius, cōnscia, cōnscium |
mitbewusst |  |  | cōnscius, cōnscia, cōnscium |
schuldbewusst |  |  | cōnscius, cōnsciī m |
Mitwisser |  |  | cōnscius, cōnsciī m |
Zeuge |  |  | cōnstāre, cōnstat, cōnstititit |
es ist bekannt |  |  | cōnstāre, cōnstat, cōnstititit |
est steht fest |  |  | gnārus, gnāra, gnārum |
kundig |  |  | gnārus, gnāra, gnārum |
verständig |  |  | gnārus, gnāra, gnārum |
bekannt |  |  | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
unerfahren |  |  | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
unwissend |  |  | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
unbekannt |  |  | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
arglos |  |  | īgnōrantia, īgnōrantiae f |
Unkenntnis |  |  | īgnōrantia, īgnōrantiae f |
Unerfahrenheit |  |  | īgnōrāre, īgnōrō, īgnōrāvī, īgnōrātum |
weiß nicht |  |  | īgnōrāre, īgnōrō, īgnōrāvī, īgnōrātum |
kenne nicht |  |  | īnscientia, īnscientiae f |
Unwissenheit |  |  | īnscientia, īnscientiae f |
Unkenntnis |  |  | īnscītia, īnscītiae f |
Unverstand |  |  | īnscītia, īnscītiae f |
Unwissenheit |  |  | īnscītia, īnscītiae f |
Unkenntnis |  |  | īnscītia, īnscītiae f |
Ungeschick |  |  | īnscius, īnscia, īnscium |
unwissend |  |  | īnscius, īnscia, īnscium |
unkundig |  | | | inter omnēs cōnstat |
es ist allgemein bekannt | |  | manifēstus, manifēsta, manifēstum |
offenbar |  |  | manifēstus, manifēsta, manifēstum |
augenscheinlich |  |  | manifēstus, manifēsta, manifēstum |
überführt |  | | | mē fugit |
es entgeht mir | | | | mē praeterit |
es entgeht mir | | | | mihi persuāsī |
bin überzeugt | | | | mihi persuāsum est |
bin überzeugt | |  | nescīre, nesciō, nescīvī (nesciī), nescītum |
weiß nicht |  |  | nescius, nescia, nescium |
unwissend |  |  | nescius, nescia, nescium |
unkundig |  |  | nescius, nescia, nescium |
unfähig |  | | | nōn īgnōrō |
kenne gut | | | | nōn īgnōrō |
weiß genau | |  | nōvī (Pf. zu nōscō) |
kenne (habe kennengelernt) |  |  | nōvī (Pf. zu nōscō) |
weiß (habe in Erfahrun gebracht) |  |  | oblīviō, oblīviōnis f |
Vergessen |  |  | oblīviō, oblīviōnis f |
Vergessenheit |  |  | oblīviō, oblīviōnis f |
Vergesslichkeit |  |  | oblīvīscī, oblīvīscor, oblītus sum |
vergesse |  |  | persuādēre, persuādeō, persuāsī, persuāsum |
überzeuge |  | | | persuāsum habeō |
bin überzeugt | |  | scientia, scientiae f |
Wissen |  |  | scientia, scientiae f |
Einsicht |  |  | scientia, scientiae f |
Kenntnis |  |  | scientia, scientiae f |
Wissenschaft |  |  | scīlicet |
freilich |  |  | scīlicet |
natürlich |  |  | scīre, sciō, scīvī (sciī), scītum |
weiß (Erfahrungswissen) |  |  | scīre, sciō, scīvī (sciī), scītum |
sehe ein |  |  | scīre, sciō, scīvī (sciī), scītum |
verstehe |  | | | scītum est |
es ist ein kluger Einfall | |  | scītus, scīta, scītum |
gescheit |  |  | scītus, scīta, scītum |
klug |  |  | scītus, scīta, scītum |
schlau |  |  | scītus, scīta, scītum |
erfahren |  |  | scītus, scīta, scītum |
kundig |  |  | scītus, scīta, scītum |
geschickt |  |  | scītus, scīta, scītum |
fein |  |  | scītus, scīta, scītum |
hübsch |  |  | scītus, scīta, scītum |
nett |  |
|
|