|
|  | appārēre, appāret (adpāret), appāruit, appāritūrum est |
es zeigt sich |  | | appārēre, appāret (adpāret), appāruit, appāritūrum est |
es ist offenkundig | | | comperīre, comperiō, comperī, compertum |
erfahre genau | | | comperīre, comperiō, comperī, compertum |
erhalte sichere Kenntnis | | | | compertum habeō |
weiß sicher (Erfahrungswissen) | | | cōnscius, cōnscia, cōnscium |
mitwissend | | | cōnscius, cōnscia, cōnscium |
mitbewusst | | | cōnscius, cōnscia, cōnscium |
schuldbewusst | | | cōnscius, cōnsciī m |
Mitwisser | | | cōnscius, cōnsciī m |
Zeuge | | | cōnstāre, cōnstat, cōnstititit |
es ist bekannt | | | cōnstāre, cōnstat, cōnstititit |
est steht fest | | | gnārus, gnāra, gnārum |
kundig | | | gnārus, gnāra, gnārum |
verständig | | | gnārus, gnāra, gnārum |
bekannt | | | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
unerfahren | | | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
unwissend | | | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
unbekannt | | | īgnārus, īgnāra, īgnārum |
arglos | | | īgnōrantia, īgnōrantiae f |
Unkenntnis | | | īgnōrantia, īgnōrantiae f |
Unerfahrenheit | | | īgnōrāre, īgnōrō, īgnōrāvī, īgnōrātum |
weiß nicht | | | īgnōrāre, īgnōrō, īgnōrāvī, īgnōrātum |
kenne nicht | | | īnscientia, īnscientiae f |
Unwissenheit | | | īnscientia, īnscientiae f |
Unkenntnis | | | īnscītia, īnscītiae f |
Unverstand | | | īnscītia, īnscītiae f |
Unwissenheit | | | īnscītia, īnscītiae f |
Unkenntnis | | | īnscītia, īnscītiae f |
Ungeschick | | | īnscius, īnscia, īnscium |
unwissend | | | īnscius, īnscia, īnscium |
unkundig | | | | inter omnēs cōnstat |
es ist allgemein bekannt | | | manifēstus, manifēsta, manifēstum |
offenbar | | | manifēstus, manifēsta, manifēstum |
augenscheinlich | | | manifēstus, manifēsta, manifēstum |
überführt | | | | mē fugit |
es entgeht mir | | | | mē praeterit |
es entgeht mir | | | | mihi persuāsī |
bin überzeugt | | | | mihi persuāsum est |
bin überzeugt | | | nescīre, nesciō, nescīvī (nesciī), nescītum |
weiß nicht | | | nescius, nescia, nescium |
unwissend | | | nescius, nescia, nescium |
unkundig | | | nescius, nescia, nescium |
unfähig | | | | nōn īgnōrō |
kenne gut | | | | nōn īgnōrō |
weiß genau | | | nōvī (Pf. zu nōscō) |
kenne (habe kennengelernt) | | | nōvī (Pf. zu nōscō) |
weiß (habe in Erfahrun gebracht) | | | oblīviō, oblīviōnis f |
Vergessen | | | oblīviō, oblīviōnis f |
Vergessenheit | | | oblīviō, oblīviōnis f |
Vergesslichkeit | | | oblīvīscī, oblīvīscor, oblītus sum |
vergesse | | | persuādēre, persuādeō, persuāsī, persuāsum |
überzeuge | | | | persuāsum habeō |
bin überzeugt | | | scientia, scientiae f |
Wissen | | | scientia, scientiae f |
Einsicht | | | scientia, scientiae f |
Kenntnis | | | scientia, scientiae f |
Wissenschaft | | | scīlicet |
freilich | | | scīlicet |
natürlich | | | scīre, sciō, scīvī (sciī), scītum |
weiß (Erfahrungswissen) | | | scīre, sciō, scīvī (sciī), scītum |
sehe ein | | | scīre, sciō, scīvī (sciī), scītum |
verstehe | | | | scītum est |
es ist ein kluger Einfall | | | scītus, scīta, scītum |
gescheit | | | scītus, scīta, scītum |
klug | | | scītus, scīta, scītum |
schlau | | | scītus, scīta, scītum |
erfahren | | | scītus, scīta, scītum |
kundig | | | scītus, scīta, scītum |
geschickt | | | scītus, scīta, scītum |
fein | | | scītus, scīta, scītum |
hübsch | | | scītus, scīta, scītum |
nett | |
|
|
