|
|  | assistere, assistÅ, astitÄ« (adsistere, adsistÅ, adstitÄ«) |
stehe dabei |  |  | assistere, assistÅ, astitÄ« (adsistere, adsistÅ, adstitÄ«) |
stelle mich hin |  |  | circumsistere, circumsistÅ, circumstetÄ« (circumstitÄ«) |
stelle mich herum |  |  | circumsistere, circumsistÅ, circumstetÄ« (circumstitÄ«) |
umringe |  |  | condiciÅ, condiciÅnis f |
Verhältnis |  |  | condiciÅ, condiciÅnis f |
Zustand |  |  | cÅnsistere, cÅnsistÅ, cÅnstitÄ« |
stelle mich hin |  |  | cÅnsistere, cÅnsistÅ, cÅnstitÄ« |
stelle mich auf |  |  | cÅnsistere, cÅnsistÅ, cÅnstitÄ« |
mache Halt |  |  | cÅnstÄns, cÅnstantis |
stetig |  |  | cÅnstÄns, cÅnstantis |
beständig |  |  | cÅnstantia, cÅnstantiae f |
Beständigkeit |  |  | cÅnstantia, cÅnstantiae f |
Stetigkeit |  |  | cÅnstÄre, cÅnstÅ, cÅnstitÄ«, cÅnstÄtÅ«rus |
stehe fest |  |  | cÅnstÄre, cÅnstÅ, cÅnstitÄ«, cÅnstÄtÅ«rus |
bestehe (aus) |  |  | dÄ“sistere, dÄ“sistÅ, dÄ“stitÄ«, dÄ“stitum |
stehe ab von |  |  | dÄ“sistere, dÄ“sistÅ, dÄ“stitÄ«, dÄ“stitum |
lasse ab von |  |  | exsistere, exsistÅ, exstitÄ« |
trete hervor |  |  | exsistere, exsistÅ, exstitÄ« |
entstehe |  |  | exsistere, exsistÅ, exstitÄ« |
werde |  |  | exstÄre, exstÅ (extÅ), exstÄtÅ«rus |
bestehe |  |  | exstÄre, exstÅ (extÅ), exstÄtÅ«rus |
bin vorhanden |  | | | fugam sistÅ |
bringe die Flucht zum Stehen | |  | Ä«nsistere, Ä«nsistÅ, Ä«nstitÄ« |
stelle mich auf (an) etw. |  |  | Ä«nsistere, Ä«nsistÅ, Ä«nstitÄ« |
bedränge |  |  | Ä«nsistere, Ä«nsistÅ, Ä«nstitÄ« |
betreibe eifrig |  |  | obsistere, obsistÅ, obstitÄ« |
trete in den Weg |  |  | obsistere, obsistÅ, obstitÄ« |
widersetze mich |  |  | praestÄre, praestÅ, praestitÄ«, praestitum (praestÄtum), praestÄtÅ«rus |
stehe voran |  |  | praestÄre, praestÅ, praestitÄ«, praestitum (praestÄtum), praestÄtÅ«rus |
übertreffe |  |  | resistere, resistÅ, restitÄ« |
bleibe stehen |  |  | resistere, resistÅ, restitÄ« |
stelle mich entgegen |  |  | resistere, resistÅ, restitÄ« |
widersetze mich |  | | | sanguis sistit |
das Blut stockt | |  | sistere, sistÅ, stitÄ« (stetÄ«), statum |
stelle mich (hin) |  |  | sistere, sistÅ, stitÄ« (stetÄ«), statum |
bleibe stehen |  |  | sistere, sistÅ, stitÄ« (stetÄ«), statum |
bringe zum Stehen |  |  | sistere, sistÅ, stitÄ« (stetÄ«), statum |
halte an (tr.) |  |  | stabilīre, stabiliŠstabilīvī, stabilītum |
befestige |  |  | stabilīre, stabiliŠstabilīvī, stabilītum |
erhalte aufrecht |  |  | stabilis, stabile |
feststehend |  |  | stabilis, stabile |
nicht wankend |  |  | statiÅ, statiÅnis f |
Standort |  |  | statiÅ, statiÅnis f |
Stellung |  |  | statīvus, statīva, statīvum |
stehend |  |  | statīvus, statīva, statīvum |
feststehend |  |  | status, statūs m |
Stand |  |  | status, statūs m |
Zustand |  |  | stÄre, stÅ, stetÄ«, statum (stÄtÅ«rus) (στα-, ἵστημι) |
stehe |  |  | stÄre, stÅ, stetÄ«, statum (stÄtÅ«rus) (στα-, ἵστημι) |
befinde mich (stehend) |  |  | subsistere, subsistÅ, substitÄ« |
stehe still |  |  | subsistere, subsistÅ, substitÄ« |
verweile |  |  | subsistere, subsistÅ, substitÄ« |
halte stand |  |  | subsistere, subsistÅ, substitÄ« |
halte aus |  |
|
|