| 135 |
ὣς Ὀδυσεὺς κούρῃσιν
ἐυπλοκάμοισιν ἔμελλε
μείξεσθαι, γυμνός περ ἐών· χρειὼ
γὰρ ἵκανε.
σμερδαλέος δ' αὐτῇσι φάνη κεκακωμένος
ἅλμῃ,
τρέσσαν δ' ἄλλυδις ἄλλη ἐπ'
ἠιόνας προὐχούσας.
οἴη δ' Ἀλκινόου θυγάτηρ
μένε· τῇ γὰρ Ἀθήνη |
| 140 |
θάρσος ἐνὶ φρεσὶ θῆκε
καὶ ἐκ δέος εἵλετο γυίων.
στῆ δ' ἄντα σχομένη· ὁ δὲ μερμήριξεν
Ὀδυσσεύς,
ἢ γούνων λίσσοιτο λαβὼν εὐώπιδα
κούρην,
ἦ αὔτως ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι
λίσσοιτ', εἰ δείξειε πόλιν καὶ
εἵματα δοίη. |
| 145 |
ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι
δοάσσατο κέρδιον εἶναι,
λίσσεσθαι ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι,
μή οἱ γοῦνα λαβόντι χολώσαιτο
φρένα κούρη.
αὐτίκα μειλίχιον καὶ κερδαλέον
φάτο μῦθον·
"γουνοῦμαί σε, ἄνασσα· θεός νύ
τις ἦ βροτός ἐσσι; |
| 150 |
εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοὶ
οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
Ἀρτέμιδί σε ἐγώ γε, Διὸς
κούρῃ μεγάλοιο,
εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ' ἄγχιστα
ἐίσκω·
εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν, οἳ ἐπὶ
χθονὶ ναιετάουσι,
τρὶς μάκαρες μὲν σοί γε πατὴρ
καὶ πότνια μήτηρ, |
| 155 |
τρὶς μάκαρες δὲ κασίγνητοι·
μάλα πού σφισι θυμὸς
αἰὲν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται
εἵνεκα σεῖο,
λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορὸν
εἰσοιχνεῦσαν. |
|
(zur altgriechischen Schrift) |
|
(zur altgriechischen Schrift) Ist Nausikaa
Odysseus nicht ebenbürtig? Auch sie "allein"; einzigartig beherzt in
verfänglicher Situation; auch sie unter der besonderen Fürsorge der Göttin Athene.
Was
hätte wohl ein tüchtiger Filmregisseur unserer Tage aus dieser Szene gemacht?
Odysseus
ist trotz der Not, die ihn ankommt, rücksichtsvoll. Seine wohlgesetzten Worte lassen
keinen Zweifel, er ist klug, ein Mann von Welt.
In seine
wohlwollenden Wünsche schließt er, ohne sie noch zu kennen, Alkinoos, Arete und
Nausikaas Brüder ein. Dies verbindet. |
© 2000 - 2012 - Letzte Aktualisierung: 22.07.2011 - 08:11
