| |  | Syllogismus (= έπιχείρημα) | aggressiō, aggressiōnis f (adgressiō) | aggressio, aggressionis f |  |  |
| |  | Syllogismus | collēctiō, collēctiōnis f | collectio, collectionis f |  |  |
| |  | rhetorischer Syllogismus (ἐπιχείρημα) | epichīrēma, epichīrēmatis n | epichirema, epichirematis n |  |  |
| |  | Vernunftschluss (Syllogismus) | interrogātiō, interrogātiōnis f | interrogatio, interrogationis f |  |  |
| |  | mache einen Vernunftschluss (Syllogismus) | interrogāre, interrogō, interrogāvī, interrogātum | interrogo 1 |  |  |
| |  | Syllogismus | ratiō, ratiōnis f | ratio, rationis f |  |  |
| |  | Syllogismus | ratiōcinātiō, ratiōcinātiōnis f | ratiocinatio, ratiocinationis f |  |  |
| |  | zum Syllogismus gehörig (συλλογιστικός) [ratio] | syllogisticus, syllogistica, syllogisticum | syllogisticus, syllogistica, syllogisticum |  |  |