| |  | der sich auf Gnade und Ungnade ergibt (ergeben hat) | dēditīcius, dēditīcia, dēditīcium | dediticius, dediticia, dediticium |  |  |
| |  | ergebe mich auf Gnade und Ungnade | sē dēdere, mē dēdō, mē dēdidī | me dedo | | |
| |  | ergebe mich jdm. auf Gnade und Ungnade | in fidem et potestātem alicuius veniō | in fidem et potestatem alicuius venio | | |
| |  | unterwerfe mich den Römern auf Gnade und Ungnade | mē meaque omnia in fidem Rōmānōrum permittō | me meaque omnia in fidem Romanorum permitto | | |
| |  | unterwerfe mich jemandem auf Gnade und Ungnade | mē in fidem atque potestātem alicuius permittō | me in fidem atque potestatem alicuius permitto | | |