| |  | schicke jdn. in den Tod | mortī aliquem dēmittō | morti aliquem demitto | | |
| |  | rette jdn. vor dem Tod | ā morte aliquem redūcō | a morte aliquem reduco | | |
| |  | halte jdm.vom Tod ab | ā morte aliquem revocō | a morte aliquem revoco | | |
| |  | rette vor dem Tod | ā mortis līmine revocō (restituō) | a mortis limine revoco (restituo) | | |
| |  | gebe mir den Tod | ā vītā recēdō | a vita recedo | | |
| |  | schicke mich an (= mē accingō) | accingī, accingor, accīnctus sum | accingor 3 |  |  |
| |  | schicke in den Krieg | ad bellum mittō | ad bellum mitto | | |
| |  | sie kämpfen bis auf den Tod | ad interneciōnem inter sē concurrunt | ad internecionem inter se concurrunt | | |
| |  | treibe jdn. in den Tod | ad mortem aliquem adigō | ad mortem aliquem adigo | | |
| |  | werde in den Tod getrieben | ad mortem trūdor | ad mortem trudor | | |
| |  | schicke mich an (+ Inf.) | adorīrī, adorior, adortus sum | adorior 4 |  |  |
| |  | schicke mich an, etw. zu tun | aggredior ad aliquid faciendum | aggredior ad aliquid faciendum | | |
| |  | beweine jds. Tod | alicuius mortī illacrimor | alicuius morti illacrimor | | |
| |  | dringe auf jds. Tod | aliquem ad mortem dēpōscō | aliquem ad mortem deposco | | |
| |  | schicke jdn. ins Reich der Toten | aliquem īnfrā mortuōs āmandō | aliquem infra mortuos amando | | |
| |  | gebe jdn. dem Tod preis | aliquem mortī addīcō | aliquem morti addico | | |
| |  | dringe auf jds. Tod | aliquem mortī dēpōscō | aliquem morti deposco | | |
| |  | schicke ab | allēgāre, allēgō (adlēgō), allēgāvi, allēgātum | allego 1 (adlego 1) |  |  |
| |  | schicke außer Landes | āmandāre, āmandō, āmandāvī, āmandātum | amando 1 |  |  |
| |  | schicke fort | āmittere, āmittō, āmīsī, āmissum | amitto 3 |  |  |
| |  | schicke weg | āmittere, āmittō, āmīsī, āmissum | amitto 3 |  |  |
| |  | bestrafe mit dem Tod (in aliquem - jdn.) (euphemist.) | animadvertere, animadvertō, animadvertī, animadversum | animadverto 3 |  |  |
| |  | ringe mit dem Tod | animam agō | animam ago | | |
| |  | ein Jahr vor seinem Tod | annō ante, quam mortuus est | anno ante, quam mortuus est | | |
| |  | schicke voran | antemittere, antemittō, antemīsī, antemissum | antemitto 3 |  |  |
| |  | schicke mich an ( + Inf. - zu tun) | apparāre, apparō (adparō), apparāvī, apparātum | apparo 1 (adparo 1) |  |  |
| |  | schicke jdn. zu Hilfe | auxiliō aliquem mittō | auxilio aliquem mitto | | |
| |  | schicke jdn. zum Kampf nach Vorderasien | bellātum aliquem in Asiam mittō | bellatum aliquem in Asiam mitto | | |
| |  | schicke einen Unterhändler voraus, der ankündigen soll | cādūceātōrem praemittō, qui dēnūntiet | caduceatorem praemitto, qui denuntiet | | |
| |  | zum Tod bestimmt | cadūcus, cadūca, cadūcum | caducus, caduca, caducum |  |  |
| |  | bis auf den Tod | capitāliter | capitaliter |  |  |
| |  | reize jdn. bis auf den Tod | capitāliter aliquem lacessō | capitaliter aliquem lacesso | | |
| |  | bestrafe den Soldaten mit dem Tod | capitāliter animadvertō in mīlitem | capitaliter animadverto in militem | | |
| |  | verurteile jdn. zum Tod | capite aliquem condemnō | capite aliquem condemno | | |
| |  | verurteile jdn. zum Tod | capite aliquem damnō | capite aliquem damno | | |
| |  | bestrafe jdn. mit dem Tod | capite aliquem pūniō (pūnior) | capite aliquem punio (punior) | | |
| |  | von einer Anklage auf Leben und Tod freisprechen | capitis absolvere | capitis absolvere | | |
| |  | auf Leben und Tod anklagen | capitis accūsāre | capitis accusare | | |
| |  | verurteile jdn. zum Tod | capitis aliquem condemnō | capitis aliquem condemno | | |
| |  | verurteile jdn. zum Tod | capitis aliquem damnō | capitis aliquem damno | | |
| |  | gebe jdn. dem Tod preis | capitis aliquem perdō | capitis aliquem perdo | | |
| |  | zum Tod verurteilen | capitis damnāre (condemnāre) | capitis damnare (condemnare) | | |
| |  | dem Tod ganz nahe | capulō proximus | capulo proximus | | |
| |  | dem Tod nahe | capulō vīcīnus | capulo vicinus | | |
| |  | Tod der Gracchen | cāsus Gracchōrum | casus Gracchorum | | |
| |  | beantrage, jdn. mit dem Tod zu bestrafen | censeo aliquem morte esse multandum | censeo aliquem morte esse multandum | | |
| |  | ich bin dafür, jdn. mit dem Tod zu bestrafen | censeo aliquem morte esse multandum | censeo aliquem morte esse multandum | | |
| |  | Gladiatorenkampf um Leben und Tod | certāmen gladiātōrium vītae | certamen gladiatorium vitae | | |
| |  | schicke einen verlässlichen Mann | certum hominem mittō | certum hominem mitto | | |
| |  | schicke mich an | cingī, cingor, cīnctus sum | cingor 3 |  |  |
| |  | schicke auf einem Umweg ab | circummittere, circummittō, circummīsī, circummissum | circummitto 3 |  |  |
| |  | schicke überall umher [legationes] | circummittere, circummittō, circummīsī, circummissum | circummitto 3 |  |  |
| |  | schicke zur Umgehung aus [milites] | circummittere, circummittō, circummīsī, circummissum | circummitto 3 |  |  |
| |  | schicke jdm. einen Kabinettsbefehl | cōdicillōs mittō ad aliquem | codicillos mitto ad aliquem | | |
| |  | Vorbereitung auf den Tod | commentātiō mortis | commentatio mortis | | |
| |  | schicke zusammen | committere, committō, commīsī, commissum | committo 3 |  |  |
| |  | blicke dem Tod ins Gesicht | contrā mortem intueor | contra mortem intueor | | |
| |  | sehe dem Tod ins Angesicht | contrā mortem intueor | contra mortem intueor | | |
| |  | schicke jdn. in die Verbannung | dē cīvitāte aliquem ēiciō | de civitate aliquem eicio | | |
| |  | kämpfe auf Leben und Tod | dēbellāre, dēbellō, dēbellāvī, dēbellātum | debello 1 |  |  |
| |  | Kämpfer auf Leben und Tod | dēcertātor, dēcertātōris m | decertator, decertatoris m |  |  |
| |  | kämpfe auf Leben und Tod | dēcertāre, dēcertō, dēcertāvī, dēcertātum | decerto 1 |  |  |
| |  | Tod | decessus, decessūs m | decessus, decessus m |  |  |
| |  | Tod | dēfūnctiō, dēfūnctiōnis f | defunctio, defunctionis f |  |  |
| |  | Tod | dēfūnctus, dēfūnctūs m | defunctus, defunctus m |  |  |
| |  | schicke hin (aliquem ad aliquem - einen zu jdm. [um Rat einzuholen]) | dēlēgāre, dēlēgō, dēlēgāvī, dēlēgātum | delego 1 |  |  |
| |  | schicke nach Delphi, um das Orakel zu befragen | Delphōs mittō cōnsultum | Delphos mitto consultum | | |
| |  | schicke hinab | dēmittere, dēmittō, dēmīsī, dēmissum | demitto 3 |  |  |
| |  | den Tod betreffend | dēnicālis, dēnicāle (dānecālis) | denicalis, denicale (danecalis) |  |  |
| |  | dringe auf jds. Tod [aliquem morti] | dēpōscere, dēpōscō, dēpopōscī | deposco 3 |  |  |
| |  | verlange jds. Bestrafung oder Tod [Christianorum] | dēpostulāre, dēpostulō | depostulo 1 |  |  |
| |  | kämpfe auf Leben und Tod | dēpūgnāre, dēpūgnō, dēpūgnāvī, dēpūgnātum | depugno 1 |  |  |
| |  | weihe dem Tod | dēvovēre, dēvoveō, dēvōvī, dēvōtum | devoveo 2 |  |  |
| |  | erleide den Tod | diem suprēmum obeō | diem supremum obeo | | |
| |  | kämpfe auf Leben und Tod (sicis inter se) | dīgladiārī, dīgladior, dīgladiātus sum | digladior 1 |  |  |
| |  | schicke aus | dīmittere, dīmittō, dīmīsī, dīmissum | dimitto 3 |  |  |
| |  | schicke fort | dīmittere, dīmittō, dīmīsī, dīmissum | dimitto 3 |  |  |
| |  | schicke herum | dīmittere, dīmittō, dīmīsī, dīmissum | dimitto 3 |  |  |
| |  | schicke umher [litteras, nuntios] | dīmittere, dīmittō, dīmīsī, dīmissum | dimitto 3 |  |  |
| |  | Tod | dormītiō, dormītiōnis f | dormitio, dormitionis f |  |  |
| |  | schicke jdn. in die Verbanung | ē cīvitāte aliquem ēiciō | e civitate aliquem eicio | | |
| |  | prohezeihe im den Tod | eī mortem auguror | ei mortem auguror | | |
| |  | schicke ab | ēmittere, ēmittō, ēmīsī, ēmissum | emitto 3 |  |  |
| |  | schicke aus | ēmittere, ēmittō, ēmīsī, ēmissum | emitto 3 |  |  |
| |  | schicke fort | ēmittere, ēmittō, ēmīsī, ēmissum | emitto 3 |  |  |
| |  | schicke hinaus | ēmittere, ēmittō, ēmīsī, ēmissum | emitto 3 |  |  |
| |  | schicke in die Welt | ēmittere, ēmittō, ēmīsī, ēmissum | emitto 3 |  |  |
| |  | schicke los | ēmittere, ēmittō, ēmīsī, ēmissum | emitto 3 |  |  |
| |  | gehe in den Tod | ēmorī, ēmorior, ēmortuus sum | emorior 5 |  |  |
| |  | erschöpfe bis zum Tod | ēnecāre, ēnecō, ēnecuī, ēnectum (ēnicō)(ēnecāvī, ēnecātum) | eneco 1 (enico 1) |  |  |
| |  | quäle fast zu Tod | ēnecāre, ēnecō, ēnecuī, ēnectum (ēnicō)(ēnecāvī, ēnecātum) | eneco 1 (enico 1) |  |  |
| |  | schicke die Stuten wohin, um die Rasse zu veredeln | equās ad genus faciendum aliquō mittō | equas ad genus faciendum aliquo mitto | | |
| |  | schicke die Reiterei zu Hilfe | equitēs in subsidium mittō | equites in subsidium mitto | | |
| |  | schicke die Reiterei zu Hilfe | equitēs subsidiō mittō | equites subsidio mitto | | |
| |  | zugegeben, der Tod ist ein Übel | estō, malum mors est | esto, malum mors est | | |
| |  | schicke jdn. in die Verbanung | ex cīvitāte expellō (pellō) aliquem | ex civitate expello (pello) aliquem | | |
| |  | schicke in die Verbannung | ex urbe (patriā, cīvitāte) expellō | ex urbe (patria, civitate) expello | | |
| |  | schicke in die Verbannung | ex urbe (patriā, cīvitāte) pellō | ex urbe (patria, civitate) pello | | |
| |  | schicke jdn. in die Verbanung | ex urbe expellō (pellō) aliquem | ex urbe expello (pello) aliquem | | |