| |  | opfere den Göttern Weihrauch | diīs tūra dō | diis tura do | | |
| |  | opfere den Göttern Weihrauch | diīs tūra lībō | diis tura libo | | |
| |  | = tūrificāre, tūrificō - opfere Weihrauch (alicui) | thūrificāre, thūrificō | thurifico 1 |  |  |
| |  | opfere rücksichtslos | abicere, abiciō, abiēcī, abiectum | abicio 5 |  |  |
| |  | eine Art Weihrauch | achantum, achantī n | achantum, achanti n |  |  |
| |  | opfere | adoperārī, adoperor | adoperor 1 |  |  |
| |  | opfere mein Leben | aetātem conterō | aetatem contero | | |
| |  | opfere mein Leben für alle | animam prō cūnctīs obiectō | animam pro cunctis obiecto | | |
| |  | opfere den Stolz der Liebe | animōs amōrī submittō | animos amori submitto | | |
| |  | opfere (ein Opfertier) | caedere, caedō, cecīdī, caesum | caedo 3 |  |  |
| |  | Weihrauch (besonders guter Qualität) | carfiāthum, carfiāthī n | carfiathum, carfiathi n |  |  |
| |  | ausgezeichneter weißer Weihrauch (zweirädrig, überdacht, bes. für Frauen) | carpheōtum, carpheōtī n | carpheotum, carpheoti n |  |  |
| |  | opfere | colere, colō, coluī, cultum | colo 3 |  |  |
| |  | opfere etw. | concēdere, concēdō, concessī, concessum | concedo 3 |  |  |
| |  | opfere auf | condōnāre, condōnō, condōnāvī, condōnātum | condono 1 |  |  |
| |  | opfere (durch Verbrennen) | cremāre, cremō, cremāvī, cremātum | cremo 1 |  |  |
| |  | Weihrauch (eine rötliche Art) | dathiathum, dathiathī n | dathiathum, dathiathi n |  |  |
| |  | opfere (alicui - jdm.) | dēdere, dēdō, dēdidī, dēditum | dedo 3 |  |  |
| |  | opfere auf | dēvovēre, dēvoveō, dēvōvī, dēvōtum | devoveo 2 |  |  |
| |  | opfere den Göttern | diīs faciō | diis facio | | |
| |  | opfere | exsacrificāre, exsacrificō | exsacrifico 1 |  |  |
| |  | opfere | facere, faciō, fēcī, factum | facio 5 |  |  |
| |  | opfere bereitwillig auf | grātificārī, grātificor, grātificātus sum | gratificor 1 |  |  |
| |  | opfere gern und freudig | grātificārī, grātificor, grātificātus sum | gratificor 1 |  |  |
| |  | opfere etw. | iactūram alicuius reī faciō | iacturam alicuius rei facio | | |
| |  | opfere | immolāre, immolō, immolāvī, immolātum | immolo 1 |  |  |
| |  | opfere hin | immolāre, immolō, immolāvī, immolātum | immolo 1 |  |  |
| |  | opfere | īnferre, īnferō, intulī, illātum | infero |  |  |
| |  | opfere meine Feindschaft der Lage des Staates | inimīcitiās temporibus reī pūblicae permittō | inimicitias temporibus rei publicae permitto | | |
| |  | Weihrauch (λίβανος) | libanus, libanī c | libanus, libani c |  |  |
| |  | opfere | lībāre, lībō, lībāvī, lībātum (λείβω, λοιβή) | libo 1 |  |  |
| |  | opfere (unter günstigen Vorzeichen) | litāre, litō, litāvī, litātum | lito 1 |  |  |
| |  | opfere für die Seelen der Toten | mānēs expiō | manes expio | | |
| |  | opfere mich auf [pro patria] | dēvovēre, dēvoveō, dēvōvī, dēvōtum | me devoveo |  |  |
| |  | opfere mich für etw. [pro patria] | mē dēvoveō, prō aliquā rē | me devoveo pro aliqua re | | |
| |  | opfere mich für den Staat | mē dēvoveō, prō, rē pūblicā | me devoveo pro re publica | | |
| |  | opfere mich für das Vaterland | mē mortī offerō prō salūte patriae | me morti offero pro salute patriae | | |
| |  | opfere mich für etw. | mē praebeō victimam alicuī reī | me praebeo victimam alicui rei | | |
| |  | opfere mein Leben für den Staat | mē praebeō victimam reī pūblicae | me praebeo victimam rei publicae | | |
| |  | opfere | operārī, operor, operātus sum | operor 1 |  |  |
| |  | opfere am Grab der Eltern und Verwandten | parentāre, parentō, parentāvī, parentātum | parento 1 |  |  |
| |  | opfere dem Vaterland mein Blut (mein Leben) | patriae sanguinem largior | patriae sanguinem largior | | |
| |  | opfere glücklich | perlitāre, perlitō, perlitāvi, perlitātum | perlito 1 |  |  |
| |  | opfere auf | permittere, permittō, permīsī, permissum | permitto 3 |  |  |
| |  | opfere | pollūcēre, pollūceō, polluctum | polluceo 2 |  |  |
| |  | altl. = porrigere, porrigō, porrēxī, porrēctum - opfere (den Göttern) | porricere, porriciō, porrrēcī (porrrēxī), porrectum | porricio 5 |  |  |
| |  | opfere (bringe vor dem Tempel dar) | profānāre, profānō, profānāvī, profānātum | profano 1 (2) |  |  |
| |  | opfere | prōfundere, prōfundō, prōfūdī, prōfūsum | profundo 3 |  |  |
| |  | opfere | prōlībāre, prōlībō | prolibo 1 |  |  |
| |  | opfere | prōsecāre, prōsecō, prōsecuī, prōsectum | proseco 1 |  |  |
| |  | opfere [Aesculapio gallum] | prōsecrāre, prōsecrō | prosecro 1 |  |  |
| |  | opfere | rem dīvīnam faciō | rem divinam facio | | |
| |  | opfere nach heiligem Brauch | rītū sacrificō | ritu sacrifico | | |
| |  | opfere | sacra faciō | sacra facio | | |
| |  | opfere (ἱερὰ ῥέζω) | sacrificium faciō | sacrificium facio | | |
| |  | opfere [apud aram, apud deos, dis] | sacrificāre, sacrificō (sacruficō), sacrificāvī, sacrificātum | sacrifico 1 (sacrufico 1) |  |  |
| |  | opfere jdm. etwas | sacrifico alicuī aliquā rē | sacrifico alicui aliqua re | | |
| |  | opfere | sacrificārī, sacrificor, sacrificātus sum | sacrificor 1 |  |  |
| |  | = sacrificāre, sacrificō, sacrificāvī, sacrificātum - opfere, bringe ein Opfer dar [apud aram, apud deos, dis] | sacruficāre, sacruficō, sacruficāvī, sacruficātum | sacrufico 1 |  |  |
| |  | = sacrificārī, sacrificor, sacrificātus sum - opfere, bringe als Opfer dar | sacruficārī, sacruficor, sacruficātus sum | sacruficor 1 |  |  |
| |  | räuchere den Tempel mit Weihrauch aus | templum tūre vapōrō | templum ture vaporo | | |
| |  | = tūrālis, tūrāle - zum Weihrauch gehörig [arca] | thūrālis, thūrāle | thuralis, thurale |  |  |
| |  | = tūrārius, tūrāria, tūrārium - zum Weihrauch gehörig [tibiae, vicus]
| thūrārius, thūrāria, thūrārium | thurarius, thuraria, thurarium |  |  |
| |  | = tūreus, tūrea, tūreum - von Weihrauch [grana, dona, altaria] | thūreus, thūrea, thūreum | thureus, thurea, thureum |  |  |
| |  | = tūricremus, tūricrema, tūricremum - von Weihrauch brennend [arae] | thūricremus, thūricrema, thūricremum | thuricremus, thuricrema, thuricremum |  |  |
| |  | = tūrifer, tūrifera, tūriferum - Weihrauch bringend [arbores, Indus] | thūrifer, thūrifera, thūriferum | thurifer, thurifera, thuriferum |  |  |
| |  | = tūrifer, tūrifera, tūriferum - Weihrauch hervorbringend [arbores, Indus] | thūrifer, thūrifera, thūriferum | thurifer, thurifera, thuriferum |  |  |
| |  | = tūrifer, tūrifera, tūriferum - Weihrauch opfernd [grex] | thūrifer, thūrifera, thūriferum | thurifer, thurifera, thuriferum |  |  |
| |  | = tūrifer, tūrifera, tūriferum - Weihrauch tragend [arbores, Indus] | thūrifer, thūrifera, thūriferum | thurifer, thurifera, thuriferum |  |  |
| |  | = tūrilegus, tūrilega, tūrilegum - Weihrauch sammelnd [Arabes] | thūrilegus, thūrilega, thūrilegum | thurilegus, thurilega, thurilegum |  |  |
| |  | = tūrīnus, tūrīna, tūrīnum - von Weihrauch (= λιβάνινος) | thūrīnus, thūrīna, thūrīnum | thurinus, thurina, thurinum |  |  |
| |  | Weihrauch | thūs, thūris n (tūs, tūris n) (cf. θύος) | thus, thuris n (tus, turis n) |  |  |
| |  | = tūsculum, tūsculī n - etwas Weihrauch | thūsculum, thūsculī n | thusculum, thusculi n |  |  |
| |  | drei Körner Weihrauch | tria tūra | tria tura | | |
| |  | zum Weihrauch gehörig
[arca] | tūrālis, tūrāle | turalis, turale |  |  |
| |  | zum Weihrauch gehörig [tibiae, vicus]
| tūrārius, tūrāria, tūrārium | turarius, turaria, turarium |  |  |
| |  | mit Weihrauch und Wohlgerüchen | tūre et odōribus incēnsīs | ture et odoribus incensis | | |
| |  | von Weihrauch [grana, dona, altaria] | tūreus, tūrea, tūreum | tureus, turea, tureum |  |  |
| |  | von Weihrauch brennend | tūricremus, tūricrema, tūricremum | turicremus, turicrema, turicremum |  |  |
| |  | Weihrauch bringend [arbores, Indus] | tūrifer, tūrifera, tūriferum | turifer, turifera, turiferum |  |  |
| |  | Weihrauch hervorbringend [arbores, Indus] | tūrifer, tūrifera, tūriferum | turifer, turifera, turiferum |  |  |
| |  | Weihrauch liefernd | tūrifer, tūrifera, tūriferum | turifer, turifera, turiferum |  |  |
| |  | Weihrauch opfernd [grex] | tūrifer, tūrifera, tūriferum | turifer, turifera, turiferum |  |  |
| |  | Weihrauch tragend [arbores, Indus] | tūrifer, tūrifera, tūriferum | turifer, turifera, turiferum |  |  |
| |  | Weihrauch sammelnd [Arabes] | tūrilegus, tūrilega, tūrilegum | turilegus, turilega, turilegum |  |  |
| |  | von Weihrauch (= λιβάνινος) | tūrīnus, tūrīna, tūrīnum | turinus, turina, turinum |  |  |
| |  | zünde Weihrauch an | tūs incendō | tus incendo | | |
| |  | ernte Weihrauch | tūs metō | tus meto | | |
| |  | Weihrauch (cf. θύος) (Harz eines arabischen Baumes) | tūs, tūris n (thūs, thūris n) | tus, turis n (thus, thuris n) |  |  |
| |  | etwas Weihrauch | tūsculum, tūsculī n | tusculum, tusculi n |  |  |
| |  | opfere [hircum] | victimāre, victimō | victimo 1 |  |  |
| |  | liefere Wein und Weihrauch zum Opfer | vīnum ac tūs praebeō | vinum ac tus praebeo | | |
| |  | opfere auf | vovēre, voveō, vōvī, vōtum | voveo 2 |  |  |