| |  | Natur (Naturanlage) | ingenium, ingeniī n | ingenium, ingenii n |  |  |
| |  | verfälsche die verfälschte Natur noch einmal | adulteria nātūrae adulterō | adulteria naturae adultero | | |
| |  | die beseelte und unbeseelte Natur | animāta inanimaque | animata inanimaque | | |
| |  | der Mut wird zur zweiten Natur | animus inveterātur | animus inveteratur | | |
| |  | glückliche Naturanlage | bonitās ingeniī | bonitas ingenii | | |
| |  | glückliche Naturanlage | bonitās nātūrae | bonitas naturae | | |
| |  | der Nacken der Rinder ist von der Natur für das Joch bestimmt | boum cervīcēs nātae ad iugum | boum cervices natae ad iugum | | |
| |  | lebe im Einklang mit der Natur | convenienter cum nātūrā vīvō | convenienter cum natura vivo | | |
| |  | lebe im Einklang mit der Natur | convenienter nātūrae vīvō | convenienter naturae vivo | | |
| |  | einer, der an die Leidensfähigkeit der göttlichen Natur glaubt (gr. Theopaschites ?) | Deīpassiānus, Deīpassiānī m | Deipassianus, Deipassiani m |  |  |
| |  | von doppelter Natur (διφυής) | diphyēs, diphyis | diphyes, diphyis |  |  |
| |  | göttliche Natur | dīvīnitās, dīvīnitātis f | divinitas, divinitatis f |  |  |
| |  | von göttlicher Natur | dīvus, dīva, dīvum | divus, diva, divum |  |  |
| |  | Epikur drückt sich ganz unklar über die Natur der Dinge aus | Epicūrus balbūtit dē nātūrā rērum | Epicurus balbutit de natura rerum | | |
| |  | der Natur nicht zugehörig | extrānātūrālis, extrānātūrāle | extranaturalis, extranaturale |  |  |
| |  | von Natur beschaffen | ingeniātus, ingeniāta, ingeniātum | ingeniatus, ingeniata, ingeniatum |  |  |
| |  | von Natur geeignet | ingeniātus, ingeniāta, ingeniātum | ingeniatus, ingeniata, ingeniatum |  |  |
| |  | gehe aus der Hand der Natur hervor | ipsā nāturā prōveniō | ipsa natura provenio |  |  |
| |  | so ist es von der Natur eingerichtet | ita nātūrā comparātum est | ita natura comparatum | | |
| |  | so ist es von der Natur konzipiert | ita nātūrā comparātum est | ita natura comparatum | | |
| |  | so ist es von Natur aus | ita nātūrā comparātum est | ita natura comparatum | | |
| |  | die materielle Natur liegt in Gottes Hand | māteria subiacet deō | materia subiacet deo | | |
| |  | menschliche Natur | mortālitās, mortālitātis f | mortalitas, mortalitatis f |  |  |
| |  | sterbliche Natur | mortālitās, mortālitātis f | mortalitas, mortalitatis f |  |  |
| |  | Natur (siderum, caeli) | mōs, mōris m | mos, moris m |  |  |
| |  | von Natur aus | nātūrā | natura | | |
| |  | Natur und Wesen der Seele | nātūra atque vīs animī | natura atque vis animi | | |
| |  | die Natur hat Hirschen und Krähen ein langes Leben geschenkt | nātūra cervīs et cornīcibus vītam diūturnam dedit | natura cervis et cornicibus vitam diuturnam dedit | | |
| |  | an Hand der Natur | nātūrā duce | natura duce | | |
| |  | die Natur hat die Menschen emporgerichtet und aufrecht gebildet | nātūra hominēs celsōs et ērēctōs cōnstituit | natura homines celsos et erectos constituit | | |
| |  | die Natur gestaltet die menschl. Geschicke | nātūra hūmāna fingit | natura humana fingit | | |
| |  | die Natur hat in aller Herzen die Vorstellung gepflanzt, dass es einen Gott gibt | nātūra in omnium animīs nōtiōnem deī impressit | natura in omnium animis notionem dei impressit | | |
| |  | Natur | nātūra, nātūrae f | natura, naturae f |  |  |
| |  | Naturanlage | nātūra, nātūrae f | natura, naturae f |  |  |
| |  | in Übereinstimmung mit der Natur | nātūrae convenienter | naturae convenienter | | |
| |  | zahle der Natur Zoll (= sterbe) | nātūrae debitum reddō | naturae debitum reddo | | |
| |  | tue meiner Natur Zwang an | nātūrae repūgnō | naturae repugno | | |
| |  | den Gesetzen der Natur gemäß | nātūrālis, nātūrāle | naturalis, naturale |  |  |
| |  | von der Natur verliehen | nātūrālis, nātūrāle | naturalis, naturale |  |  |
| |  | von Natur | nātūrāliter | naturaliter |  |  |
| |  | von Natur | nātūrālitus | naturalitus |  |  |
| |  | erfahre die Ungunst der Natur | nātūram maleficam nancīscor | naturam maleficam nanciscor | | |
| |  | bin von der Natur auf etw. hin angelegt | nātus sum ad aliquid faciendum | natus sum ad aliquid | | |
| |  | bin von der Natur auf etw. verwiesen | nātus sum ad aliquid faciendum | natus sum ad aliquid | | |
| |  | von der Natur zu etw. bestimmt (in aliquid, ad aliquid, alicui rei) | nātus, nāta, nātum | natus, nata, natum |  |  |
| |  | von der Natur zu etw. geeignet (in aliquid, ad aliquid, alicui rei) | nātus, nāta, nātum | natus, nata, natum |  |  |
| |  | von Natur aus geschickt zu etw. (in aliquid, ad aliquid, alicui rei) | nātus, nāta, nātum | natus, nata, natum |  |  |
| |  | die Natur erscheint nirgends in ihrem wahren Licht | nusquam nātūrae lūmen appāret | nusquam naturae lumen apparet | | |
| |  | die Natur selbst löst ihr Werk, das sie gefügt hat, ebenso wieder auf | opus ipsa suum eadem, quae coāgmentāvit, nātūra dissolvit | opus ipsa suum eadem, quae coagmentavit, natura dissolvit | | |
| |  | der Natur zuträglich [remedium] | physicus, physica, physicum (φυσικός) | physicus, physica, physicum |  |  |
| |  | die Natur betreffend (physisch) | physicus, physica, physicum (φυσικός) | physicus, physica, physicum |  |  |
| |  | Kenner der menschlichen Natur | physiognōmōn, physiognōmonis m (φυσιογνώμων) | physiognomon, physiognomonis m |  |  |
| |  | Natur (φύσις) | physis, physis f (Akk.Sgl. physin) | physis, physis f |  |  |
| |  | Grundtriebe der Natur | prīma nātūrae | prima naturae | | |
| |  | Natur | ratiō, ratiōnis f | ratio, rationis f |  |  |
| |  | Natur | rērum nātūra | rerum natura | | |
| |  | durchforsche die Natur der Dinge | rērum nātūram peragrō | rerum naturam peragro | | |
| |  | Natur | rēs, reī f | res, rei f |  |  |
| |  | Natur der Dinge | rēs, reī f | res, rei f |  |  |
| |  | Grundstoffe der Natur | sēmina rērum | semina rerum | | |
| |  | entweder von Natur aus oder durch Gewohneit | seu nātūrā sīve assuētūdine | seu natura sive assuetudine | | |
| |  | von Natur | sortītō | sortito | | |
| |  | geistige Natur | spīritālitās, spīritālitātis f | spiritalitas, spiritalitatis f |  |  |
| |  | = spīritālitās, spīritālitātis f - geistige Natur | spīrituālitās, spīrituālitātis f | spiritualitas, spiritualitatis f |  |  |
| |  | ursprüngliche Natur | stirps, stirpis f | stirps, stirpis f |  |  |
| |  | tue der Natur Gewalt an | vim nātūrae iniectō | vim naturae iniecto | | |
| |  | Natur (einer Sache) | vīs, vim, vī, vīrēs, vīrium f | vis, vim, vi, vires, virium f |  |  |
| |  | die Rebe neigt von Natur aus zum Fallen | vītis nātūrā est cadūca | vitis natura est caduca | | |