| |  | Himmel (Himmelsgegend) | axis, axis m (ἄξων) | axis, axis m |  |  |
| |  | lodere zum Himmel auf (von Flammen) | ad caelum tollor | ad caelum tollor | | |
| |  | die Feuersäule erhob sich wellenförmig zum Himmel | ad caelum undābat vortex | ad caelum undabat vortex | | |
| |  | heiterer Himmel | aethēr apertus | aether apertus | | |
| |  | Himmel | aethēr, aetheris m (Akk.: aethera) (αἰθήρ) | aether, aetheris m |  |  |
| |  | erschließe die Dinge im Himmel | aethera reclūdō | aethera recludo | | |
| |  | zum Himmel gehörig | aetherius, aetheria, aetherium (αἰθέριος) | aetherius, aetheria, aetherium |  |  |
| |  | freier Himmel | aethra, aethrae f (αἴθρα) | aethra, aethrae f |  |  |
| |  | versetze jdn. in den Himmel (caelo ist Dativ) | aliquem caelō vindicō | aliquem caelo vindico | | |
| |  | hebe jdn. in den Himmel | aliquem in caelum ēvehō | aliquem in caelum eveho | | |
| |  | erhebe jdn. in den Himmel | aliquem in caelum pervehō | aliquem in caelum perveho | | |
| |  | schwinge mich zum hohen Himmel hinauf | altō caelō succēdō | alto caelo succedo | | |
| |  | Himmel (sc. caelum) | altum, altī n | altum, alti n |  |  |
| |  | geröteter Himmel | ārdor caelī | ardor caeli | | |
| |  | Himmel (ἄστρον) | astrum, astrī n | astrum, astri n |  |  |
| |  | Himmel | aura, aurae f (αὔρα) | aura, aurae f |  |  |
| |  | Steine fallen vom Himmel | cadunt lapidēs caelō | cadunt lapides caelo | | |
| |  | im Himmel wohnend | caeles, caelitis (coeles, coelitis) | caeles, caelitis (coeles, coelitis) |  |  |
| |  | Himmel | caeleste solum | caeleste solum | | |
| |  | Schrecknisse am Himmel und im Meer | caelestēs maritimīque terrōrēs | caelestes maritimique terrores | | |
| |  | nehme den Himmel in Anspruch | caelestia temptō | caelestia tempto | | |
| |  | am Himmel befindlich | caelestis, caeleste (coelestis, coeleste) | caelestis, caeleste |  |  |
| |  | Leben im Himmel | caelibātus, caelibātūs m | caelibatus, caelibatus m [2] |  |  |
| |  | den Himmel tragend [Atlas, Heracles] | caelifer, caelifera, caeliferum (coelifer, coelifera, coeliferum) | caelifer, caelifera, caeliferum |  |  |
| |  | zum Himmel emporhebend [laudes] | caelifer, caelifera, caeliferum (coelifer, coelifera, coeliferum) | caelifer, caelifera, caeliferum |  |  |
| |  | vom Himmel fließend [fontes] | caelifluus, caeliflua, caelifluum | caelifluus, caeliflua, caelifluum |  |  |
| |  | im Himmel erzeugt [stellae] | caeligenus, caeligena, caeligenum | caeligenus, caeligena, caeligenum |  |  |
| |  | den Himmel tragend [Atlas] | caeliger, caeligera, caeligerum | caeliger, caeligera, caeligerum |  |  |
| |  | mächtig im Himmel [di] | caelipotēns, caelipotentis | caelipotens, caelipotentis |  |  |
| |  | vom Himmel | caelitus | caelitus |  |  |
| |  | erhebe jdn. mit Lobsprüchen zum Himmel | caelō laudibus aliquem aequō | caelo laudibus aliquem aequo | | |
| |  | am Himmel und auf der Erde | caelō terrāque | caelo terraque | | |
| |  | erfülle den Himmel mit Geschrei | caelum clāmōre incendō | caelum clamore incendo | | |
| |  | der Himmel unterteilt sich in fünf Kreise | caelum dīviditur in circulōs quīnque | caelum dividitur in circulos quinque | | |
| |  | der Himmel vereint sich mit dem Meer | caelum marī ūnītur | caelum mari unitur | | |
| |  | der Himmel bewölkt sich | caelum nūbibus obdūcitur | caelum nubibus obducitur | | |
| |  | Wolken ziehen am Himmel auf | caelum nūbibus obdūcitur | caelum nubibus obducitur | | |
| |  | der Himmel verfinstert sich | caelum nūbibus obscūrātur | caelum nubibus obscuratur | | |
| |  | finstere Wolken ziehen am Himmel auf | caelum nūbibus obscūrātur | caelum nubibus obscuratur | | |
| |  | Wolken verfinstern den Himmel | caelum nūbibus obscūrātur | caelum nubibus obscuratur | | |
| |  | der Himmel lässt die Sterne kreisen | caelum sīdera torquet | caelum sidera torquet | | |
| |  | der Himmel erdröhnt vom Donner | caelum tonitrū contremit | caelum tonitru contremit | | |
| |  | der Himmel bedeckt sich mit Schatten | caelum umbrā obtexitur | caelum umbra obtexitur | | |
| |  | sternenübersäter Himmel | caelum varium | caelum varium | | |
| |  | Himmel | caelum, caelī n (coelum, coelī n) (cf. κοῖλος) | caelum, caeli n (coelum, coeli n) |  |  |
| |  | Himmelsgegend | caelum, caelī n (coelum, coelī n) (cf. κοῖλος) | caelum, caeli n (coelum, coeli n) |  |  |
| |  | = caelum, caelī n - Himmel (cf. κοῖλος) (auch als Gottheit personifiziert) | caelus, caelī m (coelus, coelī m) | caelus, caeli m (coelus, coeli m) |  |  |
| |  | Himmel in Richtung Sonnenaufgang | cardō ortīvus | cardo ortivus | | |
| |  | Imbiss unter freiem Himmel | cēnula subdiālis | cenula subdialis | | |
| |  | das Geschrei dringt zum Himmel | clāmor ad caelum fertur | clamor ad caelum fertur | | |
| |  | Himmelsgegend (κλῖμα = caelum) | clīma, clīmatis n | clima, climatis n |  |  |
| |  | = caeles, caelitis - himmlisch, im Himmel wohnend | coeles, coelitis | coeles, coelitis |  |  |
| |  | = caelifer, caelifera, caeliferum - den Himmel tragend, zum Himmel emporhebend | coelifer, coelifera, coeliferum | coelifer, coelifera, coeliferum |  |  |
| |  | = caelifluus, caeliflua, caelifluum - vom Himmel fließend | coelifluus, coeliflua, coelifluum | coelifluus, coeliflua, coelifluum |  |  |
| |  | = caeligenus, caeligena, caeligenum - im Himmel erzeugt | coeligenus, coeligena, coeligenum | coeligenus, coeligena, coeligenum |  |  |
| |  | = caeliger, caeligera, caeligerum - den Himmel tragend | coeliger, coeligera, coeligerum | coeliger, coeligera, coeligerum |  |  |
| |  | = caelipotēns, caelipotentis - mächtig im Himmel | coelipotēns, coelipotentis | coelipotens, coelipotentis |  |  |
| |  | = caelitus - himmelwärts, vom Himmel, vom Kaiser | coelitus | coelitus |  |  |
| |  | = caelum, caelī n - Himmel (cf. κοῖλος) | coelum, coelī n | coelum, coeli n |  |  |
| |  | = caelus, caelī m - Himmel (cf. κοῖλος) | coelus, coelī m | coelus, coeli m |  |  |
| |  | = cohus, cohī m = caelum, caelī n - Himmel, Riemen
(alt und poet.) | cous, coī m | cous, coi m |  |  |
| |  | die Schwäne umkreisten den Himmel | cygnī cinxēre polum | cygni cinxere polum | | |
| |  | beobachte den Himmel (nach Zeichen) | dē caelō servō | de caelo servo | | |
| |  | Himmelsgegend | dēclīnātiō, dēclīnātiōnis f | declinatio, declinationis f |  |  |
| |  | glaube im Himmel zu sein | digitō caelum attigisse putō | digito caelum attigisse puto | | |
| |  | freier Himmel | dīvum, dīvī n | divum, divi n |  |  |
| |  | der Himmel ruft mich | ego pōscor Olympō | ego poscor Olympo | | |
| |  | aus heiterem Himmel | ex īnspērātō | ex insperato | | |
| |  | der Sieg erhebt uns zum Himmel | exaequat nōs victōria caelō | exaequat nos victoria caelo | | |
| |  | Himmel (der über der Erde befestigt ist) | fīrmāmentum, fīrmāmentī n | firmamentum, firmamenti n |  |  |
| |  | Rauch verhüllt den Himmel | fūmus abscondit caelum | fumus abscondit caelum | | |
| |  | Smog macht den Himmel unsichtbar (eigener Vorschlag) | fūmus abscondit caelum | fumus abscondit caelum | | |
| |  | unter freiem Himmel (ὕπαιθρος) | hypaethros, hypaethron | hypaethros, hypaethron |  |  |
| |  | am Himmel bilden sich Wolken, Regen und Winde | in caelō nūbēs, imbrēs ventīque cōguntur | in caelo nubes, imbres ventique coguntur | | |
| |  | Lärm steigt auf zum Himmel | it caelō clāmor | it caelo clamor | | |
| |  | die mit dem Himmel verbundenen Höhen der Berge | iūncta caelō montium iuga | iuncta caelo montium iuga | | |
| |  | erhebe jdn. mit Lobsprüchen bis zum Himmel | laudibus aliquem in caelum ferō | laudibus aliquem in caelum fero | | |
| |  | erhebe jdn. mit Lobsprüchen bis zum Himmel | laudibus aliquem in caelum tollō | laudibus aliquem in caelum tollo | | |
| |  | der Mond legt am Himmel seine Bahn zurück | lūna cursum cōnficit in caelō | luna cursum conficit in caelo | | |
| |  | erhebe die Hände zum Himmel | manūs ad caelum attollō | manus ad caelum attollo | | |
| |  | erhebe die Hände zum Himmel | manūs ad caelum tendō | manus ad caelum tendo | | |
| |  | erhebe die Hände zum Himmel | manūs ad caelum tollō | manus ad caelum tollo | | |
| |  | Himmel und Erde vermengen | maria omnia caelō mīscēre | maria omnia caelo miscere | | |
| |  | entschwebe auf Flügeln zum Himmel | me in caelum ālīs tollō | me in caelum alis tollo | | |
| |  | mir faällt der Sieg gleichsam vom Himmel in den Schoß | mibi dē caelō dēvolat in sinum victōria | mibi de caelo devolat in sinum victoria | | |
| |  | Himmel | mundus, mundī m (cf. κόσμος) | mundus, mundi m |  |  |
| |  | die Muse beglückt mich mit dem Himmel | Mūsa mē caelō beat | Musa me caelo beat | | |
| |  | die Muse schenkt mir den Himmel | Mūsa mē caelō beat | Musa me caelo beat | | |
| |  | wie Schnee vom Himmel fallend | ninguidus, ninguida, ninguidum | ninguidus, ninguida, ninguidum |  |  |
| |  | unter freiem Himmel | nūdō sub aetheris axe | nudo sub aetheris axe | | |
| |  | die Gelegenheit fiel gleichsam vom Himmel | occāsiō quasi dēcidit dē caelō | occasio quasi decidit de caelo | | |
| |  | erhebe meinen Blick zum Himmel | oculōs ad caelum attollō | oculos ad caelum (at)tollo | | |
| |  | Himmelsgegend | ōra, ōrae f | ora, orae f |  |  |
| |  | Himmel | orbis, orbis m | orbis, orbis m |  |  |
| |  | der Papst feiert seine Messe unter freiem Himmel | papa missam subdiālem celebrat | papa missam subdialem celebrat | | |
| |  | Himmel (παράδεισος) | paradīsus, paradīsī m | paradisus, paradisi m |  |  |
| |  | freier Himmel | patēns caelum | patens caelum | | |
| |  | Himmel | polus, polī m (πόλος) | polus, poli m |  |  |
| |  | Vorzeichen am Himmel | prōdigia caelestia | prodigia caelestia | | |
| |  | ein Junge, würdig im Himmel Mundschenk zu sein | puer dignus cyathō caelōque | puer dignus cyatho caeloque | | |