| |  | fremder Grund und Boden | aliēnum, aliēnī n | alienum, alieni n |  |  |
| |  | behaupte und benutze meinen eigenen Grund und Boden | in bonīs meīs haereō et habitō | in bonis meis haereo et habito | | |
| |  | auf unserem Grund und Boden | in sēde ac solō nostrō | in sede ac solo nostro | | |
| |  | zum Grund und Boden gehörig | solārius, solāria, solārium | solarius, solaria, solarium (solum) |  |  |
| |  | die ganze Sache hat weder Grund noch Boden | tōta rēs vacillat et claudicat | tota res vacillat et claudicat | | |
| |  | von Grund auf | ab incohātō (ab inchoātō) | ab incohato (ab inchoato) | | |
| |  | schlage zu Boden | abicere, abiciō, abiēcī, abiectum | abicio 5 |  |  |
| |  | strecke zu Boden | abicere, abiciō, abiēcī, abiectum | abicio 5 |  |  |
| |  | werfe zu Boden | abicere, abiciō, abiēcī, abiectum | abicio 5 |  |  |
| |  | bis auf den Grund | ad līmum | ad limum | | |
| |  | komme auf festen Grund (beim Hausbau) | ad solidum perveniō | ad solidum pervenio | | |
| |  | erkläre den Grund meines Kommens | adventūs causam ostendō | adventus causam ostendo | | |
| |  | Boden | aequor, aequoris n | aequor, aequoris n |  |  |
| |  | das Flugzeug setzt auf dem Boden auf | āēroplanum ad terram appellit | aeroplanum ad terram appellit | | |
| |  | bringe als Grund bei (+ aci - dass ...) | afferre, afferō, attulī, allātum | affero |  |  |
| |  | führe als Grund an (+ aci - dass ...) | afferre, afferō, attulī, allātum | affero |  |  |
| |  | gebe als Grund an (+ aci - dass ...) [causam, argumentum, haud vana] | afferre, afferō, attulī, allātum | affero |  |  |
| |  | zu Boden geschlagen | afflīctus, afflīcta, afflīctum (adflīctus) | afflictus, afflicta, afflictum (adflictus) |  |  |
| |  | schlage zu Boden | afflīgere, afflīgō (adflīgō), afflīxī, afflīctum | affligo 3 (adfligo 3) |  |  |
| |  | | | affligo 3 (adfligo 3) |  |  |
| |  | fruchtbarer Boden | ager crassus | ager crassus | | |
| |  | werfe jdn. zu Boden | aliquem ad terram dō | aliquem ad terram do | | |
| |  | schleudere jdn. zu Boden | aliquem in terram praecipitō | aliquem in terram praecipito | | |
| |  | schmettere jdn. zu Boden | aliquem terrae (ad terram) applaudō | aliquem terrae (ad terram) applaudo | | |
| |  | Grund | altum, altī n | altum, alti n |  |  |
| |  | Schluss nach dem stärker überzeugenden Grund (jurist.) | argūmentum ā fortiōrī (fortiōre) | argumentum a fortiori (fortiore) | | |
| |  | führe einen Grund für die Unsterblichkeit der Seele an | argūmentum afferō, quō animōs immortālēs esse dēmōnstrātur | argumentum affero, quo animos immortales esse demonstratur | | |
| |  | wichtiger Grund | argūmentum grave | argumentum grave |  |  |
| |  | führe einen Grund für die Unsterblichkeit an | argūmentum immortālitātis afferō | argumentum immortalitatis affero | | |
| |  | Grund | argūmentum, argūmentī n | argumentum, argumenti n |  |  |
| |  | trockener Boden | āridum, āridī n | aridum, aridi n |  |  |
| |  | schleudere jdn. mit dem Kopf zu Boden | arietō aliquem in terram | arieto aliquem in terram | | |
| |  | der essbare Boden der Artischocke (ἀσκαλία) | ascalia, ascaliae f (Akk. Sgl. ascaliān) | ascalia, ascaliae f |  |  |
| |  | werfe zu Boden | assolāre, assolō, assolāvī (adsolō) | assolo 1 (adsolo 1) |  |  |
| |  | aus gutem Grund | bonō cōnsiliō | bono consilio | | |
| |  | falle zu Boden | cadere, cadō, cecidī, cāsūrus | cado 3 |  |  |
| |  | vom Blut war der Boden warm | caede tepēbat humus | caede tepebat humus | | |
| |  | vom Morden dampfte der Grund | caede tepēbat humus | caede tepebat humus | | |
| |  | Boden | caespes, caespitis m | caespes, caespitis m |  |  |
| |  | ebener Boden | campus, campī m (cf. κῆπος) | campus, campi m |  |  |
| |  | gesenkten Hauptes zum Boden sehen | capite dēmissō terram intuērī | capite demisso terram intueri | | |
| |  | der Grund lässt sich leicht finden | causa facile invenīrī potest | causa facile inveniri potest | | |
| |  | der Grund liegt nahe | causa facile invenīrī potest | causa facile inveniri potest | | |
| |  | ein geringfügiger Grund bewog ihn dazu, dass... | causa parva eum impulit, ut ... | causa parva eum impulit, ut ... | | |
| |  | der Grund (dafür) liegt in etw. | causa posita est in aliquā rē | causa posita est in aliqua re | | |
| |  | der Grund ist in etw. zu suchen | causa repetenda est ab aliquā rē | causa repetunda est ab aliqua re | | |
| |  | Grund | causa, causae f | causa, causae f |  |  |
| |  | bringe als Grund bei (+ aci - dass ...) | causam afferō | causam affero | | |
| |  | führe als Grund an (+ aci - dass ...) | causam afferō | causam affero | | |
| |  | führe einen Grund an | causam afferō | causam affero | | |
| |  | gebe als Grund an (+ aci - dass ...) | causam afferō | causam affero | | |
| |  | den Freund nach dem Grund fragen | causam ex amico quaerere | causam ex amico quaerere | | |
| |  | schütze einen Grund vor | causam interpōnō | causam interpono | | |
| |  | schütze einen Grund vor | causam interserō | causam intersero | | |
| |  | der innere Grund und Zusammenhang der Dinge | causārum seriēs | causarum series | | |
| |  | mit besserem Grund | causātius | causatius |  |  |
| |  | schütze als Grund vor | causificārī, causificor | causificor 1 |  |  |
| |  | gebe als Grund vor | causārī, causor, causātus sum (= προφασίζομαι) | causor 1 |  |  |
| |  | gebe einen Grund an | causāri, causor, causātus sum (= προφασίζομαι) | causor 1 |  |  |
| |  | schütze als Grund vor | causāri, causor, causātus sum (= προφασίζομαι) | causor 1 |  |  |
| |  | = causāri, causor, causātus sum - gebe einen Grund an | caussāri, caussor, caussātus sum | caussor 1 |  |  |
| |  | behaupte ohne Grund (+ aci) | cavillārī, cavillor, cavillātus sum | cavillor 1 |  |  |
| |  | Schlafen auf dem bloßen Boden (χαμευνία) | chameunia, chameuniae f | chameunia, chameuniae f |  |  |
| |  | bohre eine Flotte in den Grund | classem dēprimō | classem deprimo | | |
| |  | der Hügel ist bis auf den Grund abgebrannt | clīvus ad solum exūstus est | clivus ad solum exustus est | | |
| |  | mache dem Boden gleich | complānāre, complānō, complānāvī, complānātum | complano 1 |  |  |
| |  | schlage zu Boden | concīdere, concīdō, concīdī, concīsum | concido 3 |  |  |
| |  | stürze zu Boden | concidere, concidō, concidī (con + cado) | concido 3 (2) |  |  |
| |  | sinke zu Boden | cōnsīdere, cōnsīdō, cōnsēdī (cōnsīdī), cōnsessum | consido 3 |  |  |
| |  | Grund | crepīdō, crepīdinis f (κρηπίς) | crepido, crepidinis f |  |  |
| |  | mit gutem Grund | cum causā | cum causa | | |
| |  | aus welchem Grund | cūr | cur |  |  |
| |  | ohne Grund | dē nihilō | de nihilo | | |
| |  | auf ebenem Boden (cf. χαμόθεν, opp. πρὸ βήματος) | dē plānō | de plano | | |
| |  | falle zu Boden | dēcidere, dēcidō, dēcidī (de + cado) | decido 3 |  |  |
| |  | falle zu Boden | dēcumbere, dēcumbo, dēcubuī | decumbo 3 |  |  |
| |  | sinke getroffen zu Boden | dēcumbere, dēcumbo, dēcubuī | decumbo 3 |  |  |
| |  | brenne bis auf den Grund ab (tr. / intr.) | dēflagrāre, dēflagrō, dēflagrāvī, dēflagrātum | deflagro 1 |  |  |
| |  | drücke zu Boden | dēgravāre, dēgravō, dēgravāvī, dēgravātum | degravo 1 |  |  |
| |  | strecke zu Boden | dēicere, dēiciō, dēiēcī, dēiectum | deicio 5 |  |  |
| |  | werfe zu Boden | dēicere, dēiciō, dēiēcī, dēiectum | deicio 5 |  |  |
| |  | bohre in den Grund (im Seekampf) | dēmergere, dēmergō, dēmersī, dēmersum | demergo 3 |  |  |
| |  | bohre in den Grund (ein Schiff) | dēprimere, dēprimō, dēpressī, dēpressum | deprimo 3 |  |  |
| |  | aus diesem Grund | eā dē causā (quā dē causā) | ea de causa (qua de causa) | | |
| |  | ich frage nach dem Grund dafür | eius reī quae causa sit, quaerō | eius rei quae causa sit, quaero | | |
| |  | belege den Boden mit Estrich | ērūderāre, ērūderō, ērūderāvī, ērūderātum | erudero 1 |  |  |
| |  | lege den Boden mit Estrich aus | ērūderāre, ērūderō, ērūderāvī, ērūderātum | erudero 1 |  |  |
| |  | zerstöre von Grund auf | ēruere, ēruō, ēruī, ērutum | eruo 3 |  |  |
| |  | es gibt einen Grund dafür, dass... (+ Konj.) | est, quod ... | est, quod ... | | |
| |  | habe Grund, zu ... (+ Konj.) | est, quod ... | est, quod ... | | |
| |  | verheere von Grund auf | ēvāstāre, ēvāstō, ēvāstāvī, ēvāstātum | evasto 1 |  |  |
| |  | auf Grund der örtlichen Gegebenheiten | ex lēge locī | ex lege loci | | |