Suchergebnis zu "gewohnt":1. Wörterbuch und Phrasen:Deut. Fund; VolltrefferD (max. 100): 10 Ergebnis(se)
| |  | wohne | incubāre, incubō, incubuī, incubitum (selten: āvī, ātum) | incubo 1 |  |  | | |  | wohne (übtr.: in animo - in einem) | īnsidēre, īnsideō, īnsēdī, īnsessum | insideo 2 |  |  | | |  | gewöhnlich | cōnsuētūdinārius, cōnsuētūdināria, cōnsuētūdinārium | consuetudinarius, consuetudinaria, consuetudinarium |  |  | | |  | gewöhnlich | ūsitātus, ūsitāta, ūsitātum | usitatus, usitata, usitatum |  |  | | |  | gewohnt | assuētus, assuēta, assuētum (adsuētus) | assuetus, assueta, assuetum (adsuetus) |  |  | | |  | gewohnt | cōnsuētus, cōnsuēta, cōnsuētum | consuetus, consueta, consuetum |  |  | | |  | gewohnt | inveterātus, inveterāta, inveterātum | inveteratus, inveterata, inveteratum |  |  | | |  | gewohnt | suētus, suēta, suētum | suetus, sueta, suetum |  |  | | |  | wohne in der Nähe von Makedonien | Macedoniam accolō | Macedoniam accolo | | | | |  | gewohnt | solitus, solita, solitum | solitus, solita, solitum |  |  |
query 1/D (max. 1000): 32 Ergebnis(se)
| |  | an Arbeit gewöhnt | labōre assuētus (assuēfactus) | labore assuetus (assuefactus) | | | | |  | an Arbeit nicht gewöhnt | īnsuētus labōris | insuetus laboris | | | | |  | an die Hand gewöhnt | mānsuēs, mānsuis | mansues, mansuis |  |  | | |  | an keine Zucht gewöhnt | nūllā disciplīnā assuēfactus | nulla disciplina assuefactus | | | | |  | | | nulla disciplina assuefactus | | | | |  | anders als man es im freien Rom gewohnt war | contrā cōnsuetūdinem Rōmānae lībertātis | contra consuetudinem Romanae libertatis | | | | |  | ans Joch gewöhnt | subiugālis, subiugāle | subiugalis, subiugale |  |  | | |  | bin gewohnt | assuēvī | assuevi |  |  | | |  | bin gewohnt | cōnsuēre, cōnsueō | consueo 2 |  |  | | |  | bin gewohnt | cōnsuēvī | consuevi |  |  | | |  | bin gewohnt (+ Inf.) | est mihi in ūsū | est mihi in usu | | | | |  | bin gewohnt | solēre, soleō, solitus sum | soleo 2 |  |  | | |  | bin gewohnt | suēvī | suevi |  |  | | |  | daran gewöhnt | īnsuēfactus, īnsuēfacta, īnsuēfactum | insuefactus, insuefacta, insuefactum |  |  | | |  | gewöhnt (an etw.) [armis, lasciviae, mittere] | suētus, suēta, suētum | suetus, sueta, suetum |  |  | | |  | gewöhnt an etw. | assuēfacttus aliquā rē | assuefactus aliqua re | | | | |  | gewöhnt an etw. | assuētus ad rem | assuetus ad rem | | | | |  | gewöhnt an etw. | assuētus aliquā rē | assuetus aliqua re | | | | |  | gewöhnt an etw. | assuētus in rem | assuetus in rem | | | | |  | gewohnt sich zurückzuhalten | suētus abstinēre | suetus abstinere | | | | |  | gut gewöhnt | disciplīnātus, disciplīnāta, disciplīnātum | disciplinatus, disciplinata, disciplinatum |  |  | | |  | jd. ist gewohnt (+ inf.) | est alicuī in ūsū | est alicuī in usu | | | | |  | mache gewöhnt (aliquem aliqua re - jdn. an etw. ) [sermone, exercitatione, armis] [auch: operi, ad supplicia, in verbis, parere] | assuēfacere, assuēfaciō (adsuēfaciō), assuēfēcī, assuēfactum | assuefacio 5 | | | | |  | werde gewöhnt | assuēscere, assuēscō (adsuēscō), assuēvī, assuētum | assuesco 3 (adsuesco 3) (intr.) |  |  | | |  | werde gewöhnt | cōnsuēscere, cōnsuēscō, cōnsuēvī, cōnsuētum | consuesco 3 |  |  | | |  | werde gewohnt [militiae] (+ inf.) | suēscere, suēscō, suēvī, suētum | suesco 3 |  |  | | |  | wie gewohnt | ut assolet | ut assolet | | |
query 1/D1 (max. 1000): 15 Ergebnis(se)
| |  | auf gewöhnliche Weise | cōnsuētūdināriē | consuetudinarie |  |  | | |  | pflege zu kommen | ventāre, ventō | vento 1 |  |  | | |  | wie üblich | cōnsuētūdine | consuetudine | | |
FormenbestimmungWortform von: gewohntFinden Sie Ihr Suchwort auch hier:- bei van der Gucht  - bei latein.me  - in Zenon: deutsch-lat.
© 2000 - 2026 - /LaWk/La01.php?ab=Hui&qu=gewohnt - Letzte Aktualisierung: 17.07.2024 - 15:58
|