| |  | es folgt mit Notwendigkeit (ut + Konj. / + aci - dass ...) | cōnsequēns est | consequens est | | |
| |  | schließe von der Notwendigkeit auf den Vorsatz | cōnsilium ex necessitāte interpretor | consilium ex necessitate interpretor | | |
| |  | über die Notwendigkeit die Atmosphäre zu schützen ist man sich einig geworden | dē atmosphaerā tuendā convēnit | de atmosphaera tuenda convenit | | |
| |  | dringende Forderung | efflāgitātiō, efflāgitātiōnis f | efflagitatio, efflagitationis f |  |  |
| |  | dringende Forderung | efflāgitātus, efflāgitātūs m | efflagitatus, efflagitatus m |  |  |
| |  | dringende Aufforderung | expōstulātiō, expōstulātiōnis f | expostulatio, expostulationis f |  |  |
| |  | dringende Bitte | flāgitātiō, flāgitātiōnis f | flagitatio, flagitationis f |  |  |
| |  | lasse mich durch dringende Bitten bewegen | māgnis precibus moveor | magnis precibus moveor | | |
| |  | unabwendbare Notwendigkeit | necessitās inēluctābilis | necessitas ineluctabilis |  |  |
| |  | die Notwendigkeit zwingt mich. dass ich .... | necessitās mē subigit, ut ... | necessitas me subigit, ut ... | | |
| |  | dringende Verhältnisse | necessitās, necessitātis f | necessitas, necessitatis f |  |  |
| |  | Notwendigkeit | necessitās, necessitātis f | necessitas, necessitatis f |  |  |
| |  | aus Notwendigkeit oder durch Zufall | necessitāte an cāsū | necessitate an casu | | |
| |  | bin der Notwendigkeit überhoben | necessitātēs supergredior | necessitates supergredior | | |
| |  | dringende Ausgaben | necessitātēs, necessitātum f | necessitates, necessitatum f |  |  |
| |  | dringende Bedürfnisse | necessitātēs, necessitātum f | necessitates, necessitatum f |  |  |
| |  | Notwendigkeit | necessitūdō, necessitūdinis f | necessitudo, necessitudinis f |  |  |
| |  | bis in die Knochen dringende Ermattung (ὀστοκόπος) | ostocopos, ostocopī m | ostocopos, ostocopi m |  |  |
| |  | harte Notwendigkeit zwingt mich zu solchen Schritten | rēs dūra mē tālia cōgit mōlīrī | res dura me talia cogit moliri | | |
| |  | die Notwendigkeit einer Sache (Stilistik: Verlagerung der Bedeutung eines deutschen Substantivs auf ein lat. Adjektiv) | rēs necessāria | res necessaria | | |
| |  | eine absolute Notwendigkeit | simplex et absolūta necessitūdō | simplex et absoluta necessitudo | | |
| |  | dringende Bitten | supplicium, suppliciī n | supplicium, supplicii n |  |  |
| |  | Notwendigkeit | ūsus, ūsūs m | usus, usus m |  |  |