| |  | eine Tätigkeit bezeichnend (gramm.) | āctīvus, āctīva, āctīvum | activus, activa, activum |  |  |
| |  | einen Affekt bezeichnend (gramm.) | affectīvus, affectīva, affectīvum | affectivus, affectiva, affectivum |  |  |
| |  | den Gattungsbegriff bezeichnend | appellātīvus, appellātīva, appellātīvum | appellativus, appellativa, appellativum |  |  |
| |  | das cognomen bezeichnend | cōgnōminātīvus, cōgnōminātīva, cōgnōminātīvum | cognominativus, cognominativa, cognominativum |  |  |
| |  | bezeichnend | dēsīgnātē | designate |  |  |
| |  | bezeichnend | expressē | expresse |  |  |
| |  | einen Zustand an sich bezeichnend | habitīvus, habitīva, habitīvum | habitivus, habitiva, habitivum |  |  |
| |  | bezeichnend | īnsīgniter | insigniter |  |  |
| |  | ein Sinnen auf etwas bezeichnend | meditātīvus, meditātīva, meditātīvum | meditativus, meditativa, meditativum |  |  |
| |  | das nomen bezeichnend | nōminātīvus, nōminātīva, nōminātīvum | nominativus, nominativa, nominativum |  |  |
| |  | eine Vermutung bezeichnend | opīnātīvus, opīnātīva, opīnātīvum | opinativus, opinativa, opinativum |  |  |
| |  | bezeichnend | praenōminātīvus, praenōminātīva, praenōminātīvum | praenominativus, praenominativa, praenominativum |  |  |
| |  | vier Grenzen bezeichnend | quadrifīnālis, quadrifīnāle | quadrifinalis, quadrifinale |  |  |
| |  | vier Grenzen bezeichnend [terminus] | quadrifīnius, quadrifīnia, quadrifīnium | quadrifinius, quadrifinia, quadrifinium |  |  |
| |  | die Rückerinnerung bezeichnend | recordātīvus, recordātīva, recordātīvum | recordativus, recordativa, recordativum |  |  |
| |  | eine Milderung bezeichnend (grammat.) [adverbia] | remissīvus, remissīva, remissīvum | remissivus, remissiva, remissivum |  |  |
| |  | bezeichnend | sīgnanter | signanter |  |  |
| |  | bezeichnend | sīgnātē | signate |  |  |
| |  | bezeichnend [vox] | sīgnificābilis, sīgnificābile | significabilis, significabile |  |  |
| |  | bezeichnend | sīgnificāns, sīgnificantis | significans, significantis |  |  |
| |  | bezeichnend | sīgnificātīvē | significative |  |  |
| |  | bezeichnend | sīgnificātīvus, sīgnificātīva, sīgnificātīvum (σημαντικός) | significativus, significativa, significativum |  |  |
| |  | bezeichnend | sīgnificātōrius, sīgnificātōria, sīgnificātōrium | significatorius, significatoria, significatorium |  |  |
| |  | den Flächenraum bezeichnend [numerus] | superficiālis, superficiāle | superficialis, superficiale |  |  |
| |  | die Zeit bezeichnend (grammat.) | temporālis, temporāle | temporalis, temporale |  |  |
| |  | einen Willen bezeichnend | voluntārius, voluntāria, voluntārium | voluntarius, voluntaria, voluntarium |  |  |
| |  | das Streben bezeichnend (= προαιρετικός) [verba] | voluntātīvus, voluntātīva, voluntātīvum | voluntativus, voluntativa, voluntativum |  |  |
| |  | den Willen bezeichnend (= προαιρετικός) [verba] | voluntātīvus, voluntātīva, voluntātīvum | voluntativus, voluntativa, voluntativum |  |  |