Suchergebnis zu "adsuescere":1. Wörterbuch und Phrasen:Lat. Fund; query 1/L (max. 1000): 1 Ergebnis(se)
| | | uri adsuescere ad homines non possunt | ūrī adsuēscere ad hominēs nōn possunt | Auerichsen können sich an Menschen nicht gewöhnen | | | |
query 1/Q: obliquer Gebrauch von adsuescere (max. 1000): 4 Ergebnis(se)
 |  | adsuesco 3 (intr.) | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum | = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne michuse one to something, accustom one to something, habituate, accustom one’s self to, be wont to, be accustomed to (alicuī - an jdn.). |  |  |  |  |  | adsuesco 3 (tr.) | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum | = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhneuse one to something, accustom one to something, habituate, accustom one’s self to, be wont to, be accustomed to (aliquem alicui rei / aliqua re - jdn. an etw.) |  |  |  |  |  | adsuetus, adsueta, adsuetum | adsuētus, adsuēta, adsuētum | = assuētus, assuēta, assuētum |  |  |  | | | | quieti assuesco | quiētī assuēscō | gewöhne mich an die Stille | | | |
Wortform von: adsuescere| Verben mit -sc-Erweiterung drücken (von einem verbum simplex oder einem nomen abgeleitet) als intransitive verba incohativa überwiegend ein Beginnen aus | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne mich; |
| Verben mit -sc-Erweiterung drücken (von einem verbum simplex oder einem nomen abgeleitet) als intransitive verba incohativa überwiegend ein Beginnen aus | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne; |
| [31] [2.Sgl. Ind. Prs. Pass.] von | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne; |
| [21] Inf. Prs. Akt. von | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne mich; |
| [21] Inf. Prs. Akt. von | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne; |
| [70] Nom. / Akk. des Gerundiums von | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne mich; |
| [70] Nom. / Akk. des Gerundiums von | adsuēscere, adsuēscō, adsuēvī, adsuētum = assuēscere, assuēscō, assuēvī, assuētum - gewöhne; |
Finden Sie Ihr Suchwort auch hier:- bei van der Gucht  - bei latein.me  - bei Perseus  - bei Google -Dict.- bei zeno.org  - bei Lewis and Short  |