| ἡδύνω, ἡδύς, [aor. ἥδυνα, pf. pass. ἥδυσμαι, ἡδύνθαι, aor. pass. ἡδύνθην], süßen, angenehm machen, bes. von Speisen, schmackhaft machen, würzen (nach Moeris attisch für das hellenistische ἀρτύω), ὄψον, Plat.Tht. 175 e; Epicharm. bei Ath. VII, 309 f; vom Salz, Arist. meteor. 2, 3. – Übertr. von der Rede, D.H. C. V.; ἡδύνονταί τι ὑπὸ φθόγγων οἱ λόγοι erhalten einen gewissen Reiz Xen. conv. 6, 4; κόλαξ ἡδύνει λόγῳ τινά, ergötzt, Diphil. Ath. VI, 254 e; ἡδύνειν σκηνὴν δράμασι Ep. ad. 562 (App. 377); – pass. sich vergnügen, Timon. Ath. VII, 281 e; – ἡδυσμένος reizend, lieblich, τὴν ἡδυσμένην μοῦσαν παραδέξῃ ἐν μέλεσιν, angenehm, Plat.R. X, 607 a; λόγος Arist.poet. 6. |