| εὐμελής, ές, [μέλος], 1) mit schönem Gesang, mit guter Modulation, wohlklingend, Sopat. bei Ath. IV, 175 c; μουσικὴ εὐμελής, neben εὔρυθμος, Arist. pol. 8, 7; D.H. C. V. 11. – 2) von guten Gliedern, γέρων εὐπαγὴς καὶ εὐμελής Ael. bei Suid. – 3) [μέλομαι] wohl besorgt, vergnügt, heiter, συμπόσια Plat.Ax. 371 d. –. Adv. εὐμελῶς, ᾄδειν, Philo.,auf feine Weise, Macho Ath. VIII, 577 d. |