| ἁλίσκομαι, pass. zu αἱρέω u. συλλαμβάνω; impf. stets ἡλισκόμην; fut. ἁλώσομαι; aor. ἥλω Hom.Od. 22, 230, Hdt. 3, 15, att. ἑάλων, ἥλων Xen.An. 4, 5, 24 u. sonst, ἑάλων = ἑάλωσαν Babr. 31, 20; conj. ἁλῶ, ἁλώω Hom.Il. 11, 405 Hom.Od. 18, 265, ἁλώῃ Hom.Il. 9, 592. 14, 81, optat. ἁλοίην Hom.Il. 22, 253, ἁλοίη Hom.Il. 17, 506, ἁλῴη Hom.Od. 14, 183. 15, 300, inf. ἁλῶναι Hom.Il. 12, 172. 21, 281 Hom.Od. 5, 312. 24, 34, ἁλώμεναι Hom.Il. 21, 495, partic. ἁλοῦσα Hom.Il. 2, 374. 4, 291. 13, 816, ἁλόντε Hom.Il. 5, 487; perf. ἥλωκα, att. ἑάλωκα, Xen. gew. ἥλωκα, dor. ἅλωκα mit ᾰ Pind.P. 3, 57. – Hom. nur aor. – 1) gefangen, eingenommen, erobert werden; μή πως, ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου, ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένησθε Hom.Il. 5, 487, eine Taube entkommt dem Falken, οὐδ' ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν Hom.Il. 21, 495; – πόλις χερσὶν ὑφ' ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε Hom.Il. 4, 291. 2, 374, ἀνθρώποισι τῶν ἄστυ ἁλώῃ 9, 592; – θανάτῳ ἁλῶναι, umkommen, 21, 281; ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην, töten od. getötet werden, 22, 253, ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι 12, 172, Ggstz φυγεῖν u. θάνατον φυγεῖν Hom.Od. 14, 183. 15, 300; – Pind. hat das praes. Ol. 8, 42 u. ἀνὴρ ἁλωκώς P. 3, 57. Bei Trag. meist im Krieg erobert werden, Aesch. ἑάλωκεν Ag. 30. sonst aor.; Soph. ἀπάταις El. 124, κακοῖσι Ant. 492, μανίᾳ Ai. 215; aber προδοῦσα Ant. 46 Ai. 1246 Eur.Andr. 190, φονεὺς ἁλώσομαι Soph.OR. 526, κακός γ' ὢν εἰς φίλους ἁλίσκεται Med. 84 vgl. Hipp. 913 Iph. T. 1419 geht in die Bedtg 2 ) über. Prosa, Hdt. τεῖχος ἥλωκε 1, 83, ἡ ἀτραπὸς δι' ἣν ἥλωσαν οἱ ἁλόντες 7, 175; Thuc. u. Xen.; εἰς τοὺς πολεμίους ἁλίσκεσθαι, sich von den Feinden gefangen nehmen lassen, Plat.R. V, 468 a; ἑάλωσαν εἰς Ἀθήνας γράμματα Xen.HG. 1, 1, 23; aber εἰς βρόχον, in einer Schlinge, Aesop.; ὑπ' ἔρωτος Plat.Smp. 184 a; ἔρωτι Xen.Cyr. 5, 1, 17; Luc. Deor. D. 6, 3; τοῦ κάλλους, von der Schönheit, Charid. 19; μειρακίου, κόρης, Sp., sich in Jemanden verlieben. - 2) gerichtlicher Ausdruck: ertappt, überführt werden, mit dem partic. schon Hdt. μὴ ψευδόμενος ὑπό σευ ἁλώσεται 7, 102 vgl. 197. 2, 174; Tragg. in den oben angeführten Stellen; ἐὰν ἁλίσκηται τῶν νόμων καταφρονῶν Plat.Lg. VI, 754 e; mit dem gen., in einem Prozess verurteilt werden, κλοπῆς, des Diebstahls überführt und deswegen verurteilt, Dem. 24, 103; τῆς κακώσεως ibd.; ψευδομαρτυρίων, δώρων Plut. Nic. 28, ἀργίας Sol. 17, προδοσίας Rom. 17; ἂν ἁλῷ θανάτου S. N. V. 7; τοῖς τῆς ἐνδείξεως δικαίοις ἑάλωκεν Dem. 25, 17; ἁλοὺς τὴν γραφήν Antiph. 2, β, 9, der γ, 6 ἁλῶναι dem ἀποφυγεῖν entgegens.; absol., ἁλοὺς μοιχός, ein überführter Ehebrecher, Ar.Nu. 1062; τῇ δίκῃ ἁλούς Plat.Lg. XII, 955 d; ἐπὶ κακοῖς ἔργοις ἁλούς Plut.Per. 22; ἁλοῦσα δίκη ein entschiedener Prozess Plat.Lg. XI, 937 d. |