| ἑρμηνεία, ἡ, [ἑρμηνεύω], Auslegung, Deutung, Erklärung, Plat.R. VII, 524 b, λόγος ἦν ἡ τῆς σῆς διαφορότητος ἑρμηνεία, Theaet. 209 a; Sp. – der Ausdruck, die Fähigkeit, sich auszudrücken, die Sprache, die Ausdrucksweise, Xen.Mem. 4, 3, 12; τῇ γλώττῃ χρῆται πρὸς τὴν ἑρμηνείαν Arist. de respir. 11; part. anim. 3, 17; Rhett.; – die Fähigkeit zu erklären, das Dolmetschen, Sp. |