| ἐπιπληρόω, [πληρόω], a) zufüllen, anfüllen, κρατῆρα, den Becher, Eratosth. Ath. XI, 483 b; Sp.; κακοῖς κακά, Übel auf Übel häufen, Sext.Emp. adv. gramm. 88. – b) Im med., οὐδ' ὁπόθεν ἐπιπληρωσόμεθα τὰς ναῦς ἔχομεν, unsere Schiffe wieder bemannen, Thuc. 7, 14. |