| αἴθων, ωνος, brennend, Hom. αἴθωνα σίδηρον Hom.Od. 1, 184 u. αἴθωνι σιδήρῳ Hom.Il. 4, 485. 7, 473. 20, 372 als Versende, αἴθωνας λέβητας Hom.Il. 9, 123. 265. 19, 244, αἴθωνας τρίποδας Hom.Il. 24, 233, vom Glanz, funkelnd; ἵπποι αἴθωνες μεγάλοι Hom.Il. 12. 97. 2, 839, Αἴθων Pferdename Hom.Il. 8, 185, αἰετὸς αἴθων Hom.Il. 15, 690, ταῦρον αἴθωνα μεγάθυμον ll. 16, 488, βόες αἴθωνες μεγάλοι Hom.Od. 18, 372, αἴθωνα λέοντα Hom.Il. 11, 548. λέοντ' αἴθωνα Hom.Il. 18, 161. (δαφοινὸν) δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο Hom.Il. 10, 24. 178, entweder vom Glanz (der Farbe), oder von der feurigen Kraft; – σίδηρος Soph.Aj. 147; ἥλιος Pind.N. 7, 73, κεραυνός P. 3, 58. Von der Farbe des Fuchses Ol. 10. 20, des Rauches P. 1. 23; sp. D. λύκος, κύων, κίρκος; – ἀνήρ Hitzkopf Aesch.Th. 430; Soph.Aj. 221 (v. l. αἴθοψ), ὑβριστής Ai. 1067; Hermipp. bei Plut.Per. 33 αἴθων Κλέων vgl. Alex. Ath. XI, 502 f; Plat.R. VIII, 559 d θῆρες αἴθωνες καὶ δεινοί; λιμός Epigr. bei Aesch. 3, 184; Call. Cer. 67 von Suid. ὁ βίαιος erkl.; αἴθων λογισμός, eifriges Rechnen, bei Ath. VIII, 305 f. |