| ἐξαπόλλῡμι (s. ὄλλυμι), gänzlich vernichten, daraus vertilgen; τὸν αἴτιον δ' ἐξαπολλὺς μόρου Aesch.Ch. 824; πατέρα τὸν ἀμὸν ἐξαπώλεσας Soph.El. 578, töten; Eur. Tr. 1215 u. öfter. – Med., mit dem perf. II. ἐξαπόλωλα, daraus untergehen, verschwinden, Ἰλίου, aus Ilios, Hom.Il. 6, 60; κειμήλια δόμων 18, 290; ἠέλιος οὐρανοῦ Hom.Od. 20, 357; – gänzlich verschwinden, gänzlich umkommen, zu Grunde gehen, σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός Aesch.Ag. 514; Hdt. 4, 173 u. Plut. |