Gewünschtes Wortfeld zum Gebrauch von λόγος - lo/goj:
ἐκπλήσσω, [att. ἐκπλήττω],
1) herausschlagen, heraustreiben, herauswerfen, verscheuchen; ἐκ δ' ἔπληξέ μου τὴν αἰδῶ Aesch.Pr. 134; ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν κομπασμάτων 360; τινὰ ὁδοῦ Eur.Ion 635; ἡ τέρψις τὸ λυπηρόν, Thuc. 2, 38; φόβος μνήμην 2, 87. –
2) erschrecken, einen durch Staunen, Verwunderung außer sich setzen, betäuben, verwirren, beunruhigen; Ar.Pl. 673; ἐὰν ἐκπλήξωσί τινας κάλλει Aeschin. 1, 134; ὁ λόγος τοὺς Ἀθηναίους Plat.Lg. III, 698 d; durch plötzliche Überraschung zu etwas bringen, βουλόμενοι τοὺς Ἀχαιοὺς εἰς τὴν ὁμολογίαν ἐκπλῆξαι, durch Furcht zum Abschluss des Vertrags bewegen, Pol. 24, 4, 11. Am häufigsten pass. aor. II. ἐξεπλάγην (ἐκπληχθεῖσα ψυχὴν φρίκᾳ Eur. Tr. 183), in Schrecken versetzt werden, ershrecken, vor Furcht, Staunen außer sich geraten; ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας, ἃς πάρος εἶχεν, er verlor die Besinnung, Hom.Il. 13, 394; ἡνίοχοι δ' ἔκπληγεν, = ἐξεπλάγησαν, 18, 225; χαρᾷ δὲ μὴ' κπλαγῇς φρένας, lass dich nicht betören, Aesch.Ch. 231; κακοῖς ἐκπεπληγμένη Pers. 281; φόβῳ Soph. Trach. 24; ἡδονῇ 626; ὥστε ἐκπεπλῆχθαι πάντας Bato Ath. III, 104 (v. 19); ἀπεθώμαζε καὶ ἐξεπλήσσετο Hdt. 3, 148; ὑπὸ τῆς συμφορᾶς ἐκπεπληγμένος 3, 64; ταῖς ξυμφοραῖς Thuc. 7, 63; κέντροις ἔρωτος Eur.Hipp. 38; θαυμαστὰ – φιλίᾳ Plat.Smp. 192 c; ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἀγόμενος καὶ ἐκπλ. Prot. 355 a; neben κατέχεσθαι Conv. 215 d; neben τεθορυβῆσθαι Charm. 154 c; ἐκπλαγείς oft allein, erschreckt, verdutzt, Xen.An. 1, 8, 20; ἐπί τινι, Cyr. 1, 4, 27, wie Matth. 7, 28; διά τι, Thuc. 7, 21; auch τί, sich vor etwas entsetzen od. etwas anstaunen, Soph.Aj. 33; Thuc. 3, 82. 6, 33. ἐκπλήττομαι, πῶς ich staune, wie, A. P. 5, 281, 3.
Zurück