| διαφανής, ές, durchscheinend, durchsichtig; ὕαλος Ar.Nu. 767; ὑδάτια Plat.Phdr. 229 b; vgl. die Erklärung Tim. 67 d; Arist. u. Sp., z. B. λίθος Luc. Alex. 21; χιτώνια Ar.Lys. 48, δι' ὧν διαφαίνεται τὰ σώματα Suid.; dah. λίθος ἐκ πυρὸς διαφανής Hdt. 4, 73. 75; κλίβανος 2, 92, vom Feuer durchglüht. – Übertr., einleuchtend; τάδ' ἤδη διαφανῆ Soph.OR. 754; ὁμοίωσις Plat. Epinom. 990 d; berühmt; ἡ δύναμις εἰς ἅπαντας ἀνθρώπους διαφανὴς ἀρετῇ ἐγένετο Tim. 25 b; διαφανεῖς ἐν τοῖς ἄλλοις Rep. X, 600 b; so auch adv.; διαφανῶς ἄριστοι Legg. I, 634 b; ὁ θεὸς διαφανῶς σημαίνει Xen.An. 6. 1, 24; Thuc. 2, 65. |