| ἀρέσκω (ἄρω), fut. ἀρέσω, aor. ἤρεσα, med. ἀρέσομαι, ἠρεσάμην, ep. ἀρέσσασθαι, perf. p. ἤρεσμαι; Sext.Emp. adv. Gr. führt auch ἀρήρεκα an; befriedigen; Hom. nicht oft: ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, ich will wieder gut machen, Hom.Il. 9, 120. 19, 138; ταῦτα ὄπισθεν ἀρεσσόμεθα 4, 362; τὰ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθα 6, 526; τὸν ξεῖνον ἀρέσσομαι, versöhnen, Hom.Od. 8, 402; ἄμμες ὄπισθεν ἀρεσσάμενοι κατὰ δῆμον 22, 55; ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τε ἔπεσσί τε Hom.Il. 9, 112; ὃ δή μοι δῶκας ἀρεσσάμενος ἐπέεσσιν Hom.Od. 8, 415; Εὐρύαλος δέ ἑ αὐτὸν ἀρεσσάσθω ἐπέεσσιν καὶ δώρῳ 8, 396; ἔπειτά σε δαιτὶ ἀρεσάσθω Hom.Il. 19, 179. Oft bei den Att.: εἰ οὖν τί σε τούτων ἀρέσκει Thuc. 1, 128; ἐὰν ὁ λόγος αὐτοὺς ἀρέσῃ Plat.Tht. 172 d, pass. zufriedengestellt werden, ἀρέσκομαι λόγοις Thuc. 1, 129; τῇ καταστάσει 2, 68; vgl. 5, 4. 8, 84; τῇ κρίσει, διαίτῃ, τοῖς πράγμασι Hdt. 3, 34. 4, 78. 9, 66; τῇ σῇ συνουσίᾳ, Gefallen finden daran, Plat. Theag. 127 b; Luc. ἀρέσκεσθαι καὶ ἀγαπᾶν τινί D. Mort. 26, 2. Med., καθαροῖς βωμοῖς θεούς Aesch.Supp. 642; ἱεροῖς θεούς Xen.Mem. 4, 3, 16; wohlgefällig machen, σπονδὰς θεοῖς ἀρεσσάμενοι Thgn. 762; φρένας ἀρέσαντο αἴματος ἀνδρομέοιο, sie sättigten ihr Gelüst an Blut, Hes.Sc. 255; Pass., wohlgefällig werden, gefallen, Hdt. 6, 128. 9, 79; Thuc. 1, 35; so auch Soph.Ant. 496 ὡς ἐμοὶ τῶν σῶν λόγων ἀρεστὸν οὐδὲν μηδ' ἀρεσθείη ποτέ, wo Herm. ἀρεσθείην ändert. Am häufigsten in att. Prosa gefallen, meist τινί, obwohl die Attizisten τινά vorziehen; Plat.Tht. 157 c Crit. 35 a; Xen.Mem. 2, 2, 12 u. oft; ἀρέσκει μοι, es beliebt mir; ἀρέσκον λέγειν Thuc. 3, 34; τὰ ἀρέσκοντα, bes. Lehrsätze der Philosophen, Plut. plac. ph. |