A

B

C

D

E

F

G

H

I

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

X

Y

Z

α

β

γ

δ

ε

ζ

η

θ

ι

κ

λ

μ

ν

ξ

ο

π

ρ

σ

τ

υ

φ

χ

ψ

ω

251 Δέσποινα γὰρ γέροντι νυμφίῳ γυνή. Die Frau beherrscht, sobald er alt, den Bräutigam. – Mulier fit domina sponso, simulac senuerit. Men.Mon.129
243 Δὶς ἐξαμαρτεῖν ταὐτὸν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ. Den selben Fehler zwei Mal macht kein kluger Mann. – Qui sapit, eundem non bis errabit modum. Men.Mon.121
259 Δίωκε δόξην καὶ ἀρετήν, φεῦγε δὲ ψόγον. Verfolge Ruhm und Tüchtigkeit, doch Tadel flieh! – Virtutem sequere et laudem, fuge famam malam! Men.Mon.137
248 Δίκαια δράσας συμμάχους ἕξεις θεούς. Gerechtes Handeln schenkt der Götter Beistand dir. – Opem tibi deus, iusta si egeris, feret. Men.Mon.126
258 Δίκαιος ἀδικεῖν οὐκ ἐπίσταται τρόπος. Ein rechter Sinn versteht sich nicht aufs Unrecht tun. – Iniuste facere nesciunt mores probi. Men.Mon.136
257 Δίκαιος ἐὰν ᾖς, πανταχοῦ τῷ τρόπῳ χρήσῃ νόμῳ († λαληθήσῃ). Bist du gerecht, ist dein Charakter dir Gesetz. (wirst du in aller Munde sein). – Si iustus es pro lege tibi mores erunt. Men.Mon.135
241 Δίκαιος ἴσθι, ἵνα δικαίων δὴ τύχῃς. Sei du gerecht, damit Gerechtes dir widerfährt! – Sis aequus, aequa ut consequaris tu quoque! Men.Mon.119
236 Δίκαιος εἶναι μᾶλλον ἢ χρηστὸς θέλε. Gerecht zu sein sei mehr dein Wunsch als gutgesinnt! – Benignus esse quaere, sed iustus magis! Men.Mon.114
240 Δίκαιον εὖ πράττοντα μεμνῆσθαι θεοῦ. Wenn es dir gut geht, denk an Gott, dies ist gerecht! – Die tuenda memoria in rebus bonis. Men.Mon.118
253 Δόλιον γὰρ ἄνδρα φεῦγε παρ’ ὅλον τὸν βίον. Den Hinterhältigen fliehe, dein ganzes Leben lang! – Dum vivis, insidiosos curriculo fuge! Men.Mon.131
239 Δύσμορφος εἴην μᾶλλον ἢ καλὸς κακός. Ach, wär ich lieber missgeformt als schön und schlecht! – Turpi forma esse malim, quam pulcher malus. Men.Mon.117
242 Δύναται τὸ πλουτεῖν καὶ φιλανθρώπους ποιεῖν. Mitunter macht der Reichtum Menschen auch human. – Animos nonnumquam humanos concinnant opes. Men.Mon.120
245 Δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται. Fiel erst die Eiche, holt ein jeder Mann sich Holz. – Quercu cadente, nemo ignatu abstinet. Men.Mon.123
254 Δαίμων ἐμαυτῷ γέγονα γήμας πλουσίαν. Ich stürzt’ mich selbst ins Unglück durch die reiche Frau. – Malus sum mihimet ipse Genius, ducta divite. Men.Mon.132
237 Δεῖ τοὺς φιλοῦντας πίστιν, οὐ λόγους ἔχειν. Vertrauen müssen Freunde sich, viel reden nicht!. – Non bene stat intra verba amicorum fides. Men.Mon.115
247 Δεῖ τοὺς μὲν εἶναι δυστυχεῖς, τοὺς δ’ εὐτυχεῖς. Die einen trifft das Unglück, andere das Glück. – Aliis necesse est bene sit, aliis sit male. Men.Mon.125
250 Δειλοῦ γὰρ ἀνδρὸς δειλὰ καὶ φρονήματα. Des feigen Mannes Denkungsart ist feige auch. – Etiam consilia ignava ignavi sunt viri. Men.Mon.128
249 Δεινότερον οὐδὲν ἄλλο μητρυιᾶς κακόν. Kein schlimmres Übel gibt’s als eine Stiefmutter. – Nulla est noverca pestis exitalior. Men.Mon.127
252 Δειναὶ γὰρ αἱ γυναῖκες εὑρίσκειν τέχνας. Intrigen zu ersinnen ist die Frau geschickt. – Multum struendas mulier ad fraudes valet. Men.Mon.130
256 Διὰ τὰς γυναῖκας πάντα τὰ κακὰ γίγνεται. Das Leid erwächst uns durch die Frauen allesamt. – Mala non videbis fieri nisi per mulieres. Men.Mon.134
244 Διάλυε, μὴ σύγκρουε μαχομένους φίλους. Den Streit von Freunden schlichte, fache ihn nicht an! – Iurgia amicorum solvas, haud intenderis! Men.Mon.122
246 Δοὺς τῇ τύχῃ τὸ μικρὸν ἐκλήψῃ μέγα. Es zahlt das Glück dir kleinen Einsatz groß zurück. – Dans parva sorti recipies, quae magna sunt. Men.Mon.124
255 Δούλου γὰρ οὐδὲν χεῖρον οὐδὲ τοῦ καλοῦ. Ein Sklave ist das schlechteste, selbst wenn er gut. – Res nulla servo peior est, etiam bono. Men.Mon.133
238 Δοῦλος πεφυκὼς εὐνόει τῷ δεσπότῃ. Sei deinem Herrn, bist du auch Sklave, wohlgesinnt! – Hero bene cupias servitutem serviens! Men.Mon.116
228 Δοῦλος γεγονὼς ἑτέρῳ <γε> δουλεύειν φοβοῦ. Als Sklave wolle keinem Sklaven Sklave sein! – Servire in servitute servo alii time! Men.Mon.138
22 δέδοται καὶ κακοῖσιν ἄγρα. - contigit et ignavis praeda ex venatu Auch ein Schlappschwanz macht mal Beute bei der Jagd. Apost.6,82
24 δύο τὰ προτρεπτικώτατα εἰς ἀνδρείαν· θανάτου καὶ ἀμύνης ἔρως. Die beiden vorzüglichsten Voraussetzungen für Tapferkeit: Todessehnsucht und Rachsucht. Charit.Kall.7,2,4
23 δώτῃ μέν τις ἔδωκεν, ἀδώτῃ δ' οὔ τις ἔδωκεν Gebenden gibt man gerne, doch niemand schenket dem Kargen. Hes.erg.350
353 δικτύῳ ἄνεμον θηρᾷς du jagst den Wind mit dem Netz (bemühst dich umsonst) Zenob.3,17

[ Homepage | Inhalt | News | Hellas 2000 | Stilistik | Latein | Latein | Lat.Textstellen | Griechisch | Griech.Textstellen  | Varia | Mythologie | Ethik | Links | Literaturabfrage | Forum zur Homepage | Spende | Passwort | Feedback ]

Suche unterstützt von FreeFind

Welche Datenbank?   Wonach sortiert?   Max. Anzahl Welche Suchbegriffe?        

Zurück
Site-Suche mit Google
bottom © 2000 - 2012 - Letzte Aktualisierung: 23.12.2008 - 21:35