top

miles gloriosus - Der Bramarbas

V. 1

1394-1437: 5. Akt, 1. Szene
 

Übersetzung nach W.A.B.Hertzberg

[ Argumentum I et II | 1-78 (I. 1) Vorspiel | 79-155 (II. 1) Prolog | 156-271 (II. 2) | 272-353 (II. 3) | 354-410 (II. 4) | 411-480 (II. 5) | 481-595 (II. 6) | 596-812 (III. 1) | 813-873 (III. 2) | 874-946 (III. 3) | 947-990 (IV. 1) | 991-1093 (IV. 2) | 1094-1136 (IV. 3) | 1137-1199 (IV. 4) | 1200-1215 (IV. 5) | 1216-1283 (IV. 6) | 1284-1310 (IV. 7) | 1311-1377 (IV.8) | 1378-1393 (IV. 9) | 1394-1437 (V.1) ]
 

vorherige Seite

folgende Seite
 

1394-1437:
Versmaß: Trochäischer Septenar (versus quadratus)
septenarius trochaicus
septenarius trochaicus
V. 1) 1394-1437
Periplectomenus, Pyrgopolynices,
Cario, Lorarii, Sceledrus
  Pe. Ducite istum; si non sequitur,  rapite sublimen foras,
1395 facite, inter terram atque caelum ut sit <situs>,  discindite.
Py. Obsecro hercle,  Periplectomene, te. Pe. Nequiquam hercle  obsecras.
vide, ut istic tibi sit acutus, Cario, culter probe.
Ca. Quin iamdudum gestit moecho hoc  abdomen adimere,
ut faciam, quasi puero in collo pendeant crepundia.
1400

1401a
Py. Perii. Pe. Haud  etiam, numero hoc dicis. Ca. Iamne  in hominem involo?
Pe. Immo etiam  prius verberetur fustibus. Ca. Multum  quidem.
* * *
Pe. Cur es ausus subigitare  alienam uxorem, impudens?
Py. Ita me di ament, ultro ventumst ad me. Pe. Mentitur, feri.
Py. Mane, dum  narro. Pe. Quid cessatis? Py. Non licet mihi dicere?
1405 Pe. Dic. Py. Oratus  sum, ad eam ut irem. Pe. Quor ire ausu's?  em tibi.
Py. Oiei, satis sum  verberatus. obsecro. Ca. Quam mox seco?
Pe. Ubi lubet: dispennite hominem divorsum  et distendite.
Py. Obsecro hercle te, ut mea verba  audias, prius quam secat.
Pe. Loquere. Py. Non  de nihilo factum est: Viduam hercle esse censui,
1410 itaque ancilla, conciliatrix quae erat, dicebat mihi.
Pe. Iura te non nociturum esse homini  de hac re nemini,
quod tu hodie hic verberatu's aut quod verberabere,
si te salvom hinc amittemus Venerium nepotulum.
Py. Iuro per Iovem et Mavortem, me  nociturum nemini,
1415 quod ego hic hodie vapularim, iureque id factum arbitror;
et si intestatus non abeo hinc, bene agitur pro noxia.
Pe. Quid, si id non faxis? Py. Ut vivam semper intestabilis.
Ca. Verberetur etiam, postibi amittendum censeo.
Py. Di tibi bene faciant semper, quom  advocatus bene mi ades.
1420 Ca. Ergo des minam auri nobis. Py. Quam ob rem? Ca. Salvis testibus
ut te hodie hinc amittamus Venerium nepotulum;
aliter hinc non ibis, ne sis frustra. Py. Dabitur. Ca. Magis sapis.
de tunica et chlamyde et machaera ne quid speres, non  feres.
Ca. Verberon etiam, an  iam mittis? Py. Mitis sum equidem fustibus.
1425 opsecro vos. Pe. Solvite istunc. Py. Gratiam habeo tibi.
Pe. Si posthac prehendero ego te hic, carebis testibus.
Py. Causam haud dico. Pe. Eamus intro, Cario. — Py. Servos meos
eccos video. Philocomasium iam profecta est? dic mihi.
Sc. Iam dudum. Py. Ei mihi. Sc. Magis dicas, si scias,  quod ego scio.
1430 nam illic, qui | ob oculum habebat lanam, nauta non  erat.
Py. Quis erat igitur? Sc. Philocomasio amator. Py. Qui tu scis? Sc. Scio.
nam postquam porta exierunt, nil cessarunt ilico
osculari atque amplexari inter se. Py. Vae misero mihi!
verba mihi data esse video. scelus viri Palaestrio,
1435 is me in hanc inlexit fraudem. Sc. Iure factum iudico;
si sic aliis moechis fiat, minus hic moechorum siet,
magis metuant, minus has res studeant. eamus ad me.  plaudite.
Periplektomenus, Pyrgopolynikes,
Kario, Büttel, Skeledrus
  PE. Führt ihn her! Folgt er nicht willig, schleudert hoch ihn durch die Tür!
1395 Lasst ihn zwischen Erd' und Himmel schweben, reißt auseinander ihn!
PY. Periplektomenus, innigst fleh' ich…. PE. Nein, bei Gott, du flehst umsonst.
Sorge, Kario, dass dein Messer tüchtig scharf und schneidig sei.
KA. Längst schon hätte es dem Ehebrecher seinen Schmerbauch gern zerfleischt.
Wie eine Kinderklapper am Halse soll ihm baumelten das Berlock!
1400

PY. Ich bin tot! PE. Noch nicht! Zu früh kommt das Wort. KA. Fass' ich ihn jetzt?
PE. Nein, erst lass' ihn noch mit Knütteln prügeln. KA. Eine tücht'ge Tracht!
* * *
PE. Weshalb, Unverschämter, vergriffst du dich an eines andern Weib?
PY. Straf' mich Gott, wenn sie nicht selber zu mir kam! PE. Hau' ihn, er lügt.
PY. Halt, lass' mich erzählen! PE. Wollt ihr? PY. Ist mir nicht ein Wort erlaubt?

1405 PE. Sprich! PY. Sie bat mich herzukommen. PE. Und du tatst es? Warte, da!
PY. Au! Halt' ein, genug der Schläger, bitte! KA. Soll ich ihn schneiden jetzt?
PE. Wenn's beliebt. Weit auseinander reckt und streckt die Schenkel ihm.
PY. Hab' Erbarmen, bitte, höre, eh' er schneidet, noch mein Wort.
PE. Sprich. PY. Nicht grundlos ist's geschehen. Für verwitwet hielt ich sie;
1410 Denn so sagte mir die Sklavin, die die Sache vermittelte.
PE. Schwöre, dass du keinem Menschen wegen der Schläge schaden wirst,
Die du heute hier bekommen hast und noch bekommen wirst,
Wenn wir, zartes Venuspüppchen, dich entlassen heil und ganz.
PY. Ja, bei Mars und Diana schwör' ich, dass ich keinem schaden will,
1415 Weil man heut mich durchgeprügelt; denn mir ist ganz recht geschehn.
Bleib' ich noch zum Zeugen tauglich, wird zum Gewinn mein Unrecht mir.
PE. Doch, hältst du nicht Wort? PY. So sei ich ewig zum Zeugen ungeschickt!
KA. Nun muss er noch Prügel haben, und dann lassen wir ihn los.
PY. Lohnen es ewig dir die Götter, dass du mich so gut vertrittst!
1420 KA. Ein Pfund Gold gibst du uns ferner – PY. Warum das? KA. Weil heiler Haut
Wir dich heut von hier entlassen, holdes Venusenkelchen.
Glaub', du kommst nicht anders fort. PY. Ich werd' es geben. KA. Das ist klug.
Denkt auch nicht an Mantel, Rock und Säbel; denn die lässt du hier.
KA. Prügl' ich weiter? Oder entlässt du ihn? PY. Schon bin ich windelweich
1425 Von den Prügeln; habt Erbarmen. PE. Lasst ihn los. PY. Ich danke dir.
PE. Wenn ich dich hier wieder fasse, dann ist's mit dem Zeugen aus.
PY. Nichts sag ich dagegen. PE. Kario, gehn hinein wir. PY. Sieh, da sind
Meine Sklaven. Sag', ist wirklich Philokomasium abgereist?
SK. Längst schon. PY. Weh'! SK. So riefst du doppelt, wenn du wüsstest, was ich weiß.
1430 Der mit der wollnen Bind' ums Auge war kein Schiffer, wie du denkst.
PY. Nun, wer denn? SK. Philokomasiums Schatz. PY. Wer sagt das? SK. Das sag' ich.
Denn sobald sie aus dem Tore waren, standen sie nicht an,
Sich zu umarmen und zu küssen. PY. Wehe, weh' mir armen Tropf!
Angeführt bin ich, das seh' ich. Er, der Schuft Palaestrio,
1435 Lockte mich in diese Falle. SK. Und ich meine, ganz mit Recht.
Wen'ger Ehebrecher gäb' es, würden alle so bedient.
Furcht vertriebe solche Gelüste. Lasst uns jetzt hineingehn. Klatscht!
Textauswahl:
Rudens Miles Menaechmi Mostellaria

[ Homepage | Inhalt | Klassen | Hellas 2000 | Stilistik | Latein | Lat.Textstellen | Griechisch | Griech.Textstellen | Varia | Mythologie | Ethik | Literaturabfrage | Forum zur Homepage | Spende | Passwort | Feedback]

Suche unterstützt von FreeFind

Site-Suche:
Benutzerdefinierte Suche
 
bottom © 2007 - 2012