Q.Horatii Flacci

sermones

liber primus

Hor.sat.1,9: Schwätzersatire

 
vorherige Seite folgende Seite
 
     
1
2
3
4
5
Ibam forte via sacra, sicut meus est mos,
nescio quid meditans nugarum, totus in illis:
accurrit quidam notus mihi nomine tantum
arreptaque manu quid agis, dulcissime rerum?
suaviter, ut nunc est, inquam et cupio omnia quae vis.

Ἄμ ποκα τὰν ἱρὰν κατέβαν ὀδόν, ὥσπερ ἔωθα
λήρως οὐκ οἶθ’ ὣς μελετῶν, πᾶς ὢν ποτὶ τήνοις·
πάρ τις ἔμ’ ἦνθε θέων, τῶ τὤνομ’ ἔχω μόνον εἰπῆν,
κἦπέ με χειρὸς ἑλών· „Πῶς πράσσεις, εἰπέ, φίλ’ ἀνδρῶν;“

„Λῷστα τανῦν καὶ πάντ’
, εἶπον, θέλω ὡς ἐθέλεις τύ.“

6
7
8
9
10
cum adsectaretur, numquid vis? occupo. at ille
noris nos“ inquit; docti sumus.“ hic ego pluris
hoc“ inquam mihi eris.“ misere discedere quaerens
ire modo ocius, interdum consistere, in aurem
dicere nescio quid puero, cum sudor ad imos  
„Λῇς τι;“ λέγων ἔφθαξ’, ὄκχ’ ὡμάρτησέ μοι. - „Ἄμμε
γνωρίσδεν σ’“, ἦ δ’ ὅς, „σοφοὶ εἶμες.“ - „Πλῄονος“, εἶπα,
„τῷ μοι ἔπειτ’ ἐσσῇ.“ - σφόδρ’ ἐμπονέων ὑποφεύγεν
θᾶσσον μὲν βαίνω, ποκα δ’ ἵσταμαι, ἄλλοκα δ’ εἰς ὦς
οὐκ οἶθ’ ὅττι λαλῶ δώλῳ· κοχύεσκε δ’ ἐς ἄκρον
11
12
13
14
15
manaret talos. o te, Bolane, cerebri
felicem“ aiebam tacitus, cum quidlibet ille
garriret, vicos, urbem laudaret. ut illi
nil respondebam, misere cupis“ inquit abire:
iamdudum video; sed nil agis: usque tenebo;
τὸ σφυρὸν ἱδρώς· „Ὦ Βωλᾶνε, τὺ τρὶς μακαριστὸς
τῷ μανικῷ“ εἶπον παρ’ ἐμὶν, ὁ δέ ῥ’ ὅττι θελοίῃ
κωτίλλει, οἶκώς τε πόλιν τ’ αἰνῶν· ἀτὰρ οὐδέν
μευ ἀμειβομένω· „Πονέεις“, ἦ δ’ ὅς, „μὲν ἀφέρπεν
δειλῶς“· δὴν νοέω· „ἀλλ’ ου τελέεις γάρ, ἄπριξ σευ
16
17
18
19
20
persequar hinc quo nunc iter est tibi.“ nil opus est te
circumagi: quendam volo visere non tibi notum;
trans Tiberim longe cubat is prope Caesaris hortos.'“
nil habeo quod agam et non sum piger: usque sequar te.“ 
demitto auriculas, ut iniquae mentis asellus,
ἕξομαι, ᾇ τε τὶν ἔνθεν ὁδός, στειξῶ ἁμᾶ.“ - „Οὐδέν
δεῖ τὺ περιθρέξαι, ἐσιδεῖν ἄγνωτά τιν’ εἶμι
τοί γα· πέραν ἀρρωστεῖ Θύμβριδος ἐγγύθι κάπων
Καίσαρος.“ - „Οὐκ ὀκνῶ καί μοι σχολή· αἰὲν ὁμαρτῶ.“
οὔατ' ἐπ’
αχένος εἶχον, ἀνιάσδων ἅτ’ ὀνίσκος,
21
22
23
24
25

 

cum gravius dorso subiit onus. incipit ille:
si bene me novi, non Viscum pluris amicum,
non Varium facies; nam quis me scribere pluris
aut citius possit versus? quis membra movere
mollius? invideat quod et Hermogenes, ego canto.'“
φορτίον ὅστ’ ὑπέδυσε βαρύντερον. αὐτὰρ ὁ εἶπεν·
„Αἴ γα μ’ εὖ ἔγνωκ’, οὐ πλείους Οὐῖσκον ἑταῖρον
ποιησῇ, οὐδ’ αὖ Βάριον· τίς πλῄονα γάρ μευ
ποιεῖ ἔπη θᾶσσόν τε; τίς ὀρχάσαιτ’ ἂν ἄμεινον;
κἂν αὐτός μοι ὁ Ἑρμογένης φθονοῖ, οἷον ἀείδω.“ -
26
27
28
29
30
interpellandi locus hic erat est tibi mater,
cognati, quis te salvo est opus?'“ haud mihi quisquam.
omnis conposui.'“ felices. nunc ego resto.
confice; namque instat fatum mihi triste, Sabella
quod puero cecinit divina mota anus urna:
ἔνθα διατμᾶξαι λόγον ἦς· „Ἦ μάτερ’ ἔχεις ἢ
οἰκῄως, τοῖς ἀσπάσιον σῶν σ’ ἔμμεναι;“ - „Οὔτις,
πάντας κλαῦσα περιστείλας.“ - „Μάκαρες. περίεμμι
δή τοι ἐγών· φέρε, μοῖρα κακά, τὰν παιδὶ Σαβίνα
κάλπιδα γραῦς πήλασ’ ἐπάεισε, παρίσταται ἤδη.
31
32
33
34
35
»hunc neque dira venena nec hosticus auferet ensis
nec laterum dolor aut tussis nec tarda podagra:
garrulus hunc quando consumet cumque: loquaces,
si sapiat, vitet, simul atque adoleverit aetas.«
ventum erat ad Vestae, quarta iam parte diei
»Οὔτε κακὸν κτανέει τὸν φάρμακον, οὔτε σίδαρος,
οὐ βάξ, οὐδ’ ὀδύνα πλευρᾶν βραδυπούς τε ποδάγρα.
κωτίλος αὐτὸν ἀναιρησεῖ ὁπόκ’ ὦν, λαλαγεῦντας
φευξεῖται, φρονέων γ’, ὅκκ’ εἰς ἅβαν ἀπίκηται.«

Ἑστίαν ἱκόμεσθα,
τετάρτας ματος ἤδη
36
37
38
39
40
praeterita, et casu tum respondere vadato
debebat, quod ni fecisset, perdere litem.
si me amas,'“ inquit paulum hic ades.'“ inteream, si
aut valeo stare aut novi civilia iura;
et propero, quo scis.'“ dubius sum, quid faciam“, inquit,
μοίρας οἰχομένας. τότε δὴ καλέσαντί γ’ ἀπαντᾶν
τόνδ’ ἔδει, αἰ δ’ ἐπέλειπε, δίκαν ὠφλίσκανε. „Παῦρον
δεῦρο πάρισθ’“, ἦ δ’ ὅς, „τόδ’ ἐμὶν χαρίσαι.“ - „Ἀπολοίμαν,
αἰ οἷός τ’ εἰπῆν, ἢ οἶδα δίκας διορίσδεν,
ἄλλως τ’ ἐγκονέω, οἶσθ’ ᾇ.“ - „Ἀπορῶ τύ νῦν“, ἦ δ’ ὅς,
41
42
43
44
45
“tene relinquam an rem.“ me, sodes.“ non faciam“ ille,    
et praecedere coepit; ego, ut contendere durum
cum victore, sequor. Maecenas quomodo tecum?“
hinc repetit. paucorum hominum et mentis bene sanae.“
nemo dexterius fortuna est usus. haberes
„ἠὲ δίκαν λείψω;“ - „Ἐμέ, λίσσομαι.“ - „Οὐ τύ γα δῆτα.“
ὣς εἰπὼν ἡγήσατ’· ἐπεὶ δέ νυ κρέσσονι δεινὸν
ἀθλῆν, ὡμάρτευν. - „Μαικηνᾷ πῶς διάκεισαι;“
εἶπε πάλιν. - „Παύροις χρῆται, φρονιμώτατος ὡνήρ.“ -
Οὔτις δέξια χρῆτο τύχᾳ σεῦ μᾶλλον· ἔχοις ἄν,
46
47
48
49
50
magnum adiutorem, posset qui ferre secundas,
hunc hominem velles si tradere: dispeream, ni
summosses omnis.“ non isto vivimus illic,
quo tu rere, modo; domus hac nec purior ulla est
nec magis his aliena malis; nil mi officit, inquam,
ὅς κεν ἀγωνίσδοιτο τὰ δεύτερα, ξύμμαχον ἐσθλόν,
αἰ ἐθέλοις τόνδ’ ἄνδρα συνιστάναι· ἐξαπολοίμαν,
αἰ μὴ πάντας ἀπώσειας.“ - „Οὐκ ἐντὶ δίαιτα
τηνεί γ’, οἵαν φῇς, οὐ γὰρ καθαρώτερος οἶκος
ἄλλος τῶνδε κακῶν, οὐ πάποκα δ’ ἐμπόδιόν μοι,
51
52
53
54
55
ditior hic aut est quia doctior; est locus uni
cuique suus.“ magnum narras, vix credibile.“ atqui
sic habet.“ accendis quare cupiam magis illi
proximus esse.“ velis tantummodo: quae tua virtus,
expugnabis: et est qui vinci possit eoque
πλούτῳ ὅγ’ ἢ παιδείᾳ ὑπέρτερος ᾖσιν· ἑκάστοις
χώρα.“ - „Θαῦμα λαλεῖς, οὐ πιστόν.“ - Καίτοι ἔχει γα
οὕτω.“ - „Τῷ ποιεῖς τήνῳ μᾶλλόν μ’ ἐπιθυμῆν
ἄγχι γενέσθαι.“ - Ἐπεί κα τὺ λῇς, οἷός γα πέφυκας,
αἱρησεῖς, νικᾶν ἓ γὰρ ἐντί, τῷ ὥς μιν ἐσενθεῖν
56
57
58
59
60
difficilis aditus primos habet.“ haud mihi dero:
muneribus servos corrumpam; non, hodie si
exclusus fuero, desistam; tempora quaeram,
occurram in triviis, deducam. nil sine magno
vita labore dedit mortalibus.“ haec dum agit, ecce
τοπρᾶτον χαλεπώτερον.“ - „Ἀλλ’ οὐδέν γ’ ἐπιλειψῶ,
δώροις οἰκῆας φθερέω, οὐδ’ ἢν ἀποκλάξῃ
σάμερον, αὐτόθεν ἐνδωσῶ, καιρὼς δὲ δοκευσῶ,
ἀντασῶ τριόδοισι, προπεμψῶ· πάντα βροτοῖσι
τεῦξε πόνος μελέτα τε.“ - τοσαῦτ’ εἰπόντος ἐκείνου
61
62
63
64
65
Fuscus Aristius occurrit, mihi carus et illum
qui pulchre nosset. consistimus. unde venis et
quo tendis?“ rogat et respondet. vellere coepi
et pressare manu lentissima bracchia, nutans,
distorquens oculos, ut me eriperet. male salsus
ἠνίδε, Φοῦσκος ἀπαντᾷ Ἀρίστιος, ὤν τε φίλος μοι,
καὶ καλῶς τόνδ’ οἶδε. παρίσταμεθ’ ὦν, ὁ δέ· „Πᾷ δή;
καὶ Πόθεν;“ εἰρωτᾶ κἀμείβεται. - ἔνθ’ ἐπίεζον
ἔσπαζον τε βραχίονας εὐκάμπτως μάλα, νεῦον,
ὄσσε παρεστρωφῶν, ἵνα μ’ ἐκσώσδοι, ὁ δ’ ἀχρεῖος
66
67
68
69
70
ridens dissimulare; meum iecur urere bilis.
certe nescio quid secreto velle loqui te
aiebas mecum.“ memini bene, sed meliore    
tempore dicam; hodie tricensima sabbata: vin tu
curtis Iudaeis oppedere?“ nulla mihi“ inquam
εἴρων μειδίασεν, τὠμὸν χόλῳ ἔζεσεν ἧπαρ. -
„Ἀλλ’ ὦν οὐκ οἶθ’ ὅττι γ’ ἀπόρρητόν μοι ἔμελλες
φράσδεν.“ - „Μέμναμαι· τὸ δὲ τὶν λεξῶ ἐπὶ καιρῷ
μᾶλλον· σάββατα γὰρ τριάκοστα τὸ σάμερον · ἦ ῥα
Ἰουδαιῶν κολαβῶν καταπαρδεῖς;“ - „Οὐχί μοι αἰδώς,
71
72
73
74
75
relligio est.“ at mi: sum paulo infirmior, unus
multorum. ignosces; alias loquar.“ huncine solem
tam nigrum surrexe mihi! fugit inprobus ac me
sub cultro linquit. casu venit obvius illi
adversarius et quo tu, turpissime?“ magna
ἦν δ’ ἐγώ.“ - „Ἀλλά γ’ ἐμίν, οὐχ ὣς θρασύς ἐμμι γάρ, εἷς δὴ
τῶν πολλῶν, σύγγνωθ’ εἰσαῦτις ἐρῶ,“ - Τὸ δὲ τοῦτον
ἅλιον ὣς ἀναδῦσαι ἀπαίσιον. - ἀλλ’ ὁ ἀναιδὴς
ἔρρε λιπών μ’ ἐν ἀγῶνι· συναντόμενος δ’ ἔτυχεν τῷ
ἀντίδικος. - „Πᾷ, ὦ μυσαρώτατε; μακρὰ βόασε
76
77
78
inclamat voce, et licet antestari?“ ego vero
oppono auriculam. rapit in ius; clamor utrimque,
undique concursus. sic me servavit Apollo.
τῷ μέν, ἐμὶν δ’· „Ἐντὶν μαρτύρεσθαι;“ - τότ’ ἐγώνγα
τὸν λόβον οἱ παρέχω· ὰπάγει· βοὰ ἀμφοτέρωθεν,
πανταχόθεν ταραχαί. ὥς μ’ ἐξάρπαξεν Ἀπόλλων.
     

Versmaß:  Hexametrum dactylicum

Übersetzung: F.Göller (3) 

  Weitere Üb.: 

 

Aufgabenvorschläge:

 

 

 
Sententiae excerptae:
Literatur:
3396 Fraenkel, E. Horaz
abe  |  look
Darmstadt (WBG) 1963
3380 Kiessling / Heinze I: Horaz, Oden und Epoden, erklärt von A.Kiessling, neunte Aufl. besorgt v. R.Heinze, mit einem Nachwort und bibliograph. Nachträgen von E.Burck II: Satiren, III: Briefe.
abe  |  look
Berlin (Weidmann) 9/1958; 7/1959; 6/1959
3387 Röver-Oppermann Lehrerkommentar zu Horaz
abe  |  look
Stuttgart (Klett) o.J.
2983 Salomon, Franz (Hg.) Auswahl aus römischer Dichtung. Mit Einleitung, Metrik und Namensverzeichnis hg. (Catullus, Tibullus, Propertius, Horatius, Lucretius)
abe  |  look
München, G.Freytag 8/o.J.
2962 Wegner, Norbert (Hg.) Römische Dichtung : Auswahl aus Lukrez, Catullus, Vergilius, Horatius [Horaz], Tibullus, Propertius [Properz], Ovidius. Text und Anmerkungen.
abe  |  look
Stuttgart : Klett, (Litterae Latinae ; 3.) 1984
  Inhalt
c.1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
  25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38                    
c.2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20        
c.3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
  25 26 27 28 29 30                                    
c.4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15   c.s.              
epod. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17              
sat. 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 1,10   2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8     Ein Metr. Bio
epist. 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20   2,1 2,2 a.p.

[ Homepage | Inhalt | Klassen | Hellas 2000 | Stilistik | Latein | Lat.Textstellen | Griechisch | Griech.Textstellen | Varia | Mythologie | Ethik | Links | Literaturabfrage | Forum zur Homepage | Partnerwerbung | Spende | Passwort | Feedback ]

Suche unterstützt von FreeFind

Site-Suche:
Benutzerdefinierte Suche
Web-Suche
Benutzerdefinierte Suche
Lateinisches Online-Wörterbuch. Hilfe zur Wrterbucheingabe
   
Lateinisch - deutsch (im Aufbau). (max. 500)

   
bottom © 2000 - 2010 - Letzte Aktualisierung: 05.05.2008 - 19:51