Cicero

Cic. Phil. II 118 - 119

pfnl.gif (947 Byte)pfnr.gif (953 Byte)

Cicero richtet am Ende der zweiten Philippischen Rede, die er nicht gehalten, sondern nur als Flugschrift veröffentlicht hat,  mit einem leidenschaftlichen Appell an Marcus Antonius
[118] [...] Respice, quaeso, aliquando, quibus ortus sis, non quibuscum vivas, considera; mecum, ut voles, redi cum re publica in gratiam. Sed de te tu videris, ego de me ipse profitebor. Defendi rem publicam adulescens, non deseram senex; contempsi Catilinae gladios, non pertimescam tuos.
[119] Quin etiam corpus libenter optulerim, si repraesentari morte mea libertas civitatis potest, ut aliquando dolor populi Romani pariat, quod iam diu parturit. Etenim, si abhinc annos prope viginti hoc ipso in templo negavi posse mortem immaturam esse consulari, quanto verius non negabo seni! Mihi vero, patres conscripti, iam etiam optanda mors est perfuncto rebus iis, quas adeptus sum quasque gessi. Duo modo haec opto, unum ut moriens populum Romanum liberum relinquam (hoc mihi maius ad dis immortalibus dari nihil potest), alterum, ut ita cuique eveniat, ut de re publica quisque mereatur. 
Aufgaben:
  1. Um In welchem Ausdruck nennt Cicero den zentralen Wert, um dessen Rettung es ihm geht?
  2. Cicero stellt sein jetziges Handeln in die Konsequenz seines Vorgehens gegen die Catilinarier.
    1. Wie führt er diese Parallelisierung im einzelnen aus?
    2. Welche Wirkung kann er damit erreichen?
  3. Wodurch erreicht Cicero das hohe Maß leidenschaftlicher Emotionalität, das man bei der Lektüre dieses Textabschnittes empfindet?

[ Homepage | Inhalt | Klassen | Hellas 2000 | Stilistik | Latein | Lat.Textstellen | Griechisch | Griech.Textstellen  | Varia | Mythologie | Ethik | Links | Literaturabfrage | Forum zur Homepage | Spende | Passwort | Feedback ]

Suche unterstützt von FreeFind

Site-Suche:
Benutzerdefinierte Suche
 
bottom © 2000 - 2012 - Letzte Aktualisierung: 22.07.2011 - 09:46