|

Das Futur bezeichnet
einen Vorgang, der sich erst in der Zukunft ereignen wird (besser:
"ereignet").
Seine Formen werden vom Präsensstamm abgeleitet
Die Tempuszeichen:
- in der a- und e- Konj.:
- Aktiv: bo,
bi, bu
- Passiv: bo, be, bi, bu
- in der kons., i - und gem. Konj.:
1x a; 5 x e
|
 |
|
|

|
Merke: Der Deutsche geht sparsam
mit dem (umständlichen) Futur um. Er ersetzt
es nach Möglichkeit durch Präsens:
- im Nebensatz
- im Hauptsatz, wenn die Zukunft bereits sonst hinreichend zum
Ausdruck kommt
|
Konjugationstabelle
I |
| . |
A.)
Aktiv (lateinisch) |
| . |
. |
|
| . |
. |
a-Stamm |
e-Stamm |
kons.Stamm |
i-Stamm |
gem.Stämme |
esse |
| . |
Inf. |
amā-re |
monē-re |
reg-e-re |
audī-re |
cap-e-re |
es-se |

|
1.Sgl.
2.Sgl.
3.Sgl.
1.Pl.
2.Pl.
3.Pl. |
amā-b-o
amā-bi-s
amā-bi-t
amā-bi-mus
amā-bi-tis
amā-bu-nt |
monē-b-o
monē-bi-s
monē-bi-t
monē-bi-mus
monē-bi-tis
monē-bu-nt |
reg-a-m
reg-ē-s
reg-e-t
reg-ē-mus
reg-ē--tis
reg-e-nt |
audi-a-m
audi-ē-s
audi-e-t
audi-ē-mus
audi-ē-tis
audi-e-nt |
capi-a-m
capi-ē-s
capi-e-t
capi-ē-mus
capi-ē-tis
capi-e-nt |
er-ō
er-i-s
er-i-t
er-i-mus
er-i-tis
er-u-nt |
PFA |
. |
amā-tūrus,
a, um |
moni-tūrus,
a, um |
rēc-tūrus,
a, um |
audī-tūrus,
a, um |
cap-tūrus,
a, um |
fu-turus,
a, um |
Inf.
Fut. |
|
amā-tūrum,
am, um esse |
moni-tūrum,
am, um esse |
rēc-tūrum,
am, um esse |
audī-tūrum,
am, um esse |
cap-tūrum,
am, um esse |
fu-tūrum, am, um esse
fore |
Konjugationstabelle
I |
| . |
B.)
Passiv (lateinisch) |
| . |
. |
I. Präsensstamm |
| . |
. |
a-Stamm |
e-Stamm |
kons.Stamm |
i-Stamm |
gem.Stämme |
|
| . |
Inf. |
amā-ri |
monē-ri |
reg-i |
audi-ri |
cap-i |
|

|
1.Sgl.
2.Sgl.
3.Sgl.
1.Pl.
2.Pl.
3.Pl. |
amā-b-or
amā-be-ris
amā-bi-tur
amā-bi-mur
amā-bi-mini
amā-bu-ntur |
monē-b-or
monē-be-ris
monē-bi-tur
monē-bi-mur
mone-bi-mini
monē-bu-ntur |
reg-a-r
reg-ē-ris
reg-ē-tur
reg-ē-mur
reg-ē-mini
reg-e-ntur |
audi-a-r
audi-ē-ris
audi-ē-tur
audi-ē-mur
audi-ē-mini
audi-e-ntur |
capi-a-r
capi-ē-ris
capi-ē-tur
capi-ē-mur
capi-ē-mini
capi-e-ntur |

|
Inf.
Fut. |
|
amā-tum īrī |
moni-tum īrī |
rēc-tum īrī |
audī-tum īrī |
cap-tum īrī |
|
Das Zeitverhältnis
des Infinitivs
(Wiederholung und Weiterführung von Lektion
15)
Wie Du weißt, bezeichnen die uns bisher bekannten
Infinitive nicht, wie die durch eine Personenendung bestimmten Formen,
eine Zeitstufe (Gegenwart, Vergangenheit), sondern
ein Zeitverhältnis (Gleichzeitigkeit, Vorzeitigkeit!
So auch der Infinitiv Futur:
| Infinitiv Futur |
Der Vorgang des Infinitivs wird nach dem
Vorgang des Prädikats erfolgen. Das heißt:
Der Infinitiv Futur ist nachzeitig
gegenüber dem übergeordneten Prädikat |
| Infinitiv Präsens |
Der Vorgang des Infinitivs erfolgt(e) gleichzeitig
mit dem Vorgang des Prädikats. Das heißt:
Der Infinitiv Präsens ist gleichzeitig
gegenüber dem übergeordneten Prädikat |
| Infinitiv Perfekt |
Der Vorgang des Infinitivs erfolgt(e) vor
dem Vorgang des Prädikats. Das heißt:
Der Infinitiv Perfekt ist vorzeitig
gegenüber dem übergeordneten Prädikat |
|
 |
- Der Esel wird in den Wald laufen und der Herr sieht
es jetzt schon: Der Herr sieht, dass der Esel in den Wald laufen wird.
- Der Esel läuft in den Wald und der Herr sieht
es gleichzeitig: Der Herr sieht, dass der Esel in den Wald läuft.
- Der Esel ist in den Wald gelaufen und der Herr sieht
es später: Der Herr sieht, dass der Esel in den Wald gelaufen ist
- Der Esel wird in den Wald laufen und der Herr sah
es schon vorher: Der Herr sah, dass der Esel in den Wald laufen wird (werde).
- Der Esel ist in den Wald gelaufen und der Herr sah
es gleichzeitig: Der Herr sah, dass der Esel in den Wald lief.
- Der Esel war in den Wald gelaufen und der Herr sah
es später: Der Herr sah, dass der Esel in den Wald gelaufen war.
|
Übungstext I: |
Ein doppeldeutiges
Orakel
(etwas anders erzählt, als sonst bekannt)
| 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11 |
- Croesus, Lydiae rex, cupiditate
divitiarum commotus se regnum Persarum expugnaturum
esse sperabat.
- Itaque Apollinem deum consuluit: Dic mihi:
Egone, si copias Lydorum contra Persas ducam,
regnum eorum delebo?
- Deus respondit: Regem Lydorum regnum eorum
deleturum esse certe scio, si in Persarum regnum
invadet.
- Croesus autem, postquam in regnum Persarum
invasit, a Persis victus Lydorum regnum delevit.
- Sero Croesus deum quidem verum dixisse, sed se
oraculum eius non intellexisse cognovit.
|
|
VOKABELN: cupiditas, atis,
f (+ Gen.) - Begierde, Gier (nach) / eorum - kann sowohl Lydorum
als auch Persarum vertreten! Darauf beruht die Doppeldeutigkeit
des Orakels / sero (Adv.) - zu spät / verum, i, n
- Wahrheit NAMEN:
1.) Croesus, i. m - Krösus (Kroisos), König von
Lydien / Lydia, ae, f - Lydien, Reich des Kroisos im Westen
von Kleinasien / Persae, arum, m - Perser, östliches
Nachbarvolk der Lyder / 2.) Apollo, inis,
m - Apollon, Orakelgott in Delphi / Lydi, orum, m - Lyder |
AUFGABEN:
- Übersetze den Text!
- Schreibe der Reihe nach lateinisch alle Futurformen aus
dem Text heraus und unterstreiche diejenigen, bei denen
das Futur im Deutschen nicht ausdrücklich als Futur
übersetzt wird!
- Welchem Missverständis ist Kroisos zum Opfer gefallen,
bzw., worin bestand die Doppeldeutigkeit des Orakels?
|
© 2000 - 2012 E.G.
|
|