Nostri consocii (Google, Affilinet) crustulis memorialibus utuntur. Concedis, si legere pergis.
 
 
 

top

Thuk.1,2-20: Archäologie

1.) Fehlende Sesshaftigkeit verhinderte die Ausbildung von Wohlstand und Macht (Thuk.1,2)

De statu veteris Graeciae minus cultae, populis subinde sedes mutantibus. Fertiliores terrae magis expetitae bellisque et seditionibus infestatae quam aliae, praesertim Attica, expulsorum refugium.

 
Vorherige Datei Folgende Datei
 
(1) Apparet enim eam, quae Graecia nunc appellatur, non ex antiquo iam tempore constanter habitari, sed antea migrationes esse et facile suas quosque sedes relinquere, quotiens quique ab aliquo maiore numero cogerentur. (1,2,1) φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλὰς καλουμένη οὐ πάλαι βεβαίως οἰκουμένη, ἀλλὰ μεταναστάσεις τε οὖσαι τὰ πρότερα καὶ ῥᾳδίως ἕκαστοι τὴν ἑαυτῶν ἀπολείποντες βιαζόμενοι ὑπό τινων αἰεὶ πλειόνων. (1) Denn offenbar hat unser jetziges Griechenland nicht seit lange feste Bevölkerung gehabt, sondern es haben in den früheren Zeiten Veränderungen der Wohnsitze stattgefunden und diejenigen, welche davon betroffen wurden, ihre Wohnsitze mit Leichtigkeit aufgegeben, wenn sie von einer Übermacht gewaltsam bedrängt wurden.
(2) Nam quum negotiatio nulla esset, nec ullus inter ipsos commercio citra formidinem vel terra vel per mare locus daretur, quumque suam quisque terram hactenus colerent, ut victui sufficeret, nec pecuniae vim haberent, nec humum arboribus consererent, quia incertum erat, quando quis alius incursione facta, praesertim cum muris non essent muniti, fructum ablaturus esset, et qui quidem in diem necessarius victus esset, eo se rati ubique potituros, haud gravate sedes mutabant et ob id ipsum nec magnitudine urbium nec reliquo valebant apparatu. (2) τῆς γὰρ ἐμπορίας οὐκ οὔσης, οὐδ' ἐπιμειγνύντες ἀδεῶς ἀλλήλοις οὔτε κατὰ γῆν οὔτε διὰ θαλάσσης, νεμόμενοί τε τὰ αὑτῶν ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν καὶ περιουσίαν χρημάτων οὐκ ἔχοντες οὐδὲ γῆν φυτεύοντες, ἄδηλον ὂν, ὁπότε τις ἐπελθὼν καὶ ἀτειχίστων ἅμα ὄντων ἄλλος ἀφαιρήσεται, τῆς τε καθ' ἡμέραν ἀναγκαίου τροφῆς πανταχοῦ ἂν ἡγούμενοι ἐπικρατεῖν, οὐ χαλεπῶς ἀπανίσταντο, καὶ δι' αὐτὸ οὔτε μεγέθει πόλεων ἴσχυον οὔτε τῇ ἄλλῃ παρασκευῇ. (2) Denn Handel und überhaupt ein gesicherter Verkehr bestand weder zu Land noch über das Meer; jeder bestellte seinen Grund und Boden eben nur so weit, um davon sein Leben zu erhalten; niemand dachte daran, ein Vermögen zu erwerben oder das Land mit Obstbäumen zu bepflanzen. Denn wie bald konnte ein anderer ins Land kommen und sie, zumal sie noch keine befestigte Städte besaßen, dessen berauben? Ihren notdürftigen Unterhalt aber von einem Tag zum anderen hofften sie aller Orten zu finden. Daher wurde es ihnen nicht schwer, aus ihren Wohnsitzen zu weichen, und deshalb konnten sie weder in großen Städten ihre Kraft sammeln, noch sonst bedeutende Mittel erwerben.
(3) Potissimum vero terrae optimae his incolarum mutationibus semper erant obnoxiae, Thessalia, quae nunc vocatur, et Boeotia et Peloponnesi magna pars, praeter Arcadiam, et quae in reliqua Graecia erant praestantissima. (3) μάλιστα δὲ τῆς γῆς ἡ ἀρίστη αἰεὶ τὰς μεταβολὰς τῶν οἰκητόρων εἶχεν, ἥ τε νῦν Θεσσαλία καλουμένη καὶ Βοιωτία Πελοποννήσου τε τὰ πολλὰ πλὴν Ἀρκαδίας, τῆς τε ἄλλης ὅσα ἦν κράτιστα. (3) Am meisten aber betraf dieser häufige Wechsel der Bevölkerung die fruchtbarsten Länder, das jetzige Thessalien, Boiotien, die meisten Landschaften der Peloponnes, mit Ausnahme Arkadiens, und sonst die ergiebigsten Länder.
(4) Nam propter soli bonitatem et opes nonnullis admodum auctae seditiones inferebant, quibus perdebantur, et simul alienigenarum insidiis magis appetebantur; (4) διὰ γὰρ ἀρετὴν γῆς αἵ τε δυνάμεις τισὶ μείζους ἐγγιγνόμεναι στάσεις ἐνεποίουν ἐξ ὧν ἐφθείροντο, καὶ ἅμα ὑπὸ ἀλλοφύλων μᾶλλον ἐπεβουλεύοντο. (4) Denn wegen der Fruchtbarkeit des Bodens bildete sich hier und da ein größerer Wohlstand, und dieser Wohlstand rief wieder innere Parteiungen hervor, in deren Folge sie teils im Innern sich aufrieben, teils die Eroberungsgelüste von Fremden auf sich lenkten. 
(5) verum Atticam quidem, quia ut plurimum propter agri tenuitatem seditionum immuni erat, iidem semper homines incolebant. (5) τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον διὰ τὸ λεπτόγεων ἀστασίαστον οὖσαν ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ αἰεί. (5) Attika wenigstens ist wegen der Magerkeit seines Bodens von solchen Parteiungen verschont und daher auch immer in den Händen der selben Bevölkerung geblieben. 
(6) Atque eorum, quae dixi, non minimum indicium hoc est, quod ob migrationes ceterae partes non pariter creverunt; nam ex reliqua Graecia qui aut bello aut seditione excidebant, potentissimi quique ad Athenienses tamquam in tutum se recipiebant et civium ius adepti statim ab antiquissimis usque temporibus maiorem etiam civitatem hominum frequentia fecerunt, quo factum est, ut etiam in Ioniam postea, quod Attica multitudini non sufficeret, colonias emitterent. (6) καὶ παράδειγμα τόδε τοῦ λόγου οὐκ ἐλάχιστόν ἐστι διὰ τὰς μετοικίας ἐς τὰ ἄλλα μὴ ὁμοίως αὐξηθῆναι· ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος οἱ πολέμῳ ἢ στάσει ἐκπίπτοντες παρ' Ἀθηναίους οἱ δυνατώτατοι ὡς βέβαιον ὂν ἀνεχώρουν, καὶ πολῖται γιγνόμενοι εὐθὺς ἀπὸ παλαιοῦ μείζω ἔτι ἐποίησαν πλήθει ἀνθρώπων τὴν πόλιν, ὥστε καὶ ἐς Ἰωνίαν ὕστερον ὡς οὐχ ἱκανῆς οὔσης τῆς Ἀττικῆς ἀποικίας ἐξέπεμψαν. (6) Und es ist dies ganz besonders ein Beweis für meine obige Behauptung, dass nämlich der häufige Wechsel der Bevölkerung die übrigen Länder an gleichem Wachstum gehindert habe. Es zogen sich nämlich diejenigen, die aus dem übrigen Griechenland durch Krieg oder Parteiung vertrieben waren, und zwar gerade die Mächtigsten von ihnen, nach Athen als nach einem festen Punkte,  wurden hier Mitbürger und machten gleich in alter Zeit die Stadt an Bevölkerung noch größer, so dass sie später sogar Kolonien nach Ionien aussenden konnten, da Attika nicht Raum genug zu haben schien.
Quellen und Materialien

 

Scholia vetera in Thuc.1,2,1-5

 

1,2,1
φαίνεται κτἑ.]
οὐ βεβαίως ὑπὸ τῶν παλαιῶν ἀνθρώπων. ἢ μᾶλλον οὕτως· φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλὰς καλουμένη οὐ πάλαι βεβαίως οἰκουμένη πρὸ τούτου γὰρ κατὰ μέρος καὶ κατὰ ἔθνη ἐκαλεῖτο. τὸ δὲ σχῆμα τοῦ ὁμοιοκαταλήκτου Γοργίειον καλεῖται
μεταναστάσεις] 
μετοικήσεις· φαίνονται δηλονότι
ῥᾳδίως]
ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαίνονται
πλειόνων]
οὐκ εἶπεν ὑπὸ δυνατῶν, ἵνα μὴ ἐπαινέσῃ
1,2,2
τῆς γὰρ ἐμπορίας]
τῆς κατὰ θάλατταν πραγματείας.
οὐδ' ἐπιμιγνύντες ἀδεῶς]
ἐπεμίγνυντο μὲν οὐκ ἀδεῶς δέ
νεμόμενοί τε κτἑ.]
ἡ περιοχὴ τοῦ λόγου καὶ ἡ σύνταξις τοιαύτη. νεμόμενοι τὰ ἑαυτῶν ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν, καὶ περιουσίαν χρημάτων οὐκ ἔχοντες, οὐδὲ γῆν φυτεύοντες, ἀλλὰ σπείροντες, καὶ ἁπλῶς εὐμετακόμιστοι ὄντες πρὸς τὸ μετανίστασθαι· ὅ ἐστιν, οὐ χαλεπῶς ἀνίσταντο, ἀλλ' εὐχερῶς δηλονότι ὁ δὲ νοῦς ἀντιπίπτοντος λόγου. ἵνα γὰρ μή τις εἴποι· καὶ πόθεν ἔμελλον εὐπορεῖν τροφῆς ἀπολείποντες εὐχερῶς τὰς πατρίδας; φησὶν ὅτι ἐνόμιζεν ἕκαστος τῆς ἀναγκαίου τροφῆς ἐπικρατεῖν καὶ ἐπιτυγχάνειν ὁποιδήπου γένοιτο γῆς 
ἀποζῆν]
ἀποζῆν ἐστι τὸ εὐτελῶς ζῆν, ζῆν δὲ τὸ μετὰ τρυφῆς ζῆν. λέγει δὲ τὴν ἐφήμερον τροφήν ἀποζῆν τὸ τὴν ἐφήμερον καὶ ἀρκοῦσαν ἔχειν τροφήν μετρίως ζῆν.
περιουσίαν]
περιουσία ἐστὶν ἡ περιττὴ οὐσία, οὐσία δὲ ἡ σύμμετρος
οὐδὲ γῆν φυτεύοντες]
ἀλλὰ μόνον σπείροντες
ἄδηλον ὄν]
ἀντὶ τοῦ ἀδήλου ὄντος. Ἀττικὸν δὲ τὸ σχῆμα
ἀναγκαίου]
σημείωσαι τὸ σχῆμα· ἔδει γὰρ εἰπεῖν ἀναγκαίας Ἀττικὸν ἀντὶ τοῦ τῆς ἀναγκαίας
τῇ ἄλλῃ παρασκευῇ]
τῇ ὁπλικῇ
1,2,3
τὰς μεταβολὰς τῶν οἰκητόρων εἶχεν]
τὸ εἶχεν ἀντὶ τοῦ ἐδυστύχει καὶ ἐνόσει· ὁ δὲ Ἄντυλλος ἐξηλλάχθαι λέγει τὴν φράσιν ἀντὶ τοῦ μετέβαλλε τοὺς οἰκήτορας
ἥ τε νῦν Θεσσαλία καλουμένη]
πρότερον γὰρ Ἤμαθία ἐκαλεῖτο, Αἱμονία
τὰ πολλὰ]
ἀντὶ τοῦ πάντα· εἴωθε δὲ τοῦτο ποιεῖν ὁ Θουκυδίδης
ὅσα ἦν κράτιστα]
ὅση ἦν ἀρίστη.
1,2,4
αἵ τε δυνάμεις]
τὰ στρατεύματα.
τισὶ ἐγγιγνόμεναι]
τὸ σχῆμα ὑπερβιβασμὸς ἀντὶ τοῦ ἔν τισι γινόμεναι
στάσεις ἐνεποίουν]
ἠξίουν γὰρ αὐτῶν ἄρχειν οἱ δυνατώτεροι
1,2,5
τὴν γοῦν Ἀττικὴν κτἑ.]
ἡ σύνταξις ἐν ὑπερβατῷ· τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον ἀστασίαστον εἶναι διὰ τὸ λεπτόγεων ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἢ οὕτως· τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ παλαιοῦ χρόνου ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἀστασίαστον οὖσαν διὰ τὸ λεπτόγεων
ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον]
ἐξ ἀρχῆς.
οὖσαν]
ἀντὶ τοῦ εἶναι
οἱ αὐτοὶ αἰεί]
τῷ γένει δηλονότι· οὐ γὰρ ἦσαν ἀθάνατοι
1,2,6
παράδειγμα]
ἀντὶ τοῦ σημεῖον, ἀπόδειξις
παράδειγμα κτἑ.]
διχῶς ὁ νοῦς· οἱ μὲν οὕτως· σημεῖον δὲ τοῦ τὴν Ἀττικὴν ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς οἰκεῖν τὸ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πράγματα μὴ αὐξηθῆναι, οἷον πλοῦτον καὶ ὅπλα, κατὰ δὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀνδρῶν μεγάλην γενέσθαι· ἄλλοι δὲ οὕτως· σημεῖον δέ μοι ἔστω παντὸς τοῦ προειρημένου λόγου, τοῦ τὰς ἀρίστας τῶν γῶν μεταβάλλειν τοὺς οἰκήτορας, τὸ τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὰ ἄλλα αὑτῆς μέρη μὴ ὁμοίως τῇ Ἀττικῇ αὐξηθῆναι τῷ πλήθει τῶν ἀνδρῶν
ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος κτἑ.]
ἡ σύνταξις οὕτως· ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐκπίπτοντες οἱ δυνατώτατοι παρ' Ἀθηναίους ἀνεχώρουν ὡς βεβαίας οὔσης τῆς οἰκήσεως
πολέμῳ ἢ στάσει]
πόλεμος ὁ τῶν ἀλλοτρίων, στάσις ἡ ἐμφύλιος
οἱ δυνατώτατοι]
οἷον Ἡρακλεῖδαι καὶ Μεσσηνίων οἱ περὶ Μέλανθον
πολῖται γιγνόμενοι]
οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι τὸ παλαιὸν εὐθὺς μετεδίδοσαν πολιτείας, ὕστερον δὲ οὐκέτι, διὰ τὸ πλῆθος
ἐς Ἰωνίαν]
τοὺς μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου λέγει· καὶ γὰρ τὰ ῥηθέντα ταὐτὸ βούλονται λέγειν ὅτι ἀσθενὴς ἦν ἡ Ἑλλὰς τὴν ἀρχήν, τὸ σχῆμα προληπτικόν. προληπτικὸν δέ ἐστι σχῆμα, ὅταν τὸ συμβὰν ὕστερον προλαβόντες καλέσωμεν. ὃ γὰρ συνέβη μετὰ τὴν οἴκησιν τῶν ἀνδρῶν [λέγω δὲ τὸ κληθῆναι Ἰωνίαν], τοῦτο αὐτὴν προσηγόρευσε πρὶν ἐκπεμφθῆναι τοὺς ἄνδρας, προδιδοὺς καὶ προχαριζόμενος τὴν προσηγορίαν ταύτην τῇ χώρᾳ. οὐ γὰρ οὔσης πρὸ τούτου τῆς Ἰωνίας ἀπέστειλαν ἐκεῖσε τὸν ὄχλον οἱ Ἀθηναῖοι, ἐφ' ᾧ κτίσαι καὶ οἰκῆσαι τὴν γῆν, καὶ οἱ πεμφθέντες κατοικῆσαι οὕτω καλεῖσθαι τὴν χώραν παρεσκεύασαν ὕστερον. τοῦτο δὲ καὶ Ἀριστείδης ἐν τῷ Παναθηναικῷ ἐποίησεν εἰπών· λυσαμένη τὴν ζώνην ἐν Ζωστῆρι τῆς Ἀττικῆς. ὁ δὲ νοῦς οὕτως· πολλῶν καταφευγόντων εἰς τὴν Ἀττικὴν διὰ τὸ ἀσφαλὲς εἶναι τὸ χωρίον τοσοῦτον ἐγένετο πλῆθος, ὥστε τῆς Ἀττικῆς στενοχωρουμένης καὶ μὴ οὔσης ἱκανῆς τρέφειν τὸν ὄχλον ἀνάγκη γέγονε μερίσαι τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἀποικίαν ἐκπέμψαι. οὗτος δὲ προληπτικῶς χρησάμενος εἶπεν· εἰς Ἰωνίαν ἔπεμψαν, τὴν νῦν δηλονότι καλουμένην  Ἰωνίαν ἀπ' Ἴωνος τοῦ τῆς ἀποικίας ἡγησαμένου υἱοῦ Ἀπόλλωνος
Sententiae excerptae:
w32
Literatur:

3 Funde
2495  Alonso-Núñez, José Miguel
Die Archäologien des Thukydides
Konstanz : UVK, Univ.-Verl. Konstanz, 2000
abe  |  zvab  |  look
2528  Bizer, Fritz
Untersuchungen zur Archäologie des Thukydides/ . -
Tübingen, 1,1937. - Ndr. Darmstadt : WBG, 1968
abe  |  zvab  |  look
2517  Täubler, Eugen
Die Archäologie des Thukydides
Leipzig/Berlin, Teubner, 1927. - 1979
abe  |  zvab  |  look

[ Homepage | Inhalt | Hellas 2000 | Stilistik | Latein | Latein. Lektüre | Lateinisches Wörterbuch | Lateinischer Sprachkurs | Lateinische Grammatik | Lat.Textstellen | Römische Geschichte | Griechisch | Griech. Lektüre | Griechisches Wörterbuch | Griechischer Sprachkurs | Griechische Grammatik | Griech.Textstellen | Griechische Geschichte | LandkartenBeta-Converter | Varia | Mythologie | Bibliographie | Ethik | Links | Literaturabfrage | Forum zur Homepage ]
Site-Suche mit Google
bottom© 2000 - 2017 - /Grie/thuk/thuk1002.php - Letzte Aktualisierung: 04.02.2016 - 17:04