(zur
altgriechischen Schrift) |
(4) Polybios VI
7, 1 - 10 |
| 7. (1) αὕτη καλοῦ
καὶ δικαίου πρώτη
παρ' ἀνθρώποις
κατὰ φύσιν ἔννοια
καὶ τῶν ἐναντίων
τούτοις, αὕτη
βασιλείας ἀληθινῆς
ἀρχὴ καὶ γένεσις.
(2) οὐ γὰρ μόνον
αὐτοῖς, ἀλλὰ
καὶ τοῖς ἐκ τούτων
[οἱ] πολλοὶ διαφυλάττουσι
τὰς ἀρχάς, πεπεισμένοι
τοὺς ἐκ τοιούτων
γεγονότας καὶ
τραφέντας ὑπὸ
τοιούτοις παραπλησίους
ἕξειν καὶ τὰς
προαιρέσεις.
(3) ἐὰν δέ ποτε τοῖς
ἐγγόνοις δυσαρεστήσωσι,
ποιοῦνται μετὰ
ταῦτα τὴν αἵρεσιν
τῶν ἀρχόντων
καὶ βασιλέων
οὐκέτι κατὰ τὰς
σωματικὰς καὶ
θυμικὰς δυνάμεις,
ἀλλὰ κατὰ τὰς
τῆς γνώμης καὶ
τοῦ λογισμοῦ
διαφοράς, πεῖραν
εἰληφότες ἐπ'
αὐτῶν τῶν ἔργων
τῆς ἐξ ἀμφοῖν
παραλλαγῆς. (4)
τὸ μὲν οὖν παλαιὸν
ἐνεγήρασκον
ταῖς βασιλείαις
οἱ κριθέντες
ἅπαξ καὶ τυχόντες
τῆς ἐξουσίας
ταύτης, τόπους
τε διαφέροντας
ὀχυρούμενοι
καὶ τειχίζοντες
καὶ χώραν κατακτώμενοι,
τὸ μὲν τῆς ἀσφαλείας
χάριν, τὸ δὲ τῆς
δαψιλείας τῶν
ἐπιτηδείων τοῖς
ὑποτεταγμένοις·
(5)ἅμα δὲ περὶ ταῦτα
σπουδάζοντες
ἐκτὸς ἦσαν πάσης
διαβολῆς καὶ
φθόνου διὰ τὸ
μήτε περὶ τὴν
ἐσθῆτα μεγάλας
ποιεῖσθαι τὰς
παραλλαγὰς μήτε
περὶ τὴν βρῶσιν
καὶ πόσιν, ἀλλὰ
παραπλήσιον
ἔχειν τὴν βιοτείαν
τοῖς ἄλλοις, ὁμόσε
ποιούμενοι τοῖς
πολλοῖς ἀεὶ τὴν
δίαιταν. (6) ἐπεὶ
δ' ἐκ διαδοχῆς
καὶ κατὰ γένος
τὰς ἀρχὰς παραλαμβάνοντες
ἕτοιμα μὲν εἶχον
ἤδη τὰ πρὸς τὴν
ἀσφάλειαν, ἕτοιμα
δὲ καὶ πλείω
τῶν ἱκανῶν τὰ
πρὸς τὴν τροφήν,
(7) τότε δὴ ταῖς
ἐπιθυμίαις ἑπόμενοι
διὰ τὴν περιουσίαν
ἐξάλλους μὲν
ἐσθῆτας ὑπέλαβον
δεῖν ἔχειν τοὺς
ἡγουμένους τῶν
ὑποταττομένων,
ἐξάλλους δὲ καὶ
ποικίλας τὰς
περὶ τὴν τροφὴν
ἀπολαύσεις καὶ
παρασκευάς, ἀναντιρρήτους
δὲ καὶ παρὰ τῶν
μὴ προσηκόντων
τὰς τῶν ἀφροδισίων
χρείας καὶ συνουσίας.
(8) ἐφ' οἷς μὲν φθόνου
γενομένου καὶ
προσκοπῆς, ἐφ'
οἷς δὲ μίσους
ἐκκαιομένου
καὶ δυσμενικῆς
ὀργῆς, ἐγένετο
μὲν ἐκ τῆς βασιλείας
τυραννίς, ἀρχὴ
δὲ καταλύσεως
ἐγεννᾶτο καὶ
σύστασις ἐπιβουλῆς
τοῖς ἡγουμένοις·
διαφθείρουσι
τὰς οὐσίας, δελεάζοντες
καὶ λυμαινόμενοι
τὰ πλήθη κατὰ
πάντα τρόπον
(7) |
| Anm: Die vielen
fachfremden "Aktionen" und sog. "Projekte" gegen
Ende des Schuljahres haben unseren Unterricht leider stark verkürzt.
Wir sind daher zu keinem runden Abschluss gekommen. Bedauerlich! Aber
man muss die Dinge so nehmen, wie sie sind. |
|
| ὑπὸ τοιούτοις |
unter dem Einfluss solcher Persönlichkeiten |
| ἡ προαίρεσις,
εως |
(freie) Entscheidung, Grundsatz |
| ὁ ἔγγονος |
Nachkomme (Verwandter, Enkel) |
| δυσαρεστέω
τινί |
bin mit jdm. unzufrieden; missfalle jdm. |
| θυμικός
(ὁ θυμός) |
mutig, leidenschaftlich |
| ἡ διαφοράv |
(Unterschied) Überlegenheit, Vorrang |
| ή πεῖρα |
Versuch, Probe, Erfahrung |
| πεῖραν
λαμβάνειν |
Probe nehmen, Versuch durchführen |
| ἐπ’ αὐτῶν
τῶν ἔργων |
unmittelbar an den Folgen (Ergebnissen)... |
| ἐξ ἀμφοῖν |
aus beiden <Vermögen: Körperkraft,
Vernunft> |
| ἡ παραλλαγή |
Wechsel, Ablösung, Unterschied |
| ὀχυρόω
(ἐχυρός) |
befestige, sichere (fest) |
| ἡ δαψιλεία |
Aufwand, Überfluss (h.: reichliche Versorgung) |
| ποιεῖσθαι
τὰς παραλλαγάς |
Unterschiede machen, sich unterscheiden |
| ἠ βρῶσις,
εως (βιβρώσκω) |
Essen, Speise |
| ὁμόσε
τινί |
gemeinsam mit jdm. |
| ἐκ διαδοχῆς
καὶ κατὰ γένος |
im Wechsel der Generationen, in der Erbfolge |
| ἐξαλλός
τινος |
hervorstechend, bevorzugt vor |
| τῶν ὑποταττομένων |
Gen. abhg. von ἐξάλλους |
| ἀναντίρρητος,
ον |
unwidersprochen, keinen Widerspruch duldend;
hemmungslos |
| ἀφροδίσιος,
ον |
zur Liebe gehörig |
| τὰ ἀφροδίσια |
Liebesgenuss |
| παρὰ τῶν
μὴ προσηκόντων |
Ntr.: in unstatthafter Weise; Mask.: von Leuten,
die sie nichts angingen |
| ἡ χρεία |
Gebrauch, Anwendung (Bedürfnis) |