| |
- Φίλους ἔχων νόμιζε θησαυροὺς ἔχειν. – Mit Freunden, glaub es nur,
besitzt du einen Schatz. – Tibi si est amicus, esse thesaurum puta!
(D) (Men.Mon.526)
- Φιλόπονος ἴσθι καὶ βίον κτήσῃ καλόν. – Sei arbeitsam, dann hast du
reichlich Lebensgut! – Si non laboris te piget, vives bene. (Men.Mon.527)
- Φιλεῖ δ’ ἑαυτοῦ πλεῖον οὐδεὶς οὐδένα. – Es liebt ja keiner einen andern
mehr als sich. – Haud ullus alii quam sibi est amicior. (D) (Men.Mon.528)
- Φίλον δι’ ὀργὴν ἐν κακοῖσι μὴ προδῷς. – Verrate einen Freund nicht
in der Not aus Zorn! – Amicum ob iram deserere cave in malis! (D) (Men.Mon.529)
- Φίλος με βλάπτων (λυπῶν) οὐδὲν ἐχθροῦ διαφέρει. – Ein Freund, der
schadet, ist ganz gelich mir einem Feind. – Laedens amicus distat inimico
nihil. (D) (Men.Mon.530)
- Φύσιν πονηρὰν μεταβαλεῖν οὐ ῥᾴδιον. – Verdorbene Natur zu ändern
ist nicht leicht. – Haud facile commutatur ingenium malum. (Men.Mon.531)
- Φεῦγ’ ἡδονὴν φέρουσαν ὕστερον βλάβην. – Lass nicht auf Lust dich ein,
die später Schaden bringt! – Procul voluptas sit ea, quam excipit
dolor. (Men.Mon.532)
- Φίλον βέβαιον ἐν κακοῖσι μὴ φοβοῦ. – Hab in der Not nicht Angst vor
einem treuen Freund! – Fidelem amicum ne time in rebus malis! (D) (Men.Mon.533)
- Φεύγειν ἀεὶ δεῖ δεσπότας θυμουμένους. – Geh einem Herr, der zornig
ist, stets aus dem Weg! – Fugiendus herus est semper ira percitus. (D)
(Men.Mon.534)
- Φίλων τρόπους γίνωσκε, μὴ μίσει δ’ ὅλως. – Erkenne, hasse nicht schlechthin
der Freunde Art! – Mores amici noveris, non oderis. (D) (Men.Mon.535)
- Φρόνημα λιπαρὸν οὐδαμῶς ἀναλίσκεται. – Ein strahlend heller Geist
zehrt keineswegs sich auf. – Constans animi nulla umquam est consumptio.
(D) (Men.Mon.536)
- Φιλίας δοκιμαστήριον ὁ χωρισμὸς φίλων – Der Freundschaft Probe ist
die Trennung von dem Freund. – Probas amicum, ab eo si longe absies.
(D) (Men.Mon.537)
|
|