| |
- Ἔπαινον ἕξεις, ἂν κρατῇς, ὧν δεῖ κρατεῖν. – Lob hast du, wenn du herrschst,
worüber zu herrschen gilt. – Laus est, si, quibus est imperandum,
tu imperes. (D) (Men.Mon.139)
- Ἔρως δίκαιος καρπὸν εὐθέως φέρει. – Gerechtes Streben bringt geradewegs
Ertrag. – Cupiditas, quae sit iusta, fructum fert statim. (D) (Men.Mon.140)
- Ἐσθλῷ γὰρ ἀνδρὶ τἆσθλὰ καὶ διδοῖ θεός. – Dem edlen Mann gibt Gott
auch das, was edel ist. – Bonis hominibus quid nisi bona det deus? (D)
– Bono viro dat etenim deus, quae sunt bona. (H) (Men.Mon.141)
- Ἔλπιζε τιμῶν τοὺς θεοὺς πράξειν καλῶς. – Erhoffe Wohlergeh’n, wenn
du die Götter ehrst! – Spera felicitatem, si deos colas! (D) (Men.Mon.142)
- Ἐν ταῖς ἀνάγκαις χρημάτων κρείττων φίλος. – In Schwierigkeiten ist
ein Freund mehr wert als Geld.– Melior amicus opibus in re turbida.
(D) (Men.Mon.143)
- Ἐλεύθερον φύλαττε τὸν σαυτοῦ τρόπον. – Die Freiheit wahre deiner
eignen Lebensart! – Te liberum ipse moribus praesta tuis! (D) (Men.Mon.144)
- Ἐπ’ ἀνδρὶ δυστυχοῦντι μὴ πλάσῃς κακόν. – Vermehre nicht dem Unglücksraben
noch sein Leid! – Miseri miseriae ne quid affingas mali! (D) (Men.Mon.145)
- Εὐχῆς δικαίας οὐκ ἀνήκοος θεός. – Der angemessnen Bitte öffnet
Gott sein Ohr. – Numquam deus surdescit ad iustas preces. (D) (Men.Mon.146)
- Ἐν τοῖς κακοῖς δὲ τοὺς φίλους εὐεργέτει. – Im Unglück aber tue
deinen Freunden wohl! – Bene fac amicis, res habent quorum male! (D)
(Men.Mon.147)
- Ἔργων πονηρῶν χεῖρ’ ἐλευθέραν ἔχε. – Von schlechten Taten halte deine
Hände frei! – Mali facinoris liberam serva manum! (D) – Noli occupare
in improbis factis manum! (H) (Men.Mon.148)
- Ἐκ τῶν πόνων τοι τἀγάθ’ αὔξεται βροτοῖς. – Das Gute wächst den
Sterblichen aus ihrem Müh’n. – Crescunt labore cuncta bona mortalibus.
(D) (Men.Mon.149)
- Ἐν νυκτὶ βουλὴ τοῖς σοφοῖσι γίγνεται. – Die Weisen überkommt
des Nachts ein guter Plan. – A nocte sapiens capere consilium solet.
(D) (Men.Mon.150)
- Ἔνεγκε λύπην καὶ βλάβην εὐσχημόνως. – Mit schicklichem Anstand trage
Trauer und Verlust! – Damna ac dolores disce generose pati! (D) (Men.Mon.151)
- Ἐχθροὺς ἀμύνου μὴ ‘πὶ τῇ σαυτοῦ βλάβῃ. – Die Feinde wehre ohne Schaden
für dich ab! – Ulciscere hostem, non tamen damno tuo! (D) (Men.Mon.152)
- Εὔτολμος εἶναι κρῖνε, τολμηρὸς δὲ μή. – Entschlossen zeige Mut, doch
nicht Verwegenheit! – Audentiam tibi sume, non audaciam! (D) (Men.Mon.153)
- Ἐφόδιον εἰς τὸ γῆρας αἰεὶ κατατίθου. – Wegzehrung für das Alter
sorge stets dir vor! – Bonum senectae compara viaticum! (D) (Men.Mon.154)
- Ἔλπιζε τιμῶν τοὺς γονεῖς πρᾶξαι καλῶς. – Erhoffe, ehrst du deine
Eltern, Wohlergehn! – Quisquis parentes bene colit, speret bene. (D)
(Men.Mon.155)
- Ἔρωτα παύει λιμὸς ἢ χαλκοῦ σπάνις. – Die Liebe stillt der Hunger oder
Geldmangel. – Amorem inopia nummi sedat aut fames. (D) (Men.Mon.156)
- Εὔτακτον εἶναι τἀλλότρια δειπνοῦντα δεῖ. – Sich fügen muss, wer
fremdes Eigentum verzehrt. – Modestia est servanda cenanti foris. (D)
(Men.Mon.157)
- Ἑαυτὸν οὐδεὶς ὁμολογεῖ κακοῦργος ὤν. – Von sich gibt keiner zu, dass
er ein Schurke ist. – Nemo maleficus se fatetur maleficum. (Men.Mon.158)
- Ἐν πλησμονῇ τοι Κύπρις, ἐν πεινῶσι δ’ οὔ. – Bei Satten weilet Kypris,
nicht bei Hungrigen. – Ad ebrios it non ad impransos Venus. (D) (Men.Mon.159)
- Ἔνεισι καὶ γυναιξὶ σώφρονες τρόποι. – Auch Frauen haben in sich weise
Lebensart. – Insunt modesti mores etiam mulieri. (D) (Men.Mon.160)
- Ἐν γὰρ γυναιξὶ πίστιν οὐκ ἔξεστ’ ἰδεῖν. – Bei Frauen lässt sich
Treue nämlich nicht erspäh’n. – Vix feminarum in genere reperies
fidem. (D) (Men.Mon.161)
- Ἐλευθέρου γάρ ἐστι τἀληθῆ λέγειν. – Die Wahrheit sagen ist des freien
Mannes Art. – Perhibere vera semper ingenuum decet. – Quae vera sunt,
loqui ingenuum virum decet. (H) (Men.Mon.162)
- Ἔνιοι κακῶς φρονοῦσι πράττοντες καλῶς. – Trotz ihres Wohlergehens
denken manche schlecht. – Multi bonis in rebus haud sapiunt bene. (D)
(Men.Mon.163)
- Ἐχθροῖς ἀπιστῶν οὔποτ’ ἂν πάθοις βλάβην. – Dem Feind misstrauend bleibst
von Schaden du verschont. – Minus dolebis, quo hostibus credes minus.
(D) (Men.Mon.164)
- Ἐὰν δ’ ἔχωμεν χρήμαθ’, ἕξομεν φίλους. – An Freunden wird’s nicht fehlen,
wenn’s an Geld nicht fehlt. – Habebo amicos, si habuero pecuniam. (Men.Mon.165)
- Ἐχθροῦ παρ’ ἀνδρὸς οὐδέν ἐστι χρήσιμον. – Von einem Feind kommt niemals
etwas Nützliches. – Inimicus homo nil umquam praestat utile. (D)
(Men.Mon.166)
- Εὐκαταφρόνητός ἐστι σιγηρὸς τρόπος. – Gemein ist ein Charakter, über
den man schweigt. – Taciturna facile ingenia contemni solent. (D) (Men.Mon.167)
- Εἷς ἐστι δοῦλος οἰκίας ὁ δεσπότης. – Nur einen Sklaven gibt’s allein
im Haus, den Herrn. – Unus familiae servus ipse adeo est herus. (D)
(Men.Mon.168)
- Ἐμπειρία γὰρ τῆς ἀπειρίας κρατεῖ. – Erfahrung überwindet Unerfahrenheit.
– Inscitiam etenim vincit experientia. (D) (Men.Mon.169)
- Ἐπιλανθάνονται πάντες οἱ παθόντες εὖ. – Vergesslich alle, denen Gutes
widerfährt. – Cunctis memoria est fluxa, quis factum bene est.
(D) – Beneficii memor esse non quisquam solet. (H) (Men.Mon.170)
- Ἔνιοι δὲ καὶ μισοῦσι τοὺς εὐεργέτας. – Es hassen manche sogar ihre
Wohltäter. – Nonnulli oderunt adeo beneficos sibi. (D) (Men.Mon.171)
- Εἰ μὴ φυλάσσεις μίκρ’, ἀπολεῖς τὰ μείζονα. – Wer Kleines nicht erhält,
verliert das Größre auch. – Maiora perdes, minima ni servaveris.
(D) (Men.Mon.172)
- Εἰ θνητὸς εἶ, βέλτιστε, θνητὰ καὶ φρόνει. – Bist sterblich du, mein
Bester, denk auch Sterbliches! – Mortalis quum sis, intra mortalem sape!
(D) (Men.Mon.173)
- Εὔχου δ’ ἔχειν τι, κἂν ἔχῃς, ἕξεις φίλους. – Zu haben wünsche!
Hast du, hast du Freunde auch. – Opta aliquid habeas: qui habet, is
et amicos habet. (D) (Men.Mon.174)
- Ἔστιν τὸ τολμᾶν, ὦ φίλ’, ἀνδρὸς οὐ σοφοῦ. – Leichtsinn, mein Freund,
passt nicht zu einem weisen Mann. – Amice, non sapientis es res temeritas.
(D) (Men.Mon.175)
- Ἐν μυρίοισι τὰ καλὰ γίγνεται πόνοις. – Das Schöne formt in tausendfältgen
Mühen sich. – Magni est laboris, quicquid est pulchri uspiam. (D)
(Men.Mon.176)
- Ἔργοις φιλόπονος ἴσθι, μὴ λόγοις μόνον. – Sei arbeitsam im Handeln
nicht im Reden bloß! – Lass Taten sprechen, führ nicht bloß
das große Wort! - Esto opere, non sermone solo industrius! (D)
(Men.Mon.177)
- Εὑρεῖν τὸ δίκαιον πανταχῶς οὐ ῥᾴδιον. – Zu finden, was gerecht ist,
ist durchaus nicht leicht. – Difficile inventu est iustum, ubi ubi quaesiveris.
(D) (Men.Mon.178)
- Ἔστιν Δίκης ὀφθαλμός, ὃς τὰ πάνθ’ ὁρᾷ. – Das Recht besitzt ein Auge,
welches alles sieht. – Die Dike hat ein Auge, das nichts übersieht.
– Iustitiae est oculus: is nihil non perspicit. (D) (Men.Mon.179)
- Ἐλεεινότατόν μοι φαίνετ’ ἀτυχία φίλου. – Am meisten Mitleid, scheint’s,
heischt eines Freundes Leid. – Miseria amici mihi suprema est miseria.
(D) (Men.Mon.180)
- Ἐκ τῶν γυναικῶν ὄλλυται κόσμος μέγας. – Zum Opfer fällt den Frauen
eine Menge Schmuck. – Magna ornamenta pereunt propter mulieres. (D)
(Men.Mon.181)
- Ἔστιν τι κἀν κακοῖσιν ἡδονῆς μέτρον. – Es wohnt im Leid auch ein begrenztes
Maß an Lust. – Voluptas aliqua inest vel infortunio. (D) (Men.Mon.182)
- Εὔπειστον ἀνὴρ δυστυχὴς καὶ λυπούμενος. – Leichtgläubig ist ein
Mann im Unglück und im Leid. – Concinnat luctus suspicacem et miseria.
(Εὔπιστον) (D) (Men.Mon.183)
- Ἐξ ἡδονῆς γὰρ φύεται τὸ δυστυχεῖν. Denn aus der Lust erwächst
des Unheils Missgeschick. – Nempe est voluptas mater infortunii. (D)
(Men.Mon.184)
- Εὐνοῦχος ἄλλο θηρίον τῶν ἐν βίῳ. – Ein weitres Lebensungetüm ist der
Eunuch. – Eunuchus, alia vitam spurcans bestia. (D) (Men.Mon.185)
|
|