|
(zur
altgriechischen Schrift) |
| (Εὐρύκλεια) |
| 379 |
"πολλοὶ δὴ ξεῖνοι
ταλαπείριοι ἐνθάδ' ἵκοντο, |
| 380 |
ἀλλ' οὔ πώ τινά φημι
ἐοικότα ὧδε ἰδέσθαι
ὡς σὺ δέμας φωνήν τε πόδας τ' ᾿AEHIOVΟδυσῆι
ἔοικας."
τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη
πολύμητις ᾿AEHIOVΟδυσσεύς·
"ὦ γρηῦ, οὕτω φασὶν ὅσοι ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ἡμέας ἀμφοτέρους, μάλα εἰκέλω
ἀλλήλοιιν |
| 385 |
ἔμμεναι, ὡς σύ περ αὐτὴ
ἐπιφρονέους' ἀγορεύεις."
ὣς ἄρ' ἔφη, γρηὺς δὲ λέβηθ' ἕλε
παμφανόωντα,
τῷ πόδας ἐξαπένιζεν, ὕδωρ δ' ἐνεχεύατο
πολλόν,
ψυχρόν, ἔπειτα δὲ θερμὸν ἐπήφυσεν.
αὐτὰρ ᾿AEHIOVΟδυσσεὺς
ἷζεν ἀπ' ἐσχαρόφιν, ποτὶ δὲ σκότον
ἐτράπετ' αἶψα· |
| 390 |
αὐτίκα γὰρ κατὰ
θυμὸν ὀίσατο, μή ἑ λαβοῦσα
οὐλὴν ἀμφράσσαιτο καὶ ἀμφαδὰ ἔργα
γένοιτο.
νίζε δ' ἄρ' ἄσσον ἰοῦσα ἄναχθ' ἑόν·
αὐτίκα δ' ἔγνω
οὐλήν, τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ
ὀδόντι ... |
| 467 |
τὴν γρηὺς χείρεσσι καταπρηνέσσι
λαβοῦσα
γνῶ ῥ' ἐπιμασσαμένη, πόδα δὲ
προέηκε φέρεσθαι·
ἐν δὲ λέβητι πέσε κνήμη, κανάχησε
δὲ χαλκός, |
| 470 |
ἂψ δ' ἑτέρως' ἐκλίθη·
τὸ δ' ἐπὶ χθονὸς ἐξέχυθ' ὕδωρ.
τὴν δ' ἅμα χάρμα καὶ ἄλγος ἕλε
φρένα, τὼ δέ οἱ ὄσσε
δακρυόφιν πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο
φωνή.
ἁψαμένη δὲ γενείου ᾿AEHIOVΟδυσσῆα
προσέειπεν·
"ἦ μάλ' ᾿AEHIOVΟδυσσεύς ἐσσι, φίλον
τέκος· οὐδέ ς' ἐγώ γε |
| 475 |
πρὶν ἔγνων, πρὶν
πάντα ἄνακτ' ἐμὸν ἀμφαφάασθαι." |
|
|