| φημί, φήσω, ἔφην (ἔφησα), - |
1. sage, verkünde, behaupte (fari);
2. meine, glaube |
| φέρω, οἴσω, ἤνεγκον (ἤνεγκα),
ἐνήνοχα, ἐνήνεγμαι, ἠνέχθην, ἐνεχθήσομαι |
trage, bringe |
| φέρομαι (ἀποφέρομαι),
οἴσομαι, ἀπηνεγκάμην, ἀπενήνεγμαι |
trage (für mich) davon |
| φέρομαι, οἴσομαι (ἐνεχθήσομαι), ἠνέχθην, ἐνήνεγμαι |
eile, stürze |
| φεύγω, φεύξομαι (φευξοῦμαι),
ἔφυγον, πέφευγα |
fliehe, werde (bin) angeklagt |
| φθάνω, φθήσομαι, ἔφθην (ἔφθασα) |
komme zuvor, überhole |
| φθείρω, φθερῶ, ἔφθειρα,
ἔφθαρκα (ἔφθορα), ἔφθαρμαι, ἐφθάρην, φθαρήσομαι |
verderbe, besteche |
| διαφθείρω, διαφθερῶ,
διέφθειρα, διέφθαρκα (διέφθορα), διέφθαρμαι, διεφθάρην, διαφθαρήσομαι |
verderbe, besteche |
| φθίνω, φθίσω (φθείσω), ἔφθισα
(ἔφθεισα) |
lasse schwinden, vernichte |
| φθίνομαι, φθίσομαι (φθείσομαι),
ἐφθίμην, ἔφθιμαι |
schwinde hin, vergehe |
| φοβέομαι, φοβήσομαι,
ἐφοβήθην, πεφόβημαι |
fürchte, fürchte mich |
| φράζω, φράσω, ἔφρασα, πέφρακα,
πέφρασμαι, ἐφράσθην, φρασθήσομαι |
zeige, sage |
| εὐφραίνω, εὐφρανῶ, ηὔφρανα
(εὔφρανα), ηὔφραγκα |
erfreue |
| εὐφραίνομαι, εὐφρανοῦμαι
(εὐφρανθήσομαι), ηὐφράνθην (εὐφράνθην), - |
freue mich |
| φρίττω, φρίξω, ἔφριξα,
πέφρικα |
schaudere; Pf.: schaudere stark |
| φυλάττω, φυλάξω, ἐφύλαξα,
πεφύλαχα, πεφύλαγμαι, ἐφυλάχθην, φυλάξομαι |
behüte, bewache, bewahre |
| φύω, φύσω, ἔφυσα, - |
lasse wachsen, pflanze, erzeuge |
| φύομαι, φύσομαι, ἔφυν,
πέφυκα |
wachse, entstehe; Pf.: bin (von Natur) |
| χαίνω (χάσκω),
χανοῦμαι, ἔχανον, κέχηνα |
gähne, klaffe; Pf.: gähne, reiße
den Mund auf |
| χαίρω, χαιρήσω, ἐχάρην,
κεχάρηκα |
freue mich |
| χέω, χέω, ἔχεα, κέχυκα, κέχυμαι,
ἐχύθην, χυθήσομαι |
gieße, schütte |
| χρήω, χρήσω, ἔχρησα, - ,
κέχρησται, ἐχρήσθη |
gebe ein Orakel |
| χρή, χρήσει (χρῆσται) |
es ist nötig, man soll, man muss |
χρήομαι, χρήσομαι, ἐχρησάμην,
κέχρημαι
(Pass.: ἐχρήσθην) |
gebrauche, bediene mich; Pf.: gebrauche ständig |
| χρῄζω (nur Präs. und
Impf.) |
wünsche, benötige, verlange |
| ἀπόχρη, ἀποχρήσει, ἀπέχρησεν |
es genügt |
| κίχρημι, χρήσω, ἔχρησα,
κέχρηκα |
verleihe |
| κίχραμαι, - ,
ἐχρησάμην |
entleihe mir |
| χρίω, χρίσω, ἔχρισα, κέχρικα,
κέχρισμαι (κέχριμαι), ἐχρίσθην, χρισθήσομαι |
bestreiche, salbe |
| χωρέω, χωρήσω (χωρήσομαι),
ἐχώρησα, κεχώρηκα |
gebe Raum, weiche; gehe vonstatten; fasse (vom
Inhalt) |
| ψεύδω, ψεύσω, ἔψευσα, - ,
ἔψευσμαι, ἐψεύσθην, ψευσθήσομαι |
täusche, betrüge |
| ψεύδομαι, ψευσθήσομαι,
ἐψεύσθην, ἔψευσμαι |
täusche mich |
| ψεύδομαι, ψεύσομαι, ἐψευσάμην, ἔψευσμαι |
lüge |
| ψύχω, ψύξω, ἔψυξα, - ,
ἔψυγμαι, ἐψύχην (ἐψύχθην) |
hauche, kühle ab |
| ὠθέω, ὤσω, ἔωσα, ἔωκα, ἔωσμαι,
ἐώσθην, ὠσθήσομαι |
stoße, dränge |
| ὠθέομαι, ὤσομαι, ἐωσάμην,
ἔωσμαι |
stoße von mir |
| ὠνέομαι (πρίαμαι), ὠνήσομαι,
ἐπριάμην, ἐώνημαι |
kaufe |
| ὠνέομαι, ὠνηθήσομαι, ἐωνήθην, ἐώνημαι |
werde gekauft (Pass.) |
