top

Marcus Valerius Martialis

Epigramme

Auswahl

 

1. Teil (Buch 1 - 4)

 
vorherige Seite folgende Seite
 
sf
 
1,1
I
1
2
3
4
5
6
Hic est quem legis ille, quem requiris,
Toto notus in orbe Martialis
Argutis epigrammaton libellis:
Cui, lector studiose, quod dedisti
Viventi decus atque sentienti,
Rari post cineres habent poetae.
Versmaß:  Phalaeceus (Hendekasyllabus)
Phalaeceus
   
1
2
3
4
5
6
Hier ist er, den du liesest, den du suchest,
Martialis, bekannt im ganzen Erdkreis
Durch scharf treffender Epigramme Bücher:
Und was, eifriger Leser, du ihm Ruhmes,
Als er lebete, gabst, und als er fühlte,
Haben wenige Dichter nach dem Tode.
1,10
X
1
Petit Gemellus nuptias Maronillae
2
Et cupit et instat et precatur et donat.
3
Adeone pulchra est? immo foedius nil est.
4
Quid ergo in illa petitur et placet? Tussit.
Versmaß:   Hipponacteus (Hinkiambus)
hippoacteus
   
1
Zur Ehe wünscht Gemellus sich Maronillen
2
Und ist verliebt und drängt und flehet und schenket.
3
Ist sie so schön? So hässlich ist, wie sie, keine.
4
Was sucht an ihr und liebt er denn? Sie muss husten.
1,16
XVI
1
Sunt bona, sunt quaedam mediocria, sunt mala plura,
2
Quae legis hic: aliter non fit, Avite, liber.
   
1
Mittelmäßig, auch gut ist einiges, schlecht nur das meiste,
2
Was du hier liest: nicht wird anders, Avitus, ein Buch.
 
1,19
XIX
1
Si memini, fuerant tibi quattuor, Aelia, dentes:
2
Expulit una duos tussis et una duos.
3
Iam secura potes totis tussire diebus:
4
Nil istic quod agat tertia tussis habet.
   
1
Täuscht mein Gedächtnis mich nicht, vier Zähne; Aelia, hatt'st du,
2
Als ein Husten dir zwei, zwei dir ein andrer entriss.
3
Jetzt kannst ohne Gefahr du ganze Tage durch husten:
4
Nichts bleibt dorten hinfort fernerem Husten zu tun.
1,24
XXIV
1
Aspicis incomptis illum, Deciane, capillis,
2
Cuius et ipse times triste supercilium,
3
Qui loquitur Curios adsertoresque Camillos?
4
Nolito fronti credere: nupsit heri.
   
1
Siehest du ihn, Decian, mit ungekämmetem Haupthaar,
2
Vor des finsteren Brau'n du auch dich fürchtest sogar,
3
Der von Curiern spricht und Camillen, Romas Errettern?
4
Traue der Stirn nicht: Jüngst nahm er sich einen Gemahl.
1,28
XXVIII
1
Hesterno fetere mero qui credit Acerram,
2
Fallitur: in lucem semper Acerra bibit.
   
1
Wer von Acerra glaubt, er riecht nach gestrigem Weine,
2
Irret sich: stets in den Tag trinket Acerra hinein.
1,29
XXIX
1
Fama refert nostros te, Fidentine, libellos
2
Non aliter populo quam recitare tuos.
3
Si mea vis dici, gratis tibi carmina mittam:
4
Si dici tua vis, hoc eme, ne mea sint.
   
1
Fidentinus, der Ruf sagt aus, dass meine Gedichte
2
Du nicht anders dem Volk liesest, als wären sie dein.
3
Schenken will ich sie dir, wenn du mein willst nennen die Verse:
4
Sollen sie mein nicht sein, kaufe sie, deine dann sind's.
1,33
XXIII
1
Amissum non flet cum sola est Gellia patrem,
2
Si quis adest, iussae prosiliunt lacrimae.
3
Non luget quisquis laudari, Gellia, quaerit,
4
Ille dolet vere, qui sine teste dolet.
   
1
Gellia weint um des Vaters Verlust nicht, wenn sie allein ist,
2
Siehet sie einer, sogleich stürzen die Tränen hervor.
3
Merk' es, Gellia, dir, der trauert nicht, der da Lob sucht,
4
Der fühlt wirklichen Schmerz, der ihn vor Zeugen verbirgt.
1,38
XXXVIII
1
Quem recitas meus est, o Fidentine, libellus:
2
Sed male cum recitas, incipit esse tuus.
   
1
Fidentinus, das Buch, das du vorliesest, ist meines;
2
Aber es wird, da du schlecht liesest, das deinige jetzt.
1,47
XLVII
1
Nuper erat medicus, nunc est vispillo Diaulus:
2
Quod vispillo facit, fecerat et medicus.
   
1
Früher ein Arzt, ist jetzt Diaulus Leichenbestatter:
2
Leichenbestatter, wie jetzt, war er auch früher als Arzt.
1,57
LVII
1
Qualem, Flacce, velim quaeris nolimve puellam?
2
Nolo nimis facilem difficilemque nimis.
3
Illud quod medium est atque inter utrumque probamus:
4
Nec volo quod cruciat, nec volo quod satiat.
   
1
Was für ein Mädchen ich will und nicht will, fragest du, Flaccus?
2
Nicht die zu willige zieht, noch die zu spröde mich an.
3
Das, was die Mitte hält und dazwischen lieget, gefällt mir:
4
Weder hab' ich, was quält, weder, was sättiget, gern.
1,63
LXIII
1
Ut recitem tibi nostra rogas epigrammata. Nolo.
2
Non audire, Celer, sed recitare cupis.
   
1
Celer, du bitt'st mich, mein Buch dir vorzulesen. Ich will nicht.
2
Nicht, dass du hörst, wünschst du, gerne nur läsest du vor.
1,68
LXVI
1
Quidquid agit Rufus, nihil est nisi Naevia Rufo.
2
Si gaudet, si flet, si tacet, hanc loquitur.
3
Cenat, propinat, poscit, negat, innuit: una est
4
Naevia; si non sit Naevia, mutus erit.
5
Scriberet hesterna patri cum luce salutem,
6
'Naevia lux' inquit 'Naevia lumen, have.'
7
Haec legit et ridet demisso Naevia voltu.
8
Naevia non una est: quid, vir inepte, furis?
   
1
Was auch Rufus beginnt, nur Naevia gibt es für RUfus.
2
Weinet er, freuet er sich, schweigt er, so spricht er von ihr.
3
Speiset er, trinkt er uns zu, verlangt, verneinet, bejaht er:
4
Alles ist Naevia; stumm wird er, wenn Naevia fehlt.
5
Als er dem Vater zum Gruß am gestrigen Morgen geschrieben,
6
Hieß es: "Dir Naevia, Stern, Naevia, Sonne, dir Gruß."
7
Naevia liest es und lacht, das Antlitz niedergesenket.
8
Du bist Naevien nicht alles: was rasest du, Narr?
1,75
LXXV
1
Dimidium donare Lino quam credere totum
2
Qui mavolt, mavolt perdere dimidium.
   
1
Wer dir lieber, als dass er das Ganze dir leiht, die Hälfte
2
Schenkt, Linus der büßt lieber die Hälfte nur ein.
1,79
LXXIX
1
Semper agis causas et res agis, Attale, semper:
2
Est, non est, quod agas, Attale, semper agis.
3
Si res et causae desunt, agis, Attale, mulas.
4
Attale, ne, quod agas, desit, agas animam.
   
1
Immer treibst du Prozess' und immer treibst du Geschäfte:
2
Gibt's, gibt's nicht, was du treibst, einiges treibest du stets.
3
Fehlen Prozess' und Geschäfte, so treibst du, Attalus, Esel.
4
Dass du ja nie nichts treibst, treibe die Seele dir aus!
1,91
XCI
1
Cum tua non edas, carpis mea carmina, Laeli.
2
Carpere vel noli nostra vel ede tua.
   
1
Während du nie ein Gedicht herausgibst, tadelst du meine.
2
Willst du sie tadeln, so gib, Lälius, deine heraus.
1,95
XCV
1
Quod clamas semper, quod agentibus obstrepis, Aeli,
2
Non facis hoc gratis: accipis, ut taceas.
   
1
Aelius, dass du so schreist, dass du überbrüllst die Parteien,
2
Nicht geschieht es umsonst: denn man bezahlt, dass du schweigst.
1,110
CX
1
Scribere me quereris, Velox, epigrammata longa.
2
Ipse nihil scribis: tu breviora facis.
   
1
Dass Epigramme zu lang ich schreibe, klagest du, Velox,
2
Selber schreibest du nichts: kürzere machst du's in der Tat.
1,118
CXVIII
1
Cui legisse satis non est epigrammata centum,
2
Nil illi satis est, Caediciane, mali.
   
1
Wem es genug nicht war, Epigramme hundert zu lesen,
2
Cädicanus, der hat nimmer des Schlechten genug.
2,3
III
1
Sexte, nihil debes, nil debes, Sexte, fatemur.
2
Debet enim, si quis solvere, Sexte, potest.
   
1
Sextus, du bist nichts schuldig, du bist nichts schuldig, gesteh' ich.
2
Schuldig ist, Sextus, ja nur, wer zu bezahlen vermag.
2,7
VII
1
Declamas belle, causas agis, Attice, belle,
2
Historias bellas, carmina bella facis,
3
Componis belle mimos, epigrammata belle,
4
Bellus grammaticus, bellus es astrologus,
5
Et belle cantas et saltas, Attice, belle,
6
Bellus es arte lyrae, bellus es arte pilae.
7
Nil bene cum facias, facias tamen omnia belle,
8
Vis dicam, quid sis? magnus es ardalio.
   
1
Du sprichst, Atticus, schön, du führest schön die Prozesse,
2
Schreibest Geschichte schön, machest ein schönes Gedicht.
3
Schön verfassest du auch Lustspiele, schön Epigramme,
4
Bist als Grammatiker schön, schön in der Astrologie,
5
Nicht nur singest du schön, du tanzest, Atticus, schön auch,
6
Spielest die Lyra schöln, spielest auch schön mit dem Ball.
7
Willst du, da jegliches schön, da gar nichts aber du gut machst,
8
Wissen von mir, was du bist? Nur ein geschäftiger Narr.
2,10
X
1
Basia dimidio quod das mihi, Postume, labro,
2
Laudo: licet demas hinc quoque dimidium.
3
Vis dare maius adhuc et inenarrabile munus?
4
Hoc tibi habe totum, Postume, dimidium.
   
1
Dass du mit halbem Mund, o Postumus, Küsse mir reichest,
2
Lob' ich: auch davon nimm immer die Hälfte noch ab.
3
Willst du ein größres Geschenk und ein unaussprechliches geben,
4
O, so bahalt' auch die Hälfte noch, Postumus, ganz!
2,12
XII
1
Esse quid hoc dicam, quod olent tua basia murram
2
Quodque tibi est numquam non alienus odor?
3
Hoc mihi suspectum est, quod oles bene, Postume, semper:
4
Postume, non bene olet qui bene semper olet.
   
1
Wie erklär ich es mir, dass stets nach Myrrhe dein Kuss riecht?
2
Und dass ein fremder Geruch nimmer dir, Postumus, fehlt?
3
Das erregt mir Verdacht, dass stets du, Postumus, wohlriechst:
4
Wohl riecht keiner, wenn wohl, Postumus, immer er riecht.
2,13
XIII
1
Et iudex petit et petit patronus.
2
Solvas censeo, Sexte, creditori.
Versmaß:  Phalaeceus (Hendekasyllabus)
   
1
Geld verlangt der Richter, Geld der Anwalt.
2
Deinem Gläubiger zahl' es, rat' ich, Sextus!
2,20
XX
1
Carmina Paulus emit, recitat sua carmina Paulus.
2
Nam quod emas, possis iure vocare tuum.
   
1
Paulus kauft sicht Gedicht' und liest sie vor als die Seinen.
2
Denn das, was man sich kauft, nennt man das Seine mit Recht
2,21
XXI
1
Basia das aliis, aliis das, Postume, dextram.
2
Dicis 'Utrum mavis? elige.' Malo manum
   
1
Einigen gibst du die Hand, gibst andern, Postumus, Küsse.
2
"Wähle, was ziehest du vor?" sagst du. Ich wähle die Hand.
2,25
XXV
1
Das numquam, semper promittis, Galla, roganti.
2
Si semper fallis, iam rogo, Galla, nega.
   
1
Nie gewährest du, stets, wenn ich bitte, Galla, versprichst du.
2
Täuschest du, Galla, mich stets, bitt' ich nun, schlage mir ab!
2,35
XXXV
1
Cum sint crura tibi similent quae cornua lunae,
2
In rhytio poteras, Phoebe, lavare pedes.
   
1
Da dir, Phöbus, die Schenkel gekrümmt, wie die Hörner des Monds sind,
2
Hättest im Trinkhorn du baden die Füße gekonnt.
2,38
XXXVIII
1
Quid mihi reddat ager quaeris, Line, Nomentanus?
2
Hoc mihi reddit ager: te, Line, non video.
   
1
Linus, du fragst, wie viel mein Feld in Nomentum mir einträgt?
2
So viel trägt es mir ein: Linus, ich sehe dich nicht.
2,56
LVI
1
Gentibus in Libycis uxor tua, Galle, male audit
2
Immodicae foedo crimine avaritiae.
3
Sed mera narrantur mendacia: non solet illa
4
Accipere omnino. Quid solet ergo? Dare.
   
1
Gallus, im Libyschen Volk bezeiht man deine Gemahlin,
2
Dass sie der Habsucht fröhn', ohne zu kennen ein Maß.
3
Reine Lügen jedoch sind das: gerade zu nehmen
4
Pfleget sie nicht. Was denn pfleget sie? Gallus, sie gibt!
2,58
LVIII
1
Pexatus pulchre rides mea, Zoile, trita.
2
Sunt haec trita quidem, Zoile, sed mea sunt.
   
1
Wollreich, Zoilus, ist dein Kleid, mein kahles verlachst du.
2
Kahl ist's, Zoilus, zwar, aber mein eigenes ist's.
2,66
LXVI
1
Unus de toto peccaverat orbe comarum
2
Anulus, incerta non bene fixus acu.
3
Hoc facinus Lalage speculo, quo viderat, ulta est,
4
Et cecidit saevis icta Plecusa comis.
5
Desine iam, Lalage, tristes ornare capillos,
6
Tangat et insanum nulla puella caput.
7
Hoc salamandra notet vel saeva novacula nudet,
8
Ut digna speculo fiat imago tua.
   
1
Nur ein Ringel versah's in dem ganzen Lockengebäude,
2
Welcher der Nadel entglitt, da sie zu locker gesteckt.
3
Lalage rächte die Tat, die gesehn im Spiegel sie hatte
4
Und Plecusa, entseelt, fiel dem ergrimmeten Haar.
5
Lalage, ornde hinfort nie mehr die traurigen Locken,
6
Leg' an das rasende Haupt nimmer ein Mädchen die Hand!
7
Zeichnen mög' es ein Molch, das ergrimmete Messer entblöß' es,
8
Dass dein Spiegel von dir hab' ein gebührendes Bild!
2,67
LXVII
1
Occurris quocumque loco mihi, Postume, clamas
2
Protinus et prima est haec tua vox 'Quid agis?'
3
Hoc, si me decies una conveneris hora,
4
Dicis: habes puto tu, Postume, nil quod agas.
   
1
Überall, wo du mir begegnest, Postumus rufst du
2
Stets, und dein erstes Wort ist es: "Was treibst du denn?"
3
Träfst du mich zehnmal auch in einer Stunde, so sagst du's:
4
Du hast, wie es mir scheint, Postumus, nichts, was du treibst.
2,78
LXXVIII
1
Aestivo serves ubi piscem tempore, quaeris?
2
In thermis serva, Caeciliane, tuis.
   
1
Wo in der Sommerzeit du den Fisch bewahrest, so fragst du?
2
Deinen Thermen vertrau, Cäcilianus, ihn an!
2,80
LXXX
1
Hostem cum fugeret, se Fannius ipse peremit.
2
Hic, rogo, non furor est, ne moriare, mori?
   
1
Als vor dem Feind er floh, hat Fannius selbst sich getötet.
2
Ist es nicht toll, dass, um nicht sterben zu müssen, man stirbt?
2,87
LXXXVII
1
Dicis amore tui bellas ardere puellas,
2
Qui faciem sub aqua, Sexte, natantis habes.
   
1
Reizende Mädchen glühn für dich in Liebe, so sagst du,
2
Sextus, und hast das Gesicht dessen, der quaket im Sumpf.
2,93
XCIII
1
'Primus ubi est' inquis 'cum sit liber iste secundus?'
2
Quid faciam, si plus ille pudoris habet?
3
Tu tamen hunc fieri si mavis, Regule, primum,
4
Unum de titulo tollere iota potes.
 
Das letzte Epigramm des I(I). Buches
1
'"Wo ist", sagst du, "das erste? es ist dies Buch ja das zweite",
2
Aber was soll ich tun, wenn sich das erste mehr schämt?
3
Regulus, willst du jedoch zum ersten lieber es machen,
4
Nimm von der Aufschrift dann nur ein Jota hinweg!
3,8
VIII
1
'Thaida Quintus amat.' Quam Thaida? 'Thaida luscam.'
2
Unum oculum Thais non habet, ille duos.
   
1
Thais ist Quintus' Schatz. Die mit einem Auge? die Thais?
2
Thais ist eines Aug's, beider ihr Buhle beraubt.
3,9
IX
1
Versiculos in me narratur scribere Cinna.
2
Non scribit, cuius carmina nemo legit.
   
1
Cinna, so wird mir erzählt, soll Verslein gegen mich schreiben.
2
Wessen Gedicht man nicht lieset, der schreibet auch keins.
3,11
XI
1
Si tua nec Thais nec lusca est, Quinte, puella,
2
Cur in te factum distichon esse putas?
3
Sed similest aliquid? pro Laide Thaida dixi?
4
Dic mihi, quid simile est Thais et Hermione?
5
Tu tamen es Quintus: mutemus nomen amantis:
6
Si non vult Quintus, Thaida Sextus amet.
   
1
Wenn dein Mädchen nicht Thais, Quintus, und auch nicht einäugig,
2
Weshalb glaubst du, dass dir gelten das Distichon soll?
3
Ähnlich wäre es wohl, wenn ich Thais sagte für Lais.
4
Sage, worin Thais ähnlich Hermione ist!
5
Du bist Quintus jedoch: nun lass uns ändern den Namen:
6
Will nicht Quintus, so hab' Sextus die Thais denn lieb!
3,12
XII
1
2
3
4
5
Unguentum, fateor, bonum dedisti
Convivis here, sed nihil scidisti.
Res salsa est bene olere et esurire.
Qui non cenat et unguitur, Fabulle,
Hic vere mihi mortuus videtur.
Versmaß:  Phalaeceus (Hendekasyllabus)
   
1
2
3
4
5
Feine Salbe, gesteh' ich, reicht'st du gestern
Deinen Gästen, doch nichts zu essen gab es..
Artig ist es, zu duften und zu hungern.
Wer nicht speiset, Fabullus, und gesalbt wird,
Der erscheint mir wie eine wahre Leiche.

Vgl. Catull 13
3,17
XVII
1
Circumlata diu mensis scribilita secundis
2
Urebat nimio saeva calore manus;
3
Sed magis ardebat Sabidi gula: protinus ergo
4
Sufflavit buccis terque quaterque suis.
5
Illa quidem tepuit digitosque admittere visa est,
6
Sed nemo potuit tangere: merda fuit.
   
1
Als bei dem Nachtisch jüngst ein Gebäck man lange herumtrug,
2
War es so heiß, dass daran arg sich verbrannte die Hand;
3
Aber es brannte noch mehr des Sabidius Gaumen: er blies drum
4
Drei-, viermal mit dem Mund, ohne zu zaudern hinein.
5
Kühl ward's freilich dadurch und schien die Finger zu dulden,
6
Aber berühren konnt's keiner: es wurde zu Kot.
3,38
XXXVIII
1
Quae te causa trahit vel quae fiducia Romam,
2
Sexte? quid aut speras aut petis inde? refer.
3
'Causas' inquis 'agam Cicerone disertior ipso
4
Atque erit in triplici par mihi nemo foro.'
5
Egit Atestinus causas et Civis - utrumque
6
Noras - ; sed neutri pensio tota fuit.
7
'Si nihil hinc veniet, pangentur carmina nobis:
8
Audieris, dices esse Maronis opus.'
9
Insanis: omnes gelidis quicumque lacernis
10
Sunt ibi, Nasones Vergiliosque vides.
11
'Atria magna colam.' Vix tres aut quattuor ista
12
Res aluit, pallet cetera turba fame.
13
'Quid faciam? suade: nam certum est vivere Romae.'
14
Si bonus es, casu vivere, Sexte, potes.
   
1
Sextus, was für ein Grund, für Vertrauen zieht dich nach Rom hin?
2
Sage heraus, was hoffst oder begehrest du dort?
3
"Sachen will ich beredt, wie selbst nicht Cicero führen",
4
Sprichst du, "es tut auf den drei Foren mir keiner es gleich."
5
Auch Atestinus hat und Civis Sachen geführet;
6
Beide kennst du - ; doch bracht's keinem die Miete für's Jahr.
7
"Kommet mir daher nichts, so will ich dichten Gesänge,
8
Die du für Maros Werk, wenn du sie hörest, erklärst."
9
Du redest irre: wen dort du siehst in zerlumpten Lacernen
10
Frieren, ein Naso ist jeglicher und ein Vergil.
11
"Großen will ich mich weihn". Es ernährt kaum Dreie bis Viere
12
Dieses Geschäft, und es bleicht Hunger die übrige Schar.
13
"Rate! Was soll ich tun? denn in Rom zu bleiben beschloss ich".
14
Sextus, ein Zufall ist's, wenn du's als redlicher kannst.
3,43
XLIII
1
Mentiris iuvenem tinctis, Laetine, capillis,
2
Tam subito corvus, qui modo cycnus eras.
3
Non omnes fallis; scit te Proserpina canum:
4
Personam capiti detrahet illa tuo.
   
1
Durch gefärbtes Haar, Lätin, erlügst du den Jüngling,
2
Du, der ein Schwan einst war, wurdest ein Rabe so schnell.
3
Alle täuschest du nicht; Proserpina weiß, dass du grau bist:
4
Und bald wird von dem Haupt diese die Maske dir ziehn.
3,56
LVI
1
Sit cisterna mihi, quam vinea, malo Ravennae,
2
Cum possim multo vendere pluris aquam.
   
1
Mehr als ein Weinberg gilt in Ravenna mir ein Zisternlein;
2
Denn viel höheren Preis zahlt man für Wasser mir dort.
 
3,61
LXI
1
Esse nihil dicis quidquid petis, inprobe Cinna:
2
Si nil, Cinna, petis, nil tibi, Cinna, nego.
   
1
Frecher Cinna, du nennst das nichts, um was du auch bittest:
2
Bittest du, Cinna, um nichts, weiger' ich, Cinna, dir nichts.
3,63
LXIII
1
Cotile, bellus homo es: dicunt hoc, Cotile, multi.
2
Audio: sed quid sit, dic mihi, bellus homo.
3
''Bellus homo est, flexos qui digerit ordine crines,
4
Balsama qui semper, cinnama semper olet;
5
Cantica qui Nili, qui Gaditana susurrat,
6
Qui movet in varios bracchia volsa modos;
7
Inter femineas tota qui luce cathedras
8
Desidet atque aliqua semper in aure sonat,
9
Qui legit hinc illinc missas scribitque tabellas;
10
Pallia vicini qui refugit cubiti;
11
Qui scit, quam quis amet, qui per convivia currit,
12
Hirpini veteres qui bene novit avos.'
13
Quid narras? hoc est, hoc est homo, Cotile, bellus?
14
Res pertricosa est, Cotile, bellus homo.
   
1
Dass du ein artiger Mann, das sagen, Cotilus, viele,
2
Hör' ich: Aber was ist, sag's mir, ein artiger Mann?
3
"Artig heißet ein Mann, der in zierliche Locken das Haar legt,
4
Welcher nach Balsam stets duftet, beständig nach Zimt;
5
Der die Lieder vom Nil, der gaditanische trällert,
6
Der mit enthaartem Arm gaukelnde Wendungen macht;
7
Der zu den Füßen der Frau'n sich setzt und den Tag da verbringet,
8
Und in irgend ein Ohr immer zu flüstern was hat,
9
Der stets Brieflein schreibt und liest, die andere schickten,
10
Der vor des Nachbararms Mantel zu schützen sich sucht,
11
Der die Geliebten kennt von jeglichem, Schmäuse durcheilet,
12
Welcher die Ahnen Hirpins sämtlich zu nennen vermag."
13
Was schnackst, Cotilus, du? das ist ein artiger Mann, das?
14
Ein gar närrisches Ding ist doch ein artiger Mann.



4,12
XII
1
Nulli, Thai, negas, sed si te non pudet istud,
2
Hoc saltem pudeat, Thai, negare nihil.
   
1
Keinem versagest du dich; doch schämst du, Thais, dich des nicht,
2
Schäme dich wenigstens des, Thais, dass nichts du versagst!
4,21
XX
1
2
3
Nullos esse deos, inane caelum
Adfirmat Segius: probatque, quod se
Factum, dum negat haec, videt beatum.
Versmaß:  Phalaeceus (Hendekasyllabus)
   
1
2
3
Dass im Himmel es keine Götter gebe,
Zeigt uns Segius und beweist's, er sieht ja
Sich, indem er sie leugnet, reich geworden.
4,24
XXIV
1
Omnes quas habuit, Fabiane, Lycoris amicas
2
Extulit: uxori fiat amica meae.
   
1
Sämtliche Freundinnen hat, Fabian, Lykoris bestattet,
2
Möchte die Freundin auch meiner Gemahlin sie sein.
4,36
XXXVI
1
Cana est barba tibi, nigra est coma: tinguere barbam
2
Non potes - haec causa est - et potes, Ole, comam.
 
 
1
Grau ist, Olus, dein Bart, dein Haupthaar schwarz: und der Grund ist,
2
Färben kannst du dir nicht, Olus, den Bart, doch das Haar.
4,41
XLI
1
Quid recitaturus circumdas vellera collo?
2
Conveniunt nostris auribus ista magis.
   
1
Was umgibst du den Hals, um uns vorzulesen, mit Wolle?
2
Viel willkommener würd' unseren Ohren das sein.
4,56
LVI
1
Munera quod senibus viduisque ingentia mittis,
2
Vis te munificum, Gargiliane, vocem?
3
Sordidius nihil est, nihil est te spurcius uno,
4
Qui potes insidias dona vocare tuas:
5
Sic avidis fallax indulget piscibus hamus,
6
callida sic stultas decipit esca feras.
7
Quid sit largiri, quid sit donare, docebo,
8
Si nescis: dona, Gargiliane, mihi.
   
1
Weil du gewaltig viel verschenkst an Witwen und Greise,
2
Soll freigebig ich dich nennen, o Gargilian?
3
Geiziger ist kein Mensch als du, nicht filziger einer,
4
Der du Geschenk frech nennst deine bestrickende List.
5
So wird gierigen Fischen geschenkt von der rückischen Angel,
6
So das törichte Wild listig vom Köder getäuscht.
7
Was freigebig sein, was schenken heißet, ich will dich's
8
Wenn du es noch nicht weißt, lehren: beschenke du mich!
4,72
LXXII
1
Exigis, ut donem nostros tibi, Quinte, libellos.
2
Non habeo, sed habet bibliopola Tryphon.
3
'Aes dabo pro nugis et emam tua carmina sanus?
4
Non' inquis 'faciam tam fatue.' Nec ego.
   
1
Quintus, du forderst mich auf, dir meine Bücher zu schenken.
2
Quintus, ich habe sie nicht, Tryphon verkauft sie jedoch.
3
"Geld gäb' ich für den Tand, bei Vernunft kauft' ich die Gedichte?
4
Nimmer werd' ich so dumm handeln", so sagst du. Noch ich.
4,85
LXXXV
1
Nos bibimus vitro, tu murra, Pontice. Quare?
2
Prodat perspicuus ne duo vina calix.
   
1
Ponticus, weshalb trinken aus Glas wir, du aus Murrinen?
2
Der durchsichtige Kelch zeigte sonst anderen Wein.
4,89
LXXXIX

1
2
3
4
5
6
7
8
9

Ohe, iam satis est, ohe, libelle,
Iam pervenimus usque ad umbilicos.
Tu procedere adhuc et ire quaeris,
Nec summa potes in schida teneri,
Sic tamquam tibi res peracta non sit,
Quae prima quoque pagina peracta est.
Iam lector queriturque deficitque,
Iam librarius hoc et ipse dicit
'Ohe, iam satis est, ohe, libelle.'
Versmaß:  Phalaeceus (Hendekasyllabus)
 
Abschlussgedicht des 4. Buches

1
2
3
4
5
6
7
8
9

Halt, jetzt ist's zur Genüge, halt, o Büchlein,
Schon sind bis zu den Nabeln wir gekommen.
Du suchst weiter noch deinen Schritt zu setzen
Und willst nicht durch das letzte Blatt beschränkt sein,
Gleich als sei dein Geschäft noch nicht beendet,
Das beendet auch auf dem ersten Blatt ist.
Schon beklagt sich der Leser und ermüdet,
Dein Abschreiber sogar auch sagt bereits dir:
"Halt, jetzt ist's zur Genüge, halt, o Büchlein!"
Bearbeitung: E.Gottwein Übersetzung: Dr.A.Berg (kursiv: Änderungen des Bearbeiters)
vorherige Seite folgende Seite
 
 

[ Homepage | Inhalt | Klassen | Hellas 2000 | Stilistik | Latein | Lat.Textstellen | Griechisch | Griech.Textstellen  | Varia | Mythologie | Ethik | Links | Literaturabfrage | Forum zur Homepage | Spende | Passwort | Feedback ]

Suche unterstützt von FreeFind

Site-Suche:
Benutzerdefinierte Suche
Lateinisches Online-Wörterbuch. Hilfe zur Wörterbucheingabe
   
Lateinisch - deutsch (im Aufbau). (max. 500)

   
bottom